II SA/Łd 819/08

Dnia 21 stycznia 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. LS Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. W dniu 12 stycznia 2009 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką D. Skarżący uzyskuje świadczenia z pomocy społecznej w wysokości 477 złotych, matka skarżącego otrzymuje emeryturę w kwocie 769,91 złotych. Skarżący posiada dom o powierzchni 99 m kw. Strona nie zadeklarowała posiadania żadnego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo skarżącego do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Analiza przedstawionego przez skarżącego stanu rodzinnego i majątkowego daje podstawy do twierdzenia, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Otóż, strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym świadczy przede wszystkim sytuacja osobista i materialna, którą kształtuje w znacznej mierze wysokość osiąganych dochodów. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG