II SA/Łd 818/01

Dnia 11 lutego 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: del. Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Rosińska, p.o. Sędziego WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi Parafii [...] w A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania dokonania oceny stanu technicznego obiektu umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...], Nr [...](znak:[...]) nakazujące Parafii [...] w A. wykonanie w terminie do dnia 31 maja 2001 r. ekspertyzy stanu technicznego budynku kościoła usytuowanego przy A 13 w A. wraz z jednoznacznym określeniem sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w uzgodnieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Ł. Jak wynika z akt administracyjnych, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. przeprowadził w dniach 2 października 2000 r. i 10 stycznia 2001 r. wizje lokalne na terenie działki o nr ewid. 505 przy A 13 w A. Podczas wizji stwierdzono, iż stan techniczny obiektu znajdującego się na działce - kościoła będącego własnością Parafii [...] w A. jest nieodpowiedni. Oględziny wykazały ubytki w deskowaniu i pokryciu dachu, zniszczenie obróbki blacharskiej, ubytki tynków zewnętrznych ścian i gzymsów, zniszczenie stolarki okiennej z brakami oszklenia, zniszczenie i niezabezpieczenie przed dostępem osób trzecich drzwi, załamanie i przegnicie belek stropowych i podłogi w galeriach, zniszczenie wnętrza budynku, noszące ślady pożaru. Prowadząc postępowanie, organ decyzją z dnia[...] , Nr [...] nałożył na właściciela obowiązek zabezpieczenia terenu nieruchomości przez umieszczenie w miejscach widocznych tablic informujących o zagrożeniu, wygrodzenie od strony chodnika i zabezpieczenie przed dostępem osób postronnych. Na podstawie oględzin organ jednak nie mógł jednoznacznie określić czy z uwagi na zły stan techniczny, istnieje bezpośrednie zagrożenie dla ludzi i mienia, możliwość przeprowadzenia oraz zakresu prac remontowych koniecznych w celu doprowadzenia obiektu do stanu właściwego. Wobec czego postanowieniem z [...] zobowiązał Parafię [...] w A. do wykonania ekspertyzy stanu technicznego obiektu. Ze względu na fakt, iż budynek kościoła został wpisany do rejestru zabytków, na właścicielu spoczywa dodatkowy obowiązek uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków zakresu prac budowlanych podejmowanych w obiekcie. W zażaleniu na powyższe postanowienie właściciel obiektu wskazał, iż nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z wykonaniem żądanej ekspertyzy ani nie jest w stanie określić sposobu usunięcia dewastacji kościoła, który miał być regularnie remontowany przez najemcę, czyli Parafię [...] w A. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Ustosunkowując się do argumentów podniesionych w zażaleniu, organ wskazał, iż zgodnie z regulacją art. 61 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), właściciel lub zarządca budynku jest zobowiązany użytkować budynek zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać go w należytym stanie technicznym i estetycznym. Od tych obowiązków nie zwalnia właściciela trudna sytuacja majątkowa lub brak winy w doprowadzeniu obiektu do złego stanu technicznego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Parafia [...] w A. przytoczyła argumenty tożsame z powołanymi w zażaleniu. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując tezy zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Strona skarżąca na rozprawie cofnęła skargę wnosząc o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu podała, iż w okresie trzech lat, jakie upłynęły od daty wniesienia skargi, Parafia [...] zaciągnęła pożyczkę i dokonała ekspertyzy stanu technicznego budynku kościoła. Ponadto przedmiotowy obiekt został sprzedany za symboliczną złotówkę na cele ekumeniczne i jego generalny remont jest w toku. W tej sytuacji orzekanie o legalności zaskarżonego postanowienia stało się zbędne, a cofnięcie skargi dopuszczalne. Z tych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.