II SA/Łd 819/08

Dnia 25 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: przywrócić termin do złożenia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie zasiłku celowego. Odpis wyroku z uzasadnieniem skarżący odebrał w dniu 20 stycznia 2009r. Jak wynika natomiast z akt sprawy w dniu 8 stycznia 2009r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, po którego rozpoznaniu, postanowieniem z dnia 21 stycznia 2009r. Referendarz sądowy przyznał stronie prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. W dniu 17 lutego 2009r. wpłynęło do Sądu pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych informujące, iż pełnomocnikiem w sprawie została wyznaczona radca prawny A. R. W dniu 4 marca 2009r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik strony złożył wymagany dokument pełnomocnictwa, natomiast w dniu 10 marca 2009r. skargę kasacyjną oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Uzasadniając złożony wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik wyjaśnił, iż niewątpliwie odpis wyroku skarżący odebrał w dniu 20 stycznia 2009r. i w konsekwencji termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 18 lutego 2008r. Poinformował, iż zawiadomienie o ustanowieniu pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego odebrała w dniu 20 lutego 2009r., po czym niezwłocznie zawiadomiła stronę listem poleconym, iż zgodnie z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, winien udzielić stosownego pełnomocnictwa. W dniu 4 marca 2009r. skarżący udzielił pełnomocnictwa, które w tym samym dniu przesłane zostało do Sądu. Pełnomocnik wywiódł, iż wobec powyższego uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy strony a okoliczność ta uzasadnia jego przywrócenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a. tj.: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 §1 i art. 87 §2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 §1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). W zakresie dopełnienia uchybionej czynności strona musi dopełnić wszystkich warunków, od których uzależniona jest skuteczność takiej czynności. Strona, która wnosi o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej obowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy można mówić jedynie, gdy strona (lub jej pełnomocnik) uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Ustawodawca nie wymaga od osoby wnioskującej o przywrócenie terminu udowodnienia braku winy, a jedynie jego uprawdopodobnienia. Wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik lub kurator procesowy, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony pełnomocnika lub kuratora procesowego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 1960 r., sygn.akt IV CR 559/59, publ. OSPiKA 1960/ 4/120). Analizując stan sprawy oraz argumentację wniosku o przywrócenie terminu stwierdzić należy, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego, uchybienie spowodowane było bowiem okolicznościami od skarżącego niezależnymi. Jednocześnie strona zachowała termin do złożenia wniosku i dopełniła czynności, której uchybiła. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji. ar