II SA/Łd 809/10

Dnia 4 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. O. i T. O. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K. O. i T.O. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego wyłączenia z użytkowania budynku mieszkalnego postanawia: 1. odmówić przywrócenia skarżącym terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. solidarnie na rzecz skarżących K. O. i T. O. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu, zaksięgowanego w dniu [...] roku pod pozycją [...] K. O. i T. O. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego wyłączenia z użytkowania budynku mieszkalnego. Zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2010 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi na powyższe postanowienie – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącym w dniu 17 sierpnia 2010 roku, jednakże do dnia dzisiejszego skarżący nie uiścili wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z dnia 6 października 2010 roku odrzucił skargę K. i T. O. z uwagi na nieusunięcie braków fiskalnych skargi. Pismem z dnia 21 października 2010 roku skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu prośby podnieśli, iż dopiero w dniu doręczenia odpisów postanowienia odrzucającego skargę, t.j. w dniu 14 października 2010 roku, powzięli wiedzę, że zarządzenia z dnia 6 sierpnia 2010 roku dotyczyły odrębnych postępowań wszczętych ze skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] oraz ze skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] i że powinni zatem uiścić dwa odrębne wpisy. Zdaniem skarżących uchybili terminowi do uiszczenia wpisu od skargi bez swej winy, byli bowiem przekonani, że dokonując wpłaty na konto WSA w Ł. uiścili wpis od wcześniejszej skargi – skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku nr [...]. Jednocześnie ze złożeniem wniosku skarżący uiścili wymagany wpis. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą wyrażoną w art. 86 § 1 i 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. jest, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Podkreślenia również wymaga, iż wniosek o przywrócenie terminu dla swej skuteczności wymaga równoczesnego dokonania czynności procesowej, której termin dotyczy. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi spełnia wymogi formalne i może podlegać ocenie merytorycznej. W treści wniosku zostały przywołane okoliczności będące przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Jednakże w ocenie sądu okoliczności nie stanowią o uprawdopodobnienia braku winy skarżących w niezachowaniu terminu do usunięcia braków fiskalnych skargi. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 1996, str. 296). Zaakcentowania wymaga, że skarżący w momencie doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu byli świadomi, iż złożyli dwie skargi do sądu: na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] oraz na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] i w związku z tym powinni byli się liczyć z koniecznością uiszczenia wpisów sądowych w obu wszczętych w ten sposób postępowaniach sądowych. Nie ulega wątpliwości, iż sąd prawidłowo wezwał skarżących do uiszczenia wpisów od obu skarg, jednocześnie precyzyjnie określając których postępowań dotyczy dane wezwanie poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego rozstrzygnięcia organu oraz sygnaturę akt sądowych. W interesie strony było uważne odczytanie tychże informacji, zawartych w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu, celem prawidłowego jego wykonania. Skoro jednak oba wezwania do uiszczenia wpisu oraz pouczenia nie okazały się błędne, a zostały prawidłowo doręczone, to w takiej sytuacji niepodobna przyjąć, iż skarżącym nie można przypisać winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Zważywszy co powyżej, na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 1 i 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. m.ch.