II SA/Łd 819/25

Dnia 29 stycznia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek - Krzywicka, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Porczyński (spr.), Sędzia WSA Michał Zbrojewski, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia 2026 roku sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 2 września 2025 r. nr SKO.4150.500.2025 w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji oddala skargę. a.bł. Postanowieniem z 2 września 2025 r., nr SKO.4150.500.2025 wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) – dalej: k.p.a.; art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.) – dalej: u.p.z.p.; Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z 8 lipca 2025 r., nr DPRG-UA-X.257.2025, o zawieszeniu z urzędu do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od daty złożenia wniosku tj. do 27 września 2026 r., postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji z wniosku A.B. polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych (do 6 szt.) w zabudowie bliźniaczej wraz z urządzeniami budowlanymi przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. [...], na działce nr ewid. [...], obręb [...]. Kolegium wyjaśniło, że w zażaleniu na ww. postanowienie organu I instancji A. B. podniósł, że Rada Miejska w Łodzi 16 listopada 2022 r. podjęła uchwałę nr LXVI11/2025/22 w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany "studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi" w zakresie aktualizacji struktury funkcjonalno-przestrzennej miasta w jednostkach "O - tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo" i wprowadzenie innych niezbędnych zmian. Aktualizacja struktury funkcjonalno-przestrzennej miasta w jednostkach "O - tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo" ma na celu uwzględnienie istniejącej zabudowy to znaczy kontynuacji istniejącej funkcji - zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz wprowadzenie w innych jednostkach niezbędnych zmian więżących się z dokonywaną aktualizacją. W przypadku nieruchomości objętej wnioskiem obszar podlegający analizie to 65,5 m x 3 = 196,5 m. Taki obszar analizowany swym zasięgiem obejmuje między innymi zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, w bezpośrednim sąsiedztwie od północy znajdują się działki zabudowane budynkami mieszkalnymi, od wschodu znajdują się działki częściowo już z rozpoczętymi budowami, a częściowo wydanymi pozwoleniami na budowę budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz z istniejącą zabudową mieszkaniową jednorodzinną od zachodu w obszarze analizowanym znajduje się osiedle domów jednorodzinnych z częściowo zrealizowanymi obiektami, częściowo rozpoczętymi inwestycjami oraz działki z istniejącą zabudową mieszkaniową jednorodzinną. Wobec powyższego zmiana Studium w jednostce "O", w której położona jest działka nr ewid [...], w obrębie [...] przewiduje aktualizację struktury funkcjonalno-przestrzennej celem uwzględnienie istniejącej zabudowy. Wobec tego niezrozumiałym jest, że w postanowienie oparto na założeniu, iż funkcja terenu w opracowywanym planie zagospodarowania przestrzennego może być niezgodna z wnioskowanym zamierzeniem. Przypuszczenie takie nie jest podstawą do zawieszenia postępowania na okres 18 miesięcy (maksymalny) lub daty uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z informacji uzyskanych od Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Ł, która jest odpowiedzialna merytoryczne za sporządzane miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, wynika, iż istnieje szansa uchwalenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Ł. w rejonie ulic: [...], [...], [...], [...], do września 2026 r. W zażaleniu wskazano ponadto, że wiadomym jest, że na terenie objętym przystąpieniem do opracowania miejscowego planu zagospodarowania dla części obszaru miasta Ł. w rejonie ulic: [...], [...], [...], [...], wznoszone są budynki mieszkalne jednorodzinne na podstawie zatwierdzonych projektów. Działki te usytuowane są w obszarze analizy urbanistycznej. Następnie Kolegium wyjaśniło, że konstrukcja prawna zawieszenia postępowania zastosowana w przepisie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi prowadzącemu postępowanie o warunki zabudowy podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań, co do przesłanek zawieszenia. Jeżeli istnieje realne niebezpieczeństwo sprzeczności pomiędzy zamierzonym zagospodarowaniem terenu a koncepcją przyjmowaną w projekcie planu miejscowego, wskazane jest zawieszenie postępowania. Ustawodawca pozostawił kwestię zawieszenia postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. uznaniu organów, jednakże granice tego uznania wyznacza wstępna ocena materiałów planistycznych. Jest to uzasadnione prymatem planu miejscowego, jako instrumentu kształtowania przestrzeni, nad rozwiązaniami indywidualnymi i zabezpiecza realizację władztwa planistycznego. Dalej organ II instancji wskazał, że w rozpatrywanej sprawie organ I instancji bezspornie ustalił, że teren objęty wnioskiem (tj. działka nr ewid [...], obręb [...]) znajduje się na obszarze, dla którego obowiązuje uchwała Rady Miejskiej w Łodzi z 25 czerwca 2025 r. Nr XIX/503/2025 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Ł. położonej w rejonie ulic: [...], [...], [...] i [...]. Prowadząc postępowanie wyjaśniające w przedmiocie realnej możliwości uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przed upływem okresu ewentualnego zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie organ I instancji zwrócił się o wyjaśnienia do Miejskiej Pracowni Urbanistycznej. Z informacji znajdującej się w posiadaniu organu I instancji, na którą powoływano się także w innych sprawach dotyczących zawieszenia postępowania na obszarze objętym przedmiotowym przystąpieniem do sporządzenia planu miejscowego wynika, że uchwalenie planu dla tego terenu ma nastąpić w terminie do września 2026 r. Kolegium podkreśliło, że Miejska Pracownia Urbanistyczna w Ł. jest odpowiedzialna za wykonywanie obowiązków samorządu gminy Ł. w zakresie planowania przestrzennego i tym samym, jako autor planu, jest w posiadaniu wszystkich informacji i danych dotyczących m. in. stanu zaawansowania prac planistycznych. Skoro zatem oceniła, że termin do września 2026r. jest terminem realnym dla uchwalenia planu miejscowego na przedmiotowym terenie, to prowadzenie przez organ orzekający w sprawie warunków zabudowy dodatkowego postępowania wyjaśniającego w tym zakresie należało uznać za niecelowe. Organ I instancji mógł zatem opierając się na tej informacji ocenić zasadność zawieszenia postępowania w tej sprawie. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że procedura uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego teren inwestycji jest na wstępnym etapie zawansowania. Na tym etapie prac planistycznych nie można więc jeszcze wymagać od organu wyjaśnienia relacji zachodzącej pomiędzy założeniami warunków zabudowy a projektowanym planem miejscowym. W tej sytuacji organ I instancji odwołał się do ustaleń obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi (uchwała Nr LXIX/1753/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 28 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi, zmieniona Uchwałą Nr VI/215/19 z dnia 6 marca 2019 r. oraz uchwałą Nr LII/1605/21 z dnia 22 grudnia 2021 r.), zgodnie z którym działki objęte wnioskiem inwestora zlokalizowane są na obszarze oznaczonym jako O - tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo, wyłączone spod zabudowy. Skoro zatem ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych, to należy uznać, że tym samym w tej sprawie można mówić o sprzeczności planowanej inwestycji z procedowanym planem miejscowym. Wobec powyższego Kolegium, uznając prymat planów zagospodarowania przestrzennego w stosunku do decyzji administracyjnej, czego przejawem m.in. jest możliwość zawieszania postępowań administracyjnych kolidujących z treścią przyszłych planów stwierdziło, że w tej sprawie wystąpiły okoliczności stanowiące wystarczającą przesłankę do zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Organ II instancji zaznaczył także, że stanowisko orzecznictwa, iż uznaniowość zawieszenia postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., nie przeradza się w dowolność rozstrzygnięcia, jeżeli stan zaawansowania prac planistycznych zmierzających do uchwalenia planu pozwala z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością przyjąć, że w terminie zawieszenia postępowania dojdzie do uchwalenia planu straciło na aktualności po zmianie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. (dokonanej z dniem 23 kwietnia 2023 r. ustawą z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. z 2023 r. poz. 553). Nowy bowiem okres zawieszenia "nie dłuższy niż 18 miesięcy" z możliwością przedłużenia na dodatkowy czas, nie dłuższy niż 6 miesięcy, w miejsce dotychczasowego "nie dłuższy niż 9 miesięcy" czyni zdecydowanie bardziej realną możliwość uchwalenia planu, nawet w sytuacji niskiego stopnia zaawansowania prac planistycznych w dacie wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania. Odwołując się do orzecznictwa Kolegium wskazało, że skoro konstrukcja prawna zawieszenia postępowania zastosowana w przepisie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań, co do przesłanek zawieszenia, to oznacza, że organ może zawiesić postępowanie nawet jeżeli jeszcze nie podjęto uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu. Kompetencję tę należy rozpatrywać w połączeniu z władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, które mają uprawnienie do stanowienia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Skoro plan jest podstawowym i najpełniejszym instrumentem kształtowania przestrzeni, to usprawiedliwione jest przyznanie prymatu pracom zmierzającym do jego uchwalenia i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, celem kontynuowania i dokończenia prac zmierzających do przyjęcia miejscowego planu. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 u.p.z.p., ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 2 u.p.z.p.). Reasumując organ II instancji stwierdził należy, że organ I instancji w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo ocenił zasadność zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy zainicjowanego wnioskiem A.B., jak również w sposób wystarczający swe rozstrzygnięcie uzasadnił. Odnosząc się do zarzutu zażalenia dotyczącego "zmiany Studium w jednostce "O", w której położona jest działka nr ewid [...], obręb [...]" Kolegium uznało, że należy domniemywać, że zmiana ta dotyczy w istocie przeznaczenia działki w przyszłym planie ogólnym. Plan ten jednakże nie został jeszcze uchwalony a zatem odwoływanie się do jakichkolwiek jego postanowień w zakresie zmiany sposobu zagospodarowania terenów należy uznać za przedwczesne, a tym samym nieuzasadnione. Niezależnie od tego, wskazana w zażaleniu "zmiana" dotyczy "aktualizacji struktury funkcjonalno-przestrzennej celem uwzględnienie istniejącej zabudowy", a tym samym nie odnosi się do zabudowy przyszłej. Na ostateczne postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył A.B., zarzucając naruszenie: 1. art. 123 § 1 k.p.a. w zw. z art. 103 § 3 k.p.a. w zw. z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji wydanego w przedmiocie bezzasadnego zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie o wydanie warunków zabudowy, ze względu na procedurę planistyczną mającą na celu uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zainicjowaną uchwałą nr XIX/503/25 Rady Miejskiej w Łodzi z 25 czerwca 2025 r. o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Ł. położone w rejonie ulic: [...], [...], [...] i [...] (dalej jako: "Uchwala o Przystąpieniu") czym doprowadzono do naruszenia: a) art. 12 § 1 i § 2 k.p.a. w postaci zasady szybkości postępowania administracyjnego, dla której wyjątkiem jest możliwość, jaką daje zawieszenie postępowania, także z przyczyny podanej wart. 62 ust. 1 u.p.z.p.; b) art. 6 ust. 2 u.p.z.p. w postaci prawa do zabudowy, a to poprzez uniemożliwienie zagospodarowania terenu, do którego skarżąca ma tytuł prawny, skoro dla nieruchomości nie ma ustalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zaś organ wstrzymuje się od wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, pomimo faktu, że wniosek o wydanie warunków zabudowy był złożony na trzy miesiące przed uchwaleniem Uchwały o Przystąpieniu; c) art. 8 § 1 k.p.a. w postaci zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, a to poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, nie kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania skoro: - w procedurze planistycznej nie podejmowano czynności zmierzających do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dopiero po złożeniu wniosków o wydanie WZ przez skarżącego Prezydent Miasta Łodzi zawnioskował o podjęcie stosownej uchwały - wniosek złożono 27 marca 2025 roku, 19 maja 2025 r. Prezydent Miasta Łodzi wystąpił do Miejskiej Pracowni Urbanistycznej z zapytaniem czy dla działek w obrębie geodezyjnym [...] prowadzone są prace w związku z planem (wskazując konkretne inwestycje), pismem z 4 czerwca 2025 roku Miejska Pracownia Urbanistyczna Poinformowała Prezydenta, że rekomendują podjęcie uchwały w przedmiocie planu, 25 czerwca 2025 roku podjęto Uchwałę o Przystąpieniu, w której z objęcia planem wyłącza się konkretne działki - bez żadnej argumentacji; - w granicach przedmiotowej procedury planistycznej wydawane są decyzje o warunki zabudowy dla podobnych inwestycji, co więcej podobne inwestycje realizowane są na sąsiednich działkach na podstawie decyzji o warunkach zabudowy; - budzi wątpliwości i stanowi przejaw nadużycia prawa przez organ władzy publicznej praktyka tego rodzaju, że brak było chęci procedowania uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez organ przez wiele lat, natomiast po złożeniu wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy przez skarżącego organ nie wydaje decyzji w zakreślonym ustawowo terminie nadto podejmuję Uchwałę o Przystąpieniu i zawiesza postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy, co ma na celu utrudnienie właścicielowi możliwość uzyskania decyzji o warunkach zabudowy; - nieruchomość skarżącego nie znajduje się w zlewni cieku [...], tylko w zlewni rzeki Ner dlatego nie ma podstaw do ograniczania w żaden sposób możliwości zabudowy w oparciu o ciek [...]; - procedura planistyczna rozpoczęta uchwałą nr XIX/503/25 Rady Miasta i Gminy K. z 25 czerwca 2015 r. tj. Uchwały o Przystąpieniu znajduje się na wstępnym etapie procedowania, procedurę WZ zawieszono po 104 dniach od jej wszczęcia podczas, gdy organ ma 90 dni na wydanie WZ; - w procedurze planistycznej nic się nie dzieje w zakresie dotyczącym przedmiotowej działki i nie ma widoków na to, że przed upływem 18 miesięcy zostanie uchwalony plan; 2. art. 61 ust. 1 u.p.z.p poprzez zawieszenie postępowania o wydanie warunków zabudowy, w sytuacji gdy m.in.: a) przygotowany projekt zagospodarowania terenu nieruchomości nawiązuje do zastanego, realizowanego oraz przewidywanego w bezpośrednim sąsiedztwie charakteru zabudowy (mieszkalnictwo jednorodzinne), głównie w zabudowie bliźniaczej lub w postaci czworaków, a zatem wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie będzie godzić w zastany ład architektoniczny i przestrzenny tej części miasta Łodzi; b) w związku z wydaniem wnioskowanej decyzji o warunkach zabudowy nie zaistnieje realne niebezpieczeństwo sprzeczności pomiędzy zamierzonym zagospodarowaniem terenu, a koncepcją przyjmowaną w uchwale o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatem - w ocenie skarżącego - za niezasadne należy uznać zawieszenie postępowania w sprawie warunków zabudowy, jeśli procedura planistyczna jest na wstępnym etapie, zaś prawdopodobieństwo uchwalenia planu przed upływem okresu zawieszenia postępowania powinno być badane przez organy odwoławcze w sposób obiektywny, nie tylko opierający się na oświadczeniu organu sporządzającego plan miejscowy, który jest zarazem organem orzekającym w sprawie warunków zabudowy; c) po dniu wejścia w życie uchwały o przystąpieniu do planu wydano decyzję o warunkach zabudowy dla innych nieruchomości znajdujących się w obrębie planu; 3. art. 6 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez wydanie orzeczenia w sposób dowolny i z całkowitym pominięciem norm zawartych w k.p.a. i celu, dla którego ustawodawca przewidział instytucję, o jakim mowa wart. 62 ust. 1 u.p.z.p. (organ postąpił względem skarżącego i tej sprawy w taki sposób, że zastosował przepisy instrumentalnie, pomijając ich rzeczywisty sens i cel, jak też swoją praktykę orzeczniczą), co w rezultacie doprowadziło do przekroczenia granic uznania administracyjnego; 4. art. 62 ust. 1 u.p.z.p. w świetle art. 6 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. zw. 64 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez wprowadzenie nadmiernie dolegliwej formy ograniczenia prawa własności do nieruchomości, poprzez uniemożliwienie uzyskania decyzji o warunkach zabudowy (kształtującej treść wykonywania prawa własności) z powołaniem się na procedurę planistyczną, która została wszczęta na blisko trzy miesiące po złożeniu wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, gdzie naruszenie polegało na bezrefleksyjnym przyjęciu przez organ, iż wystarczającym jest samo wszczęcie procedury planistycznej (na marginesie trzy miesiące po złożeniu wniosku o wydanie decyzji o WZ) tj.: niezależnie od tego jak długo ona trwa, na jakim jest etapie jej uchwalanie; 5. art. 8 § 1 k.p.a., tj. zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, albowiem podnoszenie w uzasadnieniu SKO twierdzenia, że organ I instancji ustalił, że dla przedmiotowej inwestycji podjęto Uchwałę o Przystąpieniu jest nieprawdą, a działa podjęte przez organ są niesprawiedliwie i zostały dokonane w sposób krzywdzący, bowiem: a) Uchwałę o Przystąpieniu podjęto na 90 dni po złożeniu wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy; b) godząc w interesy skarżącego, dopiero rozpoczął procedowanie nad planem wtedy, gdy skarżąca złożyła w dniu 27 marca 2025 r. wniosek o wydanie warunków zabudowy, a to wszystko, aby, nadużywając przysługującego mu władztwa publicznego, pokrzywdzić skarżącego, c) po dniu wydania Uchwały o Przystąpieniu wydano decyzję o warunkach zabudowy w następujących sprawach: - DPRG-UA-X.6730.10.5.2025 z dnia 10 lipca 2025 r. dla działki o numerze [...] w obrębie [...] ul. [...], - DPRG-UA-X.750.2025 z dnia 4 lipca 2025 r., dla działki o numerze 176/25 w obrębie [...] ul. [...], - DPRG-UA-X.908.2025 z dnia 12 sierpnia 2025 r., dla działki o numerze 182,183,157 w obrębie [...], ul. [...], - DPRG-UA-X.909.2025 z dnia 12 sierpnia 2025 r., dla działki o numerze 183, 157 w obrębie [...] ul. [...], - DPRG-UA-X.910.2025 z dnia 12 sierpnia 2025 r., dla działki o numerze 181, 182, 183, 157 w obrębie [...] ul. [...], 6. art. 107 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu skarżonego postanowienia przyczyn zawieszenia postępowania na maksymalny okres, nie dokonania weryfikacji etapu procedowania planu; 7. art. 7, art. 77 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niedostateczne zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego i w konsekwencji uznanie, że zostały wypełnione wszystkie przesłanki uprawniające organ do zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy na maksymalny okres przewidziany w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. tj. 18 miesięcy, brak wzięcia pod uwagę, że w rejonie w którym skarżący wystąpił o wydanie WZ inwestycje tożsame do inwestycji skarżącego mają już miejsce, a inwestycja skarżącego stanowiłaby uzupełnienie dokonanej już w tym układzie urbanistycznym zabudowy. Mając powyższe na uwadze pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji z uwagi na wydanie powyższych rozstrzygnięć z mającym wpływ na wynik postępowania naruszeniem prawa materialnego oraz mającym istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania. Nadto pełnomocnik skarżącego wniósł na podstawie art. 145a p.p.s.a. o zobowiązanie organu do wydania w terminie 30 dni decyzji określającej warunki zabudowy zgodnie ze złożonym wnioskiem przez skarżącą i dołączonymi do wniosku dokumentami. Natomiast w oparciu o art. 106 § 3 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącego wniósł o przeprowadzenie dowodu z: 1. decyzji o warunkach zabudowy nr DPRG-UA-X.6730.105.2025 z dnia 10 lipca 2025 r., dla działki o numerze [...] w obrębie [...] ul. [...] na okoliczność, wydawania przez organ decyzji o warunkach zabudowy po przyjęciu Uchwały o Przystąpieniu, braku zasadności zawieszenia postępowania, zasadności niniejszej skargi, nadużycia władztwa planistycznego przez organy; 2. zwrócenie się do Prezydenta Miasta Łodzi o przesłanie akt spraw dotyczących wydania decyzji WZ po wydaniu Uchwały o Przystąpieniu tj: - DPRG-UA-X.750.2025 z dnia 4 lipca 2025 r., dla działki o numerze 176/25 w obrębie [...] ul. [...], - DPRG-UA-X.908.2025 z dnia 12 sierpnia 2025r., dla działki o numerze 182, 183, 157 w obrębie [...], ul. [...], - DPRG-UA-X.909.2025 z dnia 12 sierpnia 2025 r., dla działki o numerze 183, 157 w obrębie [...] ul. [...], - DPRG-UA-X.910.2025 z dnia 12 sierpnia 2025 r., dla działki o numerze 181, 182, 183, 157 w obrębie [...] ul. [...], a następnie po otrzymaniu ww. akt spraw przeprowadzenie dowodu ze złożonego wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowań oraz decyzji ustalającej warunki zabudowy, celem wykazania faktu, daty w której złożono wniosek o wydanie decyzji WZ, daty wydania decyzji o WZ, okresu jaki niezbędny był na wydanie decyzji o WZ, braku zasadności zawieszania postępowania w sprawie WZ w stosunku do skarżącego, nadużycia władztwa planistycznego przez organy, 3. decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia 29 czerwca 2006 roku dotyczącej działki o numerze [...] w obrębie [...] ul. [...] na okoliczność, że na działce mającej zostać objętej decyzją WZ zgodnie z wnioskiem z dnia 27 marca 2025 roku, już uzyskano decyzję, która zezwala na lokalizację inwestycji w postaci budynku jednorodzinnego z garażem, przyłączami sieciowymi i zbiornikiem bezodpływowym wraz ze zjazdem na działkę co wskazuję na brak zmiany przeznaczenia nieruchomości na zabudowę pod budownictwo jednorodzinne, braku zasadności zawieszenia postępowania w przedmiocie wydania decyzji WZ, nadużycia władztwa planistycznego przez organy, 4. decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji bezpośrednio sąsiadujących z nieruchomościami skarżącego tj.: a) decyzji nr DPRG-UA-X.18.2024 z dnia 3.01.2024 r. dla działki numer 364/7 obręb [...], ul. [...]; b) decyzji nr DPRG-UA-X.807.2024 z dnia 13.06.2024 r. dla działki numer 360/30, 360/15 oraz 360/31 obręb [...], ul. [...], o) decyzji nr DPRG-UA-X.809.2024 z dnia 13.06.2024 r. dla działki numer 360/29, 360/15 oraz 360/31 obręb [...], ul. [...], d) decyzji nr DPRG-UA-X.808.2024 z dnia 13.06.2024 r. dla działki numer 360/28, 360/15 oraz 360/31 obręb [...], ul. [...], e) decyzji nr DPRG-UA-X.199.2024 z dnia 9.02.2024 r. dla działki numer 360/24, 360/23 obręb [...], ul. [...], f) decyzji nr DPRG-UA-X.196.2024 z dnia 9.02.2024 r. dla działki numer 360/30, 360/23, 360/31 obręb [...], ul. [...], g) decyzji nr DPRG-UA-X.5.2024 z dnia 2.01.2024 r. dla działki numer 360/28, 360/23, 360/31 obręb [...], ul. [...], h) decyzji nr DPRG-UA-X.4.2024 z dnia 2.01.2024 r. dla działki numer 360/27, 360/23, 360/31 obręb [...], ul. [...], i) decyzji nr DPRG-UA-X.3.2024 z dnia 2.01.2024 r. dla działki numer 360/26, 360/23, 360/31 obręb [...], ul. [...], j) decyzji nr DPRG-UA-X.6.2024 z dnia 2.01.2024 r. dla działki numer 360/29, 360/23, 360/31 obręb [...], ul. [...], k) decyzji nr DPRG-UA-X.2.2024 z dnia 2.01.2024 r. dla działki numer 360/25, 360/23, 360/31 obręb [...], ul. [...], l) decyzji NR DPRG-UA-X.5.2024 z dnia 27.04.2024r. dla działki numer 365/3 i 189/1 obręb [...], ul. [...], na okoliczność wydanych decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji, które będą przeprowadzane na nieruchomościach w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości skarżącej, braku podstaw do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania decyzji WZ dla nieruchomości skarżącej, nadużycia władztwa planistycznego przez Organ, wydawania przez organ w tej samej lokalizacji decyzji o warunkach zabudowy dla tożsamych inwestycji, zasadności złożonej skargi, 5. uchwał dotyczących przystąpienia do sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego szt. 9 oraz pierwszych stron uchwał uchwalających plan zagospodarowania przestrzennego szt. 9 na okoliczność średniego okresu jaki potrzebny jest Miejskiej Pracowni Urbanistycznej na sporządzenie planu zagospodarowania przestrzennego, wskazania błędnego terminu możliwości sporządzenia planu przez MPU oraz udzieleniu błędnej informacji SKO w tym zakresie, wykazania rzeczywistego terminu trwania procesu uchwalania MPZP na terenie miasta Łodzi, zasadności skargi, braku zasadności zawieszania postępowania w sprawach decyzji o ustaleniu WZ, 6. wyciągu ze studium zawierającego mapę z naniesionymi nieruchomościami skarżącego wskazującej do jakiej zlewni należą nieruchomości, na okoliczność braku obecności nieruchomości skarżącego w zlewni cieku [...], 7. mapy z zaznaczonym obszarem Studium oraz nieruchomościami skarżącego oraz zabudową i wydanymi decyzjami w sprawie warunków zabudowy (opracowanie własne) na okoliczność wykazania bieżącej zabudowy oraz decyzji WZ wydanych decyzji o warunkach zabudowy wokół nieruchomości skarżącego, braku zasadności zawieszania postępowania w sprawie decyzji WZ, obecnego zainwestowania na nieruchomościach sąsiednich, zasadności wydania decyzji WZ zgodnej z okolicznym układem urbanistycznym, zasadności skargi, 8. zdjęcia wykonanego z drona (opracowanie własne) na okoliczność wykazania bieżącej zabudowy oraz decyzji WZ wydanych decyzji o warunkach zabudowy wokół nieruchomości skarżącego, braku zasadności zawieszania postępowania w sprawie decyzji WZ, obecnego zainwestowania na nieruchomościach sąsiednich, zasadności wydania decyzji WZ zgodnej z okolicznym układem urbanistycznym, zasadności skargi, 9. wydruku ze strony internetowej przystąpienia do sporządzania MPZP numer [...] (informacja dostępna publicznie) na okoliczność początkowej fazy procesu planistycznego, zasadności skargi, 10. zwrócenie się do Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Łodzi o przesłanie akt postępowania planistycznego i przeprowadzenie dowodu z tak otrzymanych akt na okoliczność zaawansowania prac planistycznych, braku zasadności zawieszenia postępowania w przedmiocie WZ, zasadności skargi, 11. mapy (opracowanie własne) z zaznaczonymi obszarami, posiadającymi pozwolenie na budowę bez rozpoczętej inwestycji, posiadające pozwolenie na budowę z rozpoczętą inwestycją, posiadające wydane decyzje o warunkach zabudowy celem wykazania faktu braku zasadności zawieszania postępowania, zasadności złożonej skargi, wykazania układu urbanistycznego w rejonie objętym wnioskiem o wydanie decyzji WZ. Pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wnosiło o oddalenie skargi argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga A.B. została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 143) – dalej: p.p.s.a., który stanowi, iż sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Podstawę prawną podjęcia kwestionowanego skargą rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 62 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 1130) – dalej: "u.p.z.p.", zgodnie z którym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Wskazać należy, w ślad za poglądem wyrażanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, który to pogląd Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela i przyjmuje jako własny, iż konstrukcja art. 62 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi prowadzącemu postępowanie o ustaleniu warunków zabudowy podstawę prawną do fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań, co do przesłanek zawieszenia, jednocześnie nie zezwalając na podważenie tego uprawnienia organu (por. wyrok WSA w Łodzi z 7 czerwca 2017 r., II SA/Łd 131/17; www.orzeczenia.sa.gov.pl). Kompetencję tę należy rozpatrywać w połączeniu z wynikającym z art. 3 ust. 1 u.p.z.p. władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, realizowanym w drodze uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym rada gminy (miejska) ustala przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 1 u.p.z.p.). Dopiero w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 2 u.p.z.p.). Powyższe usprawiedliwia zatem stanowisko, co do przyznania prymatu pracom zmierzającym do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, celem kontynuowania i dokończenia prac. Przy czym, co istotne, zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy w oparciu o przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p. może również nastąpić w sytuacji, gdy nie podjęto jeszcze uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu, a kwestia to pozostaje na etapie rozważań organu. Celem zawartej w powołanym przepisie regulacji jest bowiem ochrona danego obszaru przed zainwestowaniem niezgodnym z zamiarem prawodawcy lokalnego zarówno w trakcie procedowania planu, jak i na etapie poprzedzającym przystąpienie do uchwalania planu (por. wyrok NSA z 8 czerwca 2017 r., II OSK 2685/15; wyrok WSA w Szczecinie z 21 kwietnia 2021 r., II SA/Sz 61/21; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zawieszenie postępowania ma ograniczyć nieracjonalność wydawania decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji, gdy przed uzyskaniem na jej podstawie pozwolenia na budowę, decyzja ulegałaby wygaśnięciu w związku z uchwaleniem planu miejscowego, którego ustalenia byłyby odmienne niż w wydanej decyzji (art. 65 § 1 pkt 2 u.p.z.p.). Uzasadnieniem zawieszenia postępowania jest zatem prawdopodobieństwo, że plan miejscowy, o treści sprzecznej z decyzją o warunkach zabudowy, zostanie uchwalony przed upływem ustawowo określonego okresu zawieszenia, liczonego od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy (por. wyrok WSA w Warszawie z 17 lutego 2023 r., VII SA/WA 2189/22; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie bezspornym pozostaje, że w toku procedowania wniosku skarżącego z 27 marca 2025 r. o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, organ lokalizacyjny ustalił, że objęta wnioskiem inwestora działka nr ewid. [...], obręb [...], położona jest na obszarze, dla którego Rada Miejska w Łodzi 25 czerwca 2025 r. podjęła uchwałę nr XIX/503/2025 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...], [...] i [...] (przystąpienie nr [...]). Zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Łodzi, przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Łodzi z 28 marca 2018 r., nr LXIX/1753/18, zmienionego uchwałami Rady Miejskiej w Łodzi z 6 marca 2019 r., nr VI/215/19, z 22 grudnia 2021 r., LII/1605/21, teren planowanej inwestycji zlokalizowany jest na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem "O" – tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo i wyłączone są spod zabudowy. Ponadto, zgodnie z informacją Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Ł., którą organ I instancji dysponuje z urzędu, przewiduje się, że istnieje realna, tj. w dużym stopniu prawdopodobna, szansa na zakończenie prac planistycznych i skierowanie do Rady Miejskiej w Łodzi do uchwalenia projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego przedmiotową działkę do 26 września 2026 r. Wobec powyższego uznać należy, iż wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącego procedujące w sprawie organy obu instancji, uwzględniając prowadzoną procedurę planistyczną obejmującą teren planowanej przez skarżącego inwestycji, przewidywany termin ich zakończenia, jak i wiążące organy planistyczne, stosownie do art. 9 ust. 4 u.p.z.p., postanowienia obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Łodzi, nakierowane między innymi na ochronę wyznaczonych w Studium terenów otwartych aktywnych przyrodniczo, wchodzących w skład systemu ekologicznego miasta, a w konsekwencji występujące w sprawie duże prawdopodobieństwo sprzeczności przedmiotowej inwestycji z ustaleniami planu miejscowego, co do przeznaczenia terenu, na którym skarżący planuje jej realizację, zasadnie uznały, iż spełnione zostały określone w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. przesłanki do zawieszenia prowadzonego, na wniosek skarżącego z 27 marca 2025 r., postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Stąd też zarzut skargi, co do naruszenia art. 62 ust. 1 u.p.z.p. uznać należało za chybiony. Powyższe, w ocenie Sądu czyni również niezasadnym zarzut skargi, co do naruszenia art. 64 ust. 3 Konstytucji RP w związku z art. 6 ust. 2 u.p.z.p., upatrywany w przyznaniu prymu interesowi społecznemu z pominięciem słusznego interesu skarżącego, w sposób naruszający konstytucyjną zasadę ochrony własności. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi w sprawie nie doszło również do naruszenia wskazanych w niej przepisów prawa procesowego. Prowadząc postępowanie organy działały na podstawie i w granicach obowiązującego prawa (art. 6 k.p.a.), w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się wyrażonymi w art. 8 k.p.a. zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania, wypełniając ciążący na nich obowiązek informowania stron postępowania (art. 9 k.p.a.). Dokonane w sprawie ustalenia faktyczne (art. 7 k.p.a.), jak i przeprowadzoną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego (art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a.) uznać należy za wystarczające do załatwienia sprawy, a uzasadnienie kwestionowanego skargą rozstrzygnięcia odpowiada minimum wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a., zwłaszcza w zakresie wyjaśnienia przesłanek zawieszenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Jak już zostało wyżej wskazane, w przypadku podejmowania rozstrzygnięcia w oparciu o art. 62 ust. 1 p.p.s.a. nie ma żadnego znaczenia, że do dnia złożenia przez skarżącego wniosku o ustalenie warunków zabudowy organ planistyczny nie podejmował żadnych czynności zmierzających do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jeszcze raz należy podkreślić, że zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy do czasu uchwalenia planu miejscowego jest dopuszczalne nawet jeżeli jeszcze nie podjęto uchwały o przystąpieniu do sporządzenia tego planu, co wynika wprost z art. 62 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., nakazującego organowi podjęcie zawieszonego postępowania jeżeli w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego. Nie ma zatem żadnego znaczenia, że uchwałę nr XIX/503/2025 podjęto dopiero 25 czerwca 2025 r., a więc już po złożeniu przez skarżącego wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Tym samym nie można podzielić zarzutów skargi, że działania organu są przejawem nadużycia przysługującego mu władztwa publicznego i de facto mają na celu pokrzywdzenie skarżącego, godząc w jego interesy. W tym miejscu jeszcze raz należy zaznaczyć, że okolicznością faktyczną przesądzającą o zasadności zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie była posiadana przez organ wiedza z urzędu co do realnej daty uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na obszarze którego zlokalizowany jest teren planowanej inwestycji. Stosownie natomiast do art. 77 § 4 k.p.a. fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. Fakty znane organowi z urzędu należy zakomunikować stronie, czemu organ dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia o zawieszeniu postępowania. Jednocześnie prowadzone przez organy obu instancji postępowanie czyniło zadość zasadom określonym, w art. 11 k.p.a., a skarżący mieli zapewniony czynny udział na każdym etapie postępowania administracyjnego (art. 10 § 1 k.p.a.). Zdaniem Sądu bez wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy pozostają zarzuty i przedstawiona w tym zakresie obszerna argumentacja skargi, co do spełnienia, określonych w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. przesłanek warunkujących pozytywne rozpatrzenie wniosku skarżącego z 27 marca 2025 r. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji, zwłaszcza w kontekście istniejącej już zabudowy, zlokalizowanej w bezpośrednim sąsiedztwie działki nr ewid. [...], obręb [...]. Przedmiotem poddanego kontroli sądowoadministracyjnej rozstrzygnięcia pozostaje jedynie ocena zasadności zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Stąd też kwestia spełnienia, czy też braku spełnia przesłanek warunkujących ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji, na obecnym etapie sprawy pozostaje poza zakresem przedmiotu prowadzonego postępowania. W związku z tym nie ma znaczenia, że w rejonie w którym skarżący wystąpił o wydanie WZ inwestycje tożsame do inwestycji skarżącego mają już miejsce, a inwestycja skarżącego stanowiłaby uzupełnienie dokonanej już w tym układzie urbanistycznym zabudowy. Na tym etapie postępowania organ ocenia jedynie, czy w świetle zapisów obowiązującego studium przepisy przyszłego planu miejscowego mogą pozostawać w sprzeczności z decyzją ustalającą warunki zabudowy, a ryzyko takiej sprzeczności niewątpliwie zachodzi. Innymi słowy również fakt wcześniejszej realizacji istniejącej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na działkach sąsiednich, w oparciu o wydane w indywidualnych postępowaniach administracyjnych decyzje o warunkach zabudowy, nie wyłączają uprawnienia organu do zastosowania trybu określonego w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., w sytuacji gdy występują ku temu określone prawem przesłanki. Zupełnie niezrozumiały jest natomiast zarzut skargi, że nie ma podstaw do ograniczania możliwości zabudowy działki skarżącego w oparciu o ciek [...], skoro żaden z organów nie powoływał się na tę okoliczność, jako uzasadnienie do zawieszenia postępowania. Bez wpływu na wynik sprawy pozostaje również podnoszona w skardze argumentacja, co do niewydania decyzji w przedmiocie warunków zabudowy w terminie 90 dni od złożenia wniosku przez skarżącego, co stanowi według pełnomocnika skarżącego świadczy to o naruszeniu art. 64 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 2 u.p.z.p. Jak już zostało to wyżej podniesione, kontrolą Sądu zostało objęte wyłącznie postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego, a nie sposób procedowania organu w zakresie dochowania terminów załatwienia sprawy określonych przepisami k.p.a. i u.p.z.p. Skarżącemu przysługiwało natomiast prawo do złożenia ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a., następnie skierowanie skargi sądu na bezczynność albo przewlekłość organu, jednak skarżący z tej możliwości nie skorzystał. Wskazać w tym miejscu należy, że w świetle art. 35 § 3 i § 5 k.p.a. do terminów załatwienia sprawy nie wlicza się m.in. terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu. Jak wynika natomiast z akt sprawy, wniosek o ustalenie warunków zabudowy wpłynął do organu I instancji 27 marca 2025 r., a następnie był dwukrotnie uzupełniany przez pełnomocnika inwestora (3 i 8 kwietnia 2025 r.). Ponadto pełnomocnik inwestora, na wezwanie organu złożył dodatkowe wyjaśnienia do sprawy pismem z 4 czerwca 2025 r. Dopiero po uzupełnieniu wszystkich braków wniosku organ wszczął postępowanie zawiadomieniem z 27 czerwca 2025 r., natomiast 8 lipca 2025 r. wydał zaskarżone postanowienie o zawieszeniu postępowania. Trudno się zatem doszukać naruszenia przez organ I instancji zasady szybkości postępowania, o której mowa w art. 12 § 1 i § 2 k.p.a. Odnosząc się natomiast do zawartych w skardze wniosków dowodowych należy wskazać, że stosownie do treści art. 133 p.p.s.a. sąd orzeka na podstawie akt sprawy. Oznacza to, że sąd administracyjny orzeka na podstawie materiału faktycznego i dowodowego sprawy zgromadzonego w postępowaniu przed organami administracji. W postępowaniu przed sądem administracyjnym postępowanie dowodowe może być prowadzone tylko jako postępowanie uzupełniające, ograniczone do dowodów z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie (art. 106 § 3 p.p.s.a.). Powyższe warunki w rozpoznawanej sprawie nie występują. Zgłaszane przez pełnomocnika skarżącego żądanie przeprowadzenia dowodu z decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla działki o nr ewid. [...] (obręb [...]) oraz działek o nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...] (obręb [...]) na okoliczność wykazania, że po podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego organ wydawał decyzje w powyższym przedmiocie w żadnym stopniu nie zmierza do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie z tej prostej przyczyny, że działki te położone są poza granicami objętymi uchwałą Rady Miejskiej w Łodzi z 25 czerwca 2025 r., nr XIX/503/2025, w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Ł. położonej w rejonie ulic: [...], [...], [...] i [...]. Bez znaczenia dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie pozostaje również żądanie przeprowadzenia dowodu z decyzji o warunkach zabudowy wydanych w okresie styczeń – czerwiec 2024 r., bowiem decyzje te były wydane na wiele miesięcy przed złożeniem przez skarżącego wniosku z 27 marca 2025 r. Z oczywistych względów podobnie należy ocenić żądanie przeprowadzenia dowodu z decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z 29 czerwca 2006 r., dotyczącej działki o numerze [...], w obrębie [...], bowiem decyzja ta była wydana na wiele lat przed uchwaleniem obowiązującym aktualnie studium, a którego zapisy z kolei determinują ustalenia przyszłego planu miejscowego. Bez zasadne jest ponadto żądanie przeprowadzenia dowodu z dokumentacji planistycznej przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Ł. położonej w rejonie ulic: [...], [...], [...] i [...], na okoliczność wykazania stopnia zaawansowania prac nad planem, jak i dowodu z innych uchwał w sprawie planów miejscowych obejmujących inne części Miasta Ł. na okoliczność wykazania, że procedura uchwalania planu miejscowego jest długotrwała. Jak już zostało wielokrotnie podkreślone okolicznością faktyczną przesądzającą o zasadności zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie była posiadana przez organ wiedza z urzędu co do realnej daty uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na obszarze którego zlokalizowany jest teren planowanej inwestycji. Wobec tego czas uchwalenia planów miejscowych w innych częściach miasta nie ma żadnego związku z przedmiotową sprawą. Jeżeli natomiast chodzi o stan zaawansowania prac planistycznych, to jak wynika z ogólnodostępnych danych zawartych na stronie internetowej Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Ł. (www.mpu. [...].pl) w zakresie przystąpienia nr [...], aktualnie projekt planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko jest na etapie opinii i uzgodnień właściwych instytucji i organów. Wobec powyższego Sąd postanowił nie uwzględnić wniosków dowodowych skargi. W ocenie Sądu bez wpływu na trwającą procedurę planistyczną obejmującą teren planowanej inwestycji, jak i na przysługujące procedującym w sprawie organom administracji publicznej uprawnienie, o którym mowa w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., pozostaje również nowelizacja przepisów u.p.z.p., dokonana ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1688 ze zm.), wprowadzająca obowiązek uchwalenia przez gminy, w terminie do dnia 30 czerwca 2026 r. planów ogólnych. Po pierwsze żaden z przepisów ustawy nowelizującej, nie wprowadził w okresie przejściowym jakiegokolwiek ograniczenia w zakresie stosowania przepisów aktualnie obowiązujących. Po drugie nie jest wykluczone, że po raz kolejny ww. termin uchwalania planów ogólnych przez gminy zostanie przez ustawodawcę przesunięty. Po trzecie wskazanie daty granicznej zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji nie oznacza, że uchwała w sprawie przyjęcia planu miejscowego nie zostanie podjęta przed 1 lipca 2026 r. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.