II SA/Łd 823/07

Dnia 26 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowoli budowlanej p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego AG II SA/Łd 823/07 U Z A S A D N I E N I E M. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowoli budowlanej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 września 2007 roku skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od złożonej skargi w wysokości 500 złotych. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wystąpiła z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, M. L. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Osiąga dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 2.500 złotych. Skarżąca posiada mieszkanie o powierzchni 49,52 m kw. oraz działkę otrzymaną w spadku. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż jest osobą schorowaną (schorzenia kręgosłupa, kamica nerkowa, nadciśnienie tętnicze, podwyższony cholesterol) w związku z czym ponosi zwiększone wydatki na leczenie i zakup lekarstw (ok. 600 złotych). Opłaty związane z utrzymaniem mieszkania kształtują się na poziomie 600 złotych. Na utrzymanie pozostaje stronie kwota 500 złotych, nie jest zatem w stanie ponieść kosztów wpisu sadowego w wysokości 500 złotych. Ponadto strona nie zadeklarowała posiadania żadnych wartościowych przedmiotów, papierów wartościowych ani oszczędności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, iż sytuacja rodzinna i materialna skarżącej uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sąd miał przede wszystkim na uwadze wysokość dochodów uzyskiwanych przez skarżącą, a także wysokość koniecznych dla utrzymania wydatków. Sąd stwierdził, iż co prawda skarżąca osiąga dochody w znacznej wysokości, jednakże nie można odmówić stronie pierwszeństwa w wydatkowaniu powyższej kwoty na cele związane z niezbędnym utrzymaniem i zapewnieniem opieki zdrowotnej. Sąd uznał zatem, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Wykazanie zaś istnienia tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 245 § 4, art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. AG