II SA/Łd 820/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Markiewicz (spr.), Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Protokolant Agnieszka Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2008 r. skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 kwietnia 2007 r. sygn.akt II SA/Łd 204/07 w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej zasiłków rodzinnych i dodatków p o s t a n a w i a : odrzucić skargę o wznowienie postępowania. II SA/Łd 820/07 U Z A S A D N I E N I E Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] o znaku [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej zasiłków rodzinnych i dodatków. W dniu 10 sierpnia 2007 roku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie E.W., wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym orzeczeniem na podstawie art. 271 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. z uwagi na fakt, że strona nie była należycie reprezentowana, jak również pozbawiona możliwości działania na skutek naruszenia przepisów prawa. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż po otrzymaniu zawiadomienia na rozprawę w dniu 25 kwietnia 2007 roku, skarżąca wniosła o odroczenie rozprawy do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie sprostowania oczywistej omyłki dotyczącej zaskarżonego rozstrzygnięcia. Następnie, pismem z dnia 19 kwietnia 2007 roku skarżąca poinformowała Sąd o ustanowieniu pełnomocnika w sprawie, pozostając w przekonaniu, iż Sąd odroczy rozprawę, a o kolejnym terminie zawiadomi ustanowionego pełnomocnika. Z uwagi jednak na fakt, iż Sąd nie odroczył rozprawy ani nie wezwał pełnomocnika na rozprawę, autor skargi o wznowienie postępowania uznał, iż B.D. nie była należycie reprezentowana. Natomiast brak możliwości działania jest wynikiem naruszenia art. 91 § 2 w związku z art. 67 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż Sąd miał obowiązek zawiadomienia pełnomocnika o terminie posiedzenia. Mając na uwadze tak postawione zarzuty strona wniosła o wznowienie postępowania i uchylenie w całości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] o znaku [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do przepisu art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., dopuszczalne jest żądanie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego. Środkiem umożliwiającym wyeliminowanie prawomocnego orzeczenia z obrotu prawnego, w ściśle określonych przypadkach, jest skarga o wznowienie postępowania. Wniesienie tego środka powoduje uruchomienie postępowania, mającego na cel w pierwszej kolejności zbadanie jej dopuszczalności, a następnie, w razie zakończenia pierwszego etapu – zbadanie jej zasadności. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego jest oparcie żądania na jednej z przesłanek wznowienia postępowania, o których mowa w art. 271 – 273 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wskazała jako przesłankę uzasadniającą wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2007 roku brak należytego reprezentowania strony w postępowaniu sądowym, jak również pozbawienie strony możliwości działania na skutek naruszenia przepisów prawa, a zatem okoliczności, określone w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika z treści art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Sąd badając dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania uznał, że została ona wniesiona w terminie, jednakże, chociaż powołuje się na ustawową przesłankę wznowienia, to w rzeczywistości podstawa ta nie występuje. W pierwszej kolejności wskazać bowiem warto, iż pismo skarżącej informujące o ustanowieniu w sprawie pełnomocnika, mimo nadania w placówce pocztowej w dniu 20 kwietnia 2007 roku, wpłynęło do tut. Sądu w dniu 27 kwietnia 2007 roku, zatem już po terminie rozprawy, która odbyła się w dniu 25 kwietnia 2007 roku. Powyższe czyniło zatem niemożliwym zapewnienie udziału pełnomocnika w postępowaniu, tym bardziej zawiadomienie go o terminie rozprawy. Za nieusprawiedliwiony i nieznajdujący potwierdzenia w zaistniałym stanie faktycznym należy zatem uznać zarzut skargi o wznowienie, iż mimo ustanowienia pełnomocnika i poinformowania o tym Sądu, Sąd nie umożliwił pełnomocnikowi udziału w postępowaniu przez co pozbawił stronę należytej reprezentacji. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż oświadczenie składane przez stronę wywołuje skutki od dnia, w którym dotarło ono do adresata i mógł on zapoznać się z jego treścią, co oznacza obowiązek doręczenia go drugiej stronie (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 1965 roku o sygn. akt III PR 18/65). Zasada ta znajduje zastosowanie również w przypadku poinformowania Sądu o ustanowieniu pełnomocnika w toczącym się postępowaniu. W świetle przepisów art. 91 § 2 w związku z art. 67 § 5 p.p.s.a. stwierdzić należy, iż w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez pełnomocnika, o terminie rozprawy Sąd zobowiązany jest zawiadomić ustanowionego pełnomocnika. Podkreślenia wymaga jednakże, iż zawiadomienie pełnomocnika o terminie posiedzenia zdeterminowane jest uprzednim doręczeniem Sądowi stosownego pełnomocnictwa. Reasumując, należy stwierdzić, iż w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do wznowienia postępowania, bowiem samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271 – 273 p.p.s.a nie oznacza, iż skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2006 roku o sygn. akt II SA/Wa 1818/05). Oparcie się natomiast na podstawie wznowienia, która nie zachodzi w rzeczywistości, wywołać musi skutek w postaci odrzucenia skargi stosownie do przepisu art. 280 § 1 lub art. 281 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2005 roku o sygn. akt FSK 2647/04). Odnośnie natomiast zarzutu, iż Sąd nie odroczył rozprawy na wyraźne żądanie skarżącej, stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 99 p.p.s.a. Sąd ma możliwość odroczenia rozprawy z ważnej przyczyny, jednak odroczenie to ma charakter fakultatywny. Oznacza to, iż przesłanki leżące u podstaw złożenia wniosku o odroczenie rozprawy pozostają w ocenie Sądu, który może, lecz nie musi uwzględnić żądania strony. Ponadto należy również wspomnieć, iż stosownie do art. 107 p.p.s.a. nieobecność stron lub ich pełnomocników na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, o czym skarżąca została pouczona w zawiadomieniu o terminie rozprawy. W ocenie Sądu, powyższe okoliczności wskazują, iż przekonanie skarżącej, iż jej wniosek o odroczenie rozprawy zostanie uwzględniony nie znajduje podstaw w obowiązujących przepisach p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 281 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. A.G.