II SA/Łd 811/15

Dnia 10 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.), Sędzia NSA Anna Stępień, Protokolant Pomocnik sekretarza Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku hotelowego oddala skargę. LS Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 162 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2013 r. poz. 267 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Spółka A z o.o. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z dnia [...], stwierdzającej wygaśnięcie decyzji własnej Nr [...] z dnia [...] znak: [...], udzielającej pozwolenia na użytkowanie i uzależniającej użytkowanie od wykonania w terminie do dnia 15.12.2012 r., zaleceń zawartych w stanowisku Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Z akt sprawy wynika, że w dniu 29.11.2011 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wpłynął wniosek Spółki A . z o.o. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie hotelu z restauracją i zjazdem, położonego w Ł. przy ul. A nr 86, dz. nr ewid. 287/15. W przedłożonej przez inwestora dokumentacji załączonej do ww. wniosku znalazło się również stanowisko Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...] znak: [...], którym wniósł on uwagi w sprawie uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu. Wniesienie uwag wynikało ze stwierdzenia niezgodności w zakresie wykonania budowy budynku hotelowego z restauracją i salą konferencyjną przy ul. A nr 86 w Ł. z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej. W dniu 15.12.2011 r. organ stopnia powiatowego przeprowadził obowiązkową kontrolę zakończonej budowy przedmiotowego obiektu, następnie decyzją Nr [...] z dnia [...] udzielił Spółka A z o.o. z siedzibą przy ul. A nr 86 w Ł. pozwolenia na użytkowanie budynku hotelowego z restauracją i salą konferencyjną oraz zjazdem zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. A nr 86 w Ł.(dz. nr 287/5, obręb [...]) i uzależnił użytkowanie ww. budynku od wykonania, w terminie do dnia 15.12.2012 r., zaleceń zawartych w stanowisku Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...] znak: [...]. Na wniosek inwestora PINB zmienił pozwolenie na użytkowanie w części dotyczącej terminu wykonania robót budowlanych najpierw na dzień [...].; , a następnie na dzień [...], pozostałe warunki pozostały bez zmian. W dniu 30.06.2014 r. Spółka A z o.o. przedłożyła opinię z dnia 23.06.2014 r. rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych na potwierdzenie wykonania robót budowlanych określonych w decyzji nr [...] z dnia [...]. Dodatkowo na wezwanie organu skarżąca Spółka przedłożyła opinię Komendanta Miejskiej Straży Pożarnej w Ł. z dnia 28.08.2014 r. z której wynika, iż warunki określone decyzją Nr [...] z dnia [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nie zostały wykonane w całości. W tym stanie decyzją Nr [...] z dnia [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. stwierdził wygaśnięcie decyzji własnej Nr [...] z dnia [...]. udzielającej inwestorowi – Spółki A z o.o. z siedzibą w Ł. pozwolenia na użytkowanie budynku hotelowego z restauracją i salą konferencyjną oraz zjazdem, zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. A nr 86 w Ł.(dz. nr 287/5, obręb [...]) i uzależniającej jego użytkowanie od wykonania w terminie do dnia 15.12.2012 r. zaleceń zawartych w stanowisku Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...] znak: [...]. Od ww. rozstrzygnięcia odwołanie złożyła Spółka A . z o.o. nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem, podnosząc między innymi, iż "organ nie wziął pod uwagę, iż wykonane w większym zakresie roboty wskazane w decyzji nr [...], jako te do zakończenia. To już wskazuje na fakt, iż nie ziściła się przesłanka z art. 162 § 1 pkt 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego." Wspomnianą na wstępie decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie. W toku prowadzonego postępowania odwoławczego organ postanowieniem Nr [...] z dnia [...] zlecił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. uzupełnienie materiału dowodowego poprzez przeprowadzenie oględzin w celu ustalenia jaki zakres zaleceń zawartych w stanowisku Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...] znak: [...]na chwilę obecną został wykonany, a jaki pozostał jeszcze do wykonania. Zdaniem [...]WINB z protokołu z przeprowadzonych w dniu 18.06.2015 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. ponownych oględzin spornego obiektu wynika, iż pismem z dnia 28.08.2014 r. Komendant Miejski PSP w Ł. odniósł się do stanowiska KM PSP w Ł. z dnia [...] znak: [...]. Wykonane zostały roboty budowlane związane z częściową przebudową instalacji wodociągowej w pomieszczeniu kotłowni. KM PSP w Ł. poinformował również, iż właściciel obiektu nie przedstawił opinii projektanta czy wprowadzone zmiany w instalacji wodociągowej gwarantują spełnienie zabezpieczenia przed niekontrolowanym wypływem wody w przypadku awarii. W zakresie tym inwestor poinformował, że dokonano kolejnej przebudowy instalacji wodociągowej o czym informuje w piśmie z dnia 15.06.2015 r. Wykonano zalecenie KM PSP w Ł., aby usunąć zapadkę w zamku w drzwiach kotłowni. Jednak drzwi dwuskrzydłowe pozostają nadał w stanie jak w momencie dokonywania odbioru budynku hotelowego z restauracją i salą konferencyjną (brak mechanizmu samozamykającego drzwi), nie były poddawane żadnym przeróbkom. Do pomieszczeń sanitarnych w obrębie klatki schodowej na parterze nie zamontowano drzwi o odporności El 30, a w kwestii tej właściciel obiektu uzyskał opinię z dnia 23.06.2014 r. sporządzoną przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Organ zauważył, że w cytowanym piśmie z dnia 18.08.2014 r. KM PSP w Ł. poinformował, że wobec rozbieżności stanowiska KM PSP w Ł. z opinią z dnia 23.06.2014 r. sprawa będzie skierowana do [...] Komendanta [...] PSP w Ł.; inwestor nie posiadał wiedzy czy w przedmiotowej sprawie K [...] PSP zajął swoje stanowisko. W ocenie organu z przedstawionych wyżej względów uznać należało, iż niewykonanie nałożonego obowiązku realizacji określonych robót budowlanych, w oznaczonym terminie, od wykonania, których na mocy art. 59 ust. 2 Prawa budowlanego uzależnione zostało wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, skutkuje w oparciu o art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. koniecznością stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z powodu niedopełnienia przez stronę warunku zawartego w tej decyzji. [...]WINB podniósł, iż zarówno z przedłożonej przez inwestora opinii Komendanta Miejskiej Straży Pożarnej w Ł. z dnia 28.08.2014 r., jak z przeprowadzonych w dniu 18.06.2015 r. przez organ I instancji oględzin przedmiotowego obiektu wynika, iż zalecenia zawarte w stanowisku Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...] znak: [...], których wykonanie stanowiło warunek udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu decyzją Nr [...] z dnia [...]. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zostały w całości wykonane. Skargę na powyższą decyzję złożyła Spółki A z o.o., która wniosła o uchylenie decyzji ostatecznej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych. Strona zarzuciła organowi naruszenie przepisów art. 6, 7, 8, 9, 10 k.p.a., art. 77 kpa, art. 81 k.p.a. w związku z art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. Zdaniem skarżącej Spółki stan zaawansowania czynności budowlanych nakazanych przez Komendanta Miejskiego PSP w Ł. można ocenić na 90 %. Strona skarżąca podkreśliła, iż przedstawiała organowi stanowisko rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych potwierdzających wykonanie robót budowlanych wskazanych w decyzji nr [...] z dnia [...] oraz występowała także do [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej wobec nieugiętego stanowiska organu I instancji, lecz nie otrzymała żadnej odpowiedzi. Skarżąca uznaje decyzję ostateczną za krzywdzącą, bowiem gdy udało się po kilkakrotnych prośbach o wydłużenie terminu na dokonanie zmian (rozpoznanych pozytywnie przez PINB) organ odwoławczy nie rozważył argumentów strony ani też nie rozpoznał zgromadzonych w aktach dokumentów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny bada zatem, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) pozostaje zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz normami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W toku kontroli sądowoadministracyjnej, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w uzasadnieniu przywoływana jako: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nadto, mając na względzie regulację art. 135 p.p.s.a. sąd administracyjny stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla je w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Istotą sprawy są konsekwencje prawne wynikające z faktu niewykonania obowiązków zamieszczonych w decyzji udzielającej inwestorowi pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, wydanej na podstawie art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U.2013.1409 - j.t.). Przepis ten stanowi, że właściwy organ może w pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego określić warunki użytkowania tego obiektu albo uzależnić jego użytkowanie od wykonania, w oznaczonym terminie, określonych robót budowlanych. Prawo budowlane nie określa skutków prawnych niewykonania przez stronę warunku z art. 59 ust. 2 ustawy. W takiej sytuacji, należy stosować instytucję prawa procesowego określoną w art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a., co trafnie uczynił organ. Stosownie do tego przepisu organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku. Skład orzekający sądu stoi na stanowisku, iż stwierdzenie wygaśnięcia decyzji na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. jest możliwe tylko wtedy, gdy decyzja wygaszana wyraźnie zastrzegła dopełnienie przez stronę warunku przewidzianego prawem w określonym terminie. Tak też stało się w niniejszej sprawie. Na akceptację zasługuje postępowanie organu odwoławczego, który w trybie art. 136 k.p.a. uzupełnił materiał dowodowy w celu precyzyjnego ustalenia stanu faktycznego: czy inwestor wykonał wszystkie roboty budowlane objęte warunkowym pozwoleniem na użytkowanie. Z ustaleń organu niewątpliwie wynikało (czego nie kwestionuje strona skarżąca, również na etapie skargi do sądu), iż nie wszystkie zalecone roboty zostały wykonane, chociaż termin do ich realizacji był dwukrotnie wydłużany na wniosek inwestora. W toku oględzin stwierdzono, że odnośnie zabezpieczenia niekontrolowanego wypływu wody w pomieszczeniu kotłowi nie przedstawiono opinii projektanta, czy zastosowane rozwiązanie gwarantuje spełnienie wymogu § 25 ust. 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010r. Nr 109, poz. 719). Ponadto ustalono, że nie wyposażono drzwi dwuskrzydłowych w mechanizm samozamykający zgodnie z § 240 ust. 6 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. nr 75 poz. 690) oraz nie wymieniono drzwi (jednego skrzydła) do toalet spełniającego wymogi § 256 ust. 2 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Pierwszego zarzutu organu inwestor nie kwestionował, przy drugim tłumaczył, że drzwi nie są używane, a odnośnie trzeciego wyjaśniał, że ze względu charakter klatki schodowej i hallu, zalecenie to nie znajduje uzasadnienia. Podkreślić należy, że wobec ostatecznego charakteru decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu wydanej z zastrzeżeniem warunku, jakiekolwiek odmienne wywody co do zakresu robót, jak i względów, dla jakich została nakazana ich realizacja (a do tego zmierza stanowisko prezentowane we wniesionej skardze), stanowią próbę podważania tej decyzji, niedopuszczalną w ramach niniejszego postępowania. W rezultacie za chybione należy uznać stanowisko skarżącej spółki, iż organ nie rozważył jej argumentów odnośnie charakteru klatki schodowej i jej połączenia z hallem oraz jakie to ma znaczenie dla rodzaju zastosowanych drzwi do toalet. Strona skarżąca nie zaskarżyła pozwolenia na użytkowanie, w której to decyzji organ określił wymóg spełniania warunku (wykonania określonych robót budowlanych), a więc obecna próba podważenia zasadności nakazania wykonania tych robót jest już spóźniona. Na tym etapie postępowania pozostaje skontrolować czy warunek zamieszczony w pozwoleniu na użytkowanie był dostatecznie jasno określony oraz czy został wykonany przez inwestora w całości i w terminie zakreślonym przez organ. Zdaniem Sądu w kontrolowanym postępowaniu organy swoim postępowaniem – wbrew twierdzeniom skargi - nie dopuściły się naruszenia art. 7, art. 77 k.p.a., bowiem zebrały i rozważyły całokształt materiału dowodowego. Organ przeprowadził wyczerpujące postępowanie wyjaśniające i ustalił, że nie wszystkie zalecone roboty budowlane wykonano. W konsekwencji na aprobatę zasługuje stanowisko organu, iż niewykonanie w oznaczonym terminie nałożonego obowiązku realizacji konkretnych robót budowlanych, od których wykonania uzależnione zostało na mocy art. 59 ust. 2 Prawa budowlanego wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, stwarza konieczność stwierdzenia na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z powodu niedopełnienia przez stronę warunku zawartego w tej decyzji. Sąd uznał zatem, iż nie do doszło do naruszenia art. 6, 8 i 9 k.p.a.: organy działając w granicach prawa jednocześnie – co warto podkreślić - nie pozostawiały bez odzewu próśb inwestora o przedłużenie terminu na wykonanie robót budowlanych. Natomiast pozwolenie na użytkowanie zawierało pouczenie, iż niedopełnienie w określonym terminie warunku będzie skutkowało stwierdzeniem jego wygaśnięcia. Organy wypełniły więc swój obowiązek informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Ponadto niezasadne okazały się zarzuty skargi co do naruszenia art. 10 i art. 81 k.p.a., gdyż z akt sprawy wynika, iż w dniu 9 lipca 2015 r. inwestorowi doręczono zawiadomienie o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się. Strona nie skorzystała z tych uprawnień. Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. IB