II SA/Łd 801/25

Dnia 3 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agata Sobieszek – Krzywicka po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na akt Prezydenta Miasta Łodzi – Centrum Administracyjnego Pieczy Zastępczej w Łodzi z dnia [...] września 2025 roku znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieaktualności wydanego zaświadczenia kwalifikacyjnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 14 października 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo Prezydenta Miasta Łodzi – Centrum Administracyjnego Pieczy Zastępczej w Łodzi z dnia 13 października 2025 r. Przy powyższym piśmie organ przekazał do Sądu pismo A.O. z dnia 8 października 2025 r., w którym skarżąca odnosi się do zarzutów sporządzonych przez koordynatora pieczy zastępczej. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 października 2025 r. Kierownik Wydziału Pieczy Zastępczej w Centrum Administracyjnym Pieczy Zastępczej w Łodzi został wezwany do wyjaśnienia w terminie 7 dni intencji pisma z dnia 13 października 2025 r. oraz poinformowany o zakresie właściwości sądów administracyjnych. W piśmie z dnia 27 października 2025 r. pełnomocnik organu wskazał, iż według organu pismo A.O. z dnia 8 października 2025 r. stanowi w istocie wyraz niezadowolenia w związku ze stwierdzeniem nieaktualności wydanego zaświadczenia kwalifikacyjnego, na co kandydatowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe okoliczności, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 października 2025 r., A.O. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez wskazanie numeru PESEL oraz do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy przedmiotem skargi jest negatywna ocena rodziny zastępczej, czy stwierdzenie nieaktualności wydanego zaświadczenia kwalifikacyjnego pod rygorem uznania, że przedmiotem skargi jest nieaktualność wydanego zaświadczenia kwalifikacyjnego. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 14 listopada 2025 r. W piśmie z dnia 20 listopada 2025 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 21 listopada 2025 r., A.O. wskazała, iż pismo złożone w dniu 8 października 2025 r. do dyrekcji Centrum Administracyjnego Pieczy Zastępczej w Łodzi nie jest skargą w rozumieniu art. 233 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.). Celem pisma skarżącej było przekazanie dyrektorowi CAPZ w Łodzi odpowiedzi na zarzuty postanowione skarżącej przez koordynatora pieczy zastępczej. Jednocześnie skarżąca wskazała wady w sprawowaniu przez panią koordynator nadzoru oraz brak kompetencji w wykonywaniu przez nią pewnych działań. Skarżąca podkreśliła, że w chwili obecnej nie jest zatrudnia w Centrum Administracyjnym Pieczy Zastępczej, a rozpatrywanie jej pisma przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uważa za bezzasadne. Skarżąca do chwili obecnej nie wskazała swojego numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, iż wobec treści pisma skarżącej z dnia 20 listopada 2025 r., Sąd przyjął, że skarga w niniejszej sprawie dotyczy stwierdzenia nieaktualności wydanego zaświadczenia kwalifikacyjnego, a więc aktu Prezydenta Miasta Łodzi – Centrum Administracyjnego Pieczy Zastępczej w Łodzi z dnia [...] września 2025 r., znak: [...]. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, wobec czego skarżąca została wezwana do usunięcia jej braków formalnych poprzez wskazanie numeru PESEL pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wskazano powyżej, wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 14 listopada 2025 r. W niniejszej sprawie termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał zatem z dniem 21 listopada 2025 r. (piątek). Skarżąca do chwili obecnej nie wskazała swojego numer PESEL. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że 3 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 uchwałę, w której wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Ze względu na dyspozycję art. 269 § 1 p.p.s.a., statuującą zasadę ogólnej mocy wiążącej uchwał abstrakcyjnych (art. 15 ust. 1 pkt 2 p.p.s.a.), Sąd zobligowany był uwzględnić treść powyższej uchwały i z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł w postanowieniu. Na marginesie Sąd wskazuje, że oświadczenie skarżącej, iż bezzasadne jest rozpatrywanie jej pisma przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie mogło skutkować umorzeniem postępowania jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jednakże zgodnie z jednolitym stanowiskiem przyjętym w orzecznictwie sadów administracyjnych umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne można wyłącznie wtedy, gdy skarga została skutecznie wniesiona. W niniejszej sprawie skarga, jako obarczona brakami formalnymi, nie została prawidłowo wniesiona, dlatego też postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać umorzone.