II SA/Łd 821/19

Dnia 21 listopada 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 4 października 2019 roku, pod pozycją [...] (w wysokości 200 złotych) oraz w dniu 31 października 2019 roku, pod pozycją [...] (w wysokości 300 złotych). B.A. W dniu 4 października 2019 roku "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...], znak: [...], w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Strona skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz nieprawidłową wykładnię przepisu § 140 ust. 8 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie w związku z art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Mając powyższe na uwadze strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przy tym stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 października 2019 roku strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 października 2019 roku strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego od powyższej skargi o kwotę 300 złotych. Powyższe wezwania zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 28 października 2019 roku. W zakreślonym terminie strona skarżąca uzupełniła powyższe braki skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – powołanej dalej jako: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 2 września 2019 roku, zatem termin do wniesienia skargi na powyższą decyzję upłynął w dniu 2 października 2019 roku, który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Tymczasem przedmiotowa skarga została wniesiona za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 4 października 2019 roku. Nie ulega wątpliwości, iż strona skarżąca, którą reprezentował pełnomocnik, w zaskarżonej decyzji została prawidłowo pouczona o trybie i terminie wniesienia skargi. Pomimo powyższego pouczenia przedmiotowa skarga została złożona po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia. Niezachowanie terminu do złożenia skargi, mimo uiszczenia wpisu od skargi i uzupełnienia pozostałych braków, skutkuje brakiem możliwości nadania jej biegu. Z powyższych względów Sąd orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Natomiast o zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia, biorąc pod uwagę regulację art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. B.A.