II SA/Łd 821/14

Dnia 27 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędzia NSA Anna Stępień Protokolant st. sekr. sąd. p.o. asyst. sędz. Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2014 roku sprawy ze skargi B. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. LS Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...], zmieniającą decyzję o przyznaniu B. H. świadczenia pielęgnacyjnego. Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia z dnia [...] Nr [...], Marszałek Województwa [...], na podstawie art. 1, art. 2, art. 3, art. 17, art. 21, art. 23a ust. 4 oraz art. 32 ust. 1a-1d ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 1456 ze zm.) w związku z art. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2014r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2014r., poz. 559), art. 68 ust. 1 lit. b i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L 166/1 z 30 kwietnia 2004 z późn. zm.), rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 stycznia 2013r. w sprawie sposobu i trybu postępowania o świadczenia rodzinne (Dz. U. z 2013r., poz. 3), zmienił własną decyzję z dnia [...] znak [...] w części, tj. za okres od 1 maja 2014 r. do 28 lutego 2017 r. w ten sposób, że orzekł o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad dzieckiem K. H. na okres od 1 maja 2014 do 28 lutego 2017 r. Określił jednocześnie, że świadczenie pielęgnacyjne przysługuje w wysokości 800,00 zł miesięcznie w okresie od 1 maja 2014 do 31 grudnia 2014 r.; 1200,00 zł miesięcznie w okresie od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r.; 1300,00 zł miesięcznie w okresie od 1 stycznia 2016r. do 28 lutego 2017 r. przy zachowaniu przepisów dotyczących corocznej waloryzacji. Dodał, że pozostałe rozstrzygnięcia decyzji z dnia [...] nie ulegają zmianie. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła B. H. podnosząc, że nie zostało ustalone, czy świadczenie pielęgnacyjne podlega przepisom o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w Wielkiej Brytanii. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, uznanie, iż przepisy o koordynacji w odniesieniu do świadczenia pielęgnacyjnego nie mają zastosowania i w związku z tym przekazanie sprawy organowi właściwemu w celu ustalenia prawa do świadczenia i wydanie decyzji za okres od 1 lipca 2013 r. do 28 lutego 2017 r. przez organ właściwy tj. Centrum Świadczeń Socjalnych. Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ wyjaśnił, że koordynacji w polskim systemie zabezpieczenia społecznego podlegają wszystkie świadczenia rodzinne, przyznawane na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych, oprócz jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka, która została wyłączona spod koordynacji świadczeń rodzinnych (Załącznik l część II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego). W sprawie mają zastosowanie przepisy prawa unijnego w związku z zamieszkaniem ojca dziecka – A. H. - na terenie Wielkiej Brytanii. Decyzją będącą przedmiotem rozważań organ l instancji zmienił wysokość kwot przyznanego świadczenia pielęgnacyjnego, przy czym podkreślił, że zmiany te nastąpiły z mocy ustawy, gdyż w dniu 1 maja 2014 r. weszła w życie ustawa z dnia 24 kwietnia 2014 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz.U z 2014 r. poz.559) wprowadzająca zmiany w zakresie wysokości kwoty świadczenia pielęgnacyjnego i jej corocznej waloryzacji. Skargę na powyższą decyzją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła B. H., zaskarżając ją w całości wraz z decyzją poprzedzającą i wnosząc o ich uchylenie. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 23a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych poprzez nieprzekazanie sprawy organowi właściwemu w celu ustalenia świadczeń rodzinnych, art. 24 ust. 4 tej ustawy poprzez ustalenie prawa do świadczenia na czas określony, art. 3 ustawy poprzez uzależnienie świadczenia od dochodu strony, naruszenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. tj. art. 3 ust. 1 lit. c i art. 70 poprzez ich błędną wykładnię i błędne zastosowanie oraz naruszenie art. 7, 8, 20, 77, 80, 107 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 27 listopada 2014r. skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 60 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd jest związany cofnięciem skargi chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia środka zaskarżenia za niedopuszczalne, w zrozumieniu cytowanego przepisu. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowego. a.bł.