II SA/Łd 812/08

Dnia 11 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi E. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie odmowy przyznania zaliczki alimentacyjnej oddala skargę. LS Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 134 w związku z art. 129 par. 2 ustawy z dnia 14. czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania E. R. od decyzji Burmistrza Miasta T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zaliczki alimentacyjnej. W toku postępowania administracyjnego ustalono, iż decyzją z dnia [...], Nr [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T., odmówił przyznania E. R. zaliczki alimentacyjnej. Przedmiotową decyzję doręczono E. R. w dniu 26. października 2005 r. W dniu 11. lipca 2008 r. E. R. złożyła odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wskazując, iż odwołuje się od tej decyzji, gdyż – jej zdaniem – organ administracji odmówił jej bezpodstawnie przyznania zaliczki alimentacyjnej, co ostatecznie potwierdził wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (sygn. akt II SA/Łd 388/06) oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt I OSK 120/07), w których wskazano na złą interpretację przepisów prawa przez organ pierwszej instancji, w szczególności obalając tezę, iż zasadzenie alimentów od matki przed ukończeniem 18–ego roku życia miałoby być warunkiem do nabycia prawa do zaliczki alimentacyjnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., rozpatrując powyższe odwołanie stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, wskazując, iż według daty i podpisu zamieszczonego na potwierdzeniu odbioru zaskarżoną decyzję strona odebrała w dniu 26. października 2005 r. Odnosząc się wyłącznie do doręczenia mającego miejsce w dniu 26. października 2005 r., termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 10. listopada 2005 r. Odwołanie zostało złożone przez E. R. w dniu 11 lipca 2008 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do wniesienia odwołania, co w konsekwencji spowodowało iż odwołanie jest niedopuszczalne. Jednocześnie postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odmówiło E. R. przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowego odwołania. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca powtórzyła argumentację odwołania dodatkowo wyjaśniając, iż w jej ocenie dotrzymała terminu do złożenia odwołania, bowiem w dniu 8. lipca 2008 r. doręczono jej decyzję o wypłacie przedmiotowych świadczeń (decyzje realizujące wyroki sądów administracyjnych), zaś cztery dni później to jest w dniu 11. lipca 2008 r. wniosła odwołanie wraz z prośbą o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Ponadto wskazała, iż przeszkodą, która ustąpiła w dniu przyznania jej świadczeń, było przekonanie, że organy administracji zrealizują wypłatę wcześniejszych świadczeń. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 3 par. 1 ustawy z dnia 30. sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (w skrócie: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Analogiczne unormowanie zawiera art. 1 par. 1 ustawy z dnia 25. lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do unormowania zawartego w art. 145 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1. uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, 3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, nie będąc ograniczonym zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną (art. 134 par. 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie dopatrzył się w zaskarżonym postanowieniu opisanych powyżej uchybień, a tym samym wobec nieuwzględnienia skargi oddalił ją (art. 151 p.p.s.a.). Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie są przepisy ustawy z dnia 14. czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071 ze zm.). Warunkiem skuteczności czynności procesowej odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, następstwem czego jest ostateczność decyzji. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma miejsce wówczas, gdy odwołanie zostanie złożone po upływie – przewidzianego w przepisie art. 129 par. 2 k.p.a. – 14 – dniowego terminu. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu stanowi jego uchybienie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27. listopada 1996 r. w sprawie sygn. akt SA/Łd 2665, Biul. Skarb. 1997, nr 5, s. 32 oraz wyrok NSA z dnia 18. października 1995 r. w sprawie sygn. akt SA/Gd 2865/94, niepubl.). Jest to bowiem okoliczność obiektywna (por. wyrok NSA z dnia 21. marca 1997 r., w sprawie SA/Łd 2990/95, niepubl.). W świetle orzecznictwa sądowego stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie może nastąpić przed ostatecznym rozpatrzeniem wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Przywrócenie terminu wyłącza bowiem możliwość stwierdzenia uchybienia terminu (por. wyroki NSA: z dnia 31. maja 2000 r., w sprawie SA/Sz 565/00, niepubl.; z dnia 23. lipca 1999 r., w sprawie sygn. akt I SA 350/98, niepubl.; a także z dnia 14. stycznia 1998 r., w sprawie sygn. akt SA/Sz 306/98, niepubl.). Bezsporne jest, że skarżąca złożyła odwołanie z uchybieniem 14 – dniowego terminu do jego wniesienia. Skarżącej doręczona została decyzja Burmistrza Miasta T. z dnia [...]., w dniu 26. października 2005 r. Termin do wniesienia odwołania upływał więc w dniu 10 listopada 2005 r. Odwołanie skarżąca wniosła w dniu 11. lipca 2008 r. Organ prawidłowo ustalił i ocenił datę doręczenia decyzji, datę rozpoczęcia i upływu terminu do złożenia odwołania i datę jego wniesienia. Wraz z odwołaniem skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania od przedmiotowej decyzji, a następnie w tym samym dniu wydało zaskarżone postanowienie. Organ zachował więc prawidłową kolejność czynności procesowych. Zgodnie z treścią przepisu art. 134 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Treść przepisu art. 134 k.p.a. będącego bezwzględnie obowiązującą normą prawną wskazuje na związany charakter rozstrzygnięcia. Nie pozostawiono tu organowi odwoławczemu jakiejkolwiek sfery uznania (por. wyroki NSA z dnia 30. grudnia 1998 r., w sprawie sygn. akt IV SA 2294/96, niepubl. oraz z dnia 29. stycznia 1997 r., w sprawie sygn. akt SA/Gd 1482/96, niepubl.). Podnoszone w skardze kwestie dotyczące przyczyn niezachowania terminu do wniesienia odwołania i odmowy organu przywrócenia tego terminu wykraczają poza przedmiot niniejszej sprawy i były poddane ocenie sądu w postępowaniu ze skargi E. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. Nr [...] w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 811/08. Mając na uwadze wszystkie omówione okoliczności stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienia jest zgodne z prawem. Dlatego z mocy art. 151 ustawy z 30. sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. LS