II SA/Łd 818/06

Dnia 12 października 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Asesor WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 12 października 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na uchwałę Rady Gminy C. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie : wyrażenia zgody na nabycie przez Wójta Gminy C. na poczet mienia komunalnego naniesień budowlanych postanowił: odrzucić skargę. Sygn. akt II SA/Łd 818 / 06 U Z A S A D N I E N I E W dniu 18 sierpnia 2006 roku R. S. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy C. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na nabycie przez Wójta Gminy C. na poczet mienia komunalnego naniesień budowlanych. Pismem z dnia 5 marca 2003 roku skarżący w trybie przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8. marca 1991 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 roku, Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wezwał Radę Gminy C. do usunięcia naruszenia prawa Rada Gminy C. – do dnia wniesienia skargi w niniejszej sprawie – nie odpowiedziała skarżącemu na wezwanie do usunięcia naruszenia praw. W dniu 19 lipca 2006 roku skarżący wywiódł od powyższej uchwały skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, z pominięciem Rady Gminy C.. Zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2006 roku skarga ta – jako mylnie wniesiona – została przesłana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Radzie Gminy C., jako organowi, który podjął zaskarżoną uchwałę. Do organu skarga dotarła w dniu 18 sierpnia 2006 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przepisy miarodajne do oceny sytuacji prawnej zachodzącej w niniejszej sprawie zawiera ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (w skrócie p.p.s.a.). Przepisy art. 52 par. 1 i 2 tejże ustawy stanowią, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przez co należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni i liczony jest od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 par. 1 p.p.s.a.). Ponadto ustawa stanowi – i ma to zastosowanie w niniejszej sprawie – iż w przypadkach, o których mowa w przepisie art. 52 par. 3 i 4 p.p.s.a, .a więc również w sytuacji skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, o których mowa w przepisie art. 5 par. 2 pkt 6 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. (art. 53 par. 2 p.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała organu gminy, zatem podstawy prawnej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego a taki akt upatrywać należy w treści przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8. marca 1991 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 roku, Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowiącego, iż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Mając na uwadze treść przepisu art. 102 a ustawy o samorządzie gminnym stanowiącego, iż w sprawach, o których mowa w rozdziale 10 tejże ustawy, nie stosuje się przepisu art. 52 par. 3 i 4 p.p.s.a., wskazać należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie przepisu art. 101 ust. 1 tejże ustawy możliwe jest w każdym czasie. Mając na uwadze, iż wystosowane przez skarżącego wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa nastąpiło w dniu 5 marca 2003 roku, a organ nie zajął stanowiska wobec dokonanego wezwania, to tym samym termin do wniesienia przez skarżącego skargi do sądu administracyjnego na kwestionowaną uchwałę upłynął po sześćdziesięciu dniach od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a więc w dniu 4 maja 2003 roku. Tym samym wniesienie skargi do sądu administracyjnego w dniu 18 sierpnia 2006 roku, a więc po zakreślonym przez ustawę terminie, czyni skargę spóźnioną i prowadzi do jej odrzucenia (art. 58 par. 1 p.p.s.a.). Na uwagę zasługuje jeszcze jedna kwestia. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zaś organ ten przekazuje skargę sądowi administracyjnemu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę (art. 54 par. 1 i 2 p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy strona skarżąca wniosła swą skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego, a więc nie do organu, który wydał kwestionowany akt. Zachowanie skarżącego nie odpowiada zatem, przywołanemu powyżej przepisowi art. 54 par. 1 i 2 p.p.s.a.. Jednocześnie wskazać wypada, iż nie można uznać dnia złożenia w polskim urzędzie pocztowym pisma zawierającego skargę, kierowanego do tutejszego sądu, za dzień wniesienia skargi z zachowaniem terminu, o którym mówi przepis art. 53 ust. 1 p.p.s.a.. Brak jest bowiem w tym zakresie regulacji, która umożliwiałaby zachowanie stronie uprawnień do zaskarżenia decyzji bez względu na to, gdzie dokonane zostanie wniesienie skargi, a więc czy to bezpośrednio do sądu, czy też do sądu ale za pośrednictwem organu, który wydał kwestionowaną decyzję. Do dnia 31 grudnia 2005 roku obowiązywał w powyższym zakresie przepis art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) stanowiący, iż w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 par. 1 p.p.s.a. sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w przepisie art. 54 par. 1 p.p.s.a., a więc z uznaniem, iż skargę wniesiono w zakreślonym przez prawo terminie. Brak powyższej regulacji, w momencie, gdy strona skarżąca wnosiła skargę w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, iż skarga ta została błędnie skierowana, a zatem nie może wywołać skutków prawnych pisma należycie wniesionego. Podobnie, nie może usprawiedliwiać strony skarżącej treść przepisu art. 65 par. 2 k.p.a. stanowiącego, iż wniesienie podania do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione tegoż podania z zachowaniem terminu. Skoro norma ta odnosi się jedynie do postępowania przed organami administracji publicznej, to nie jest dopuszczalne zastosowanie powyższej regulacji na gruncie przepisów p.p.s.a., na etapie postępowania przed sądem administracyjnym. (vide: postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 roku w sprawie sygn. akt IV SA/GI 647/04, ONSAiWSA 2005/6/116). Tak więc ostatecznie uznać wypada, iż wniesienie skargi w niniejszej sprawie nastąpiło dopiero w momencie złożenia skargi w organie administracji, po jej przesłaniu przez tutejszy sąd, a więc w dniu 18 sierpnia 2006 roku. Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.