II SA/Łd 825/19

PostanowienieWSA w Łodzi2019-12-06

Skład orzekający: Sędzia WSA Paweł Kowalski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, sporządzona osobiście przez stronę, spełnia wymóg przymusu adwokacko-radcowskiego?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kończącego postępowanie w sprawie, jest niedopuszczalna, jeśli nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. W przypadku niespełnienia tego wymogu, sąd odrzuca skargę kasacyjną na podstawie art. 178 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżąca U. S. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 6 listopada 2019 r., które odrzuciło jej sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. odmawiającej ustalenia warunków zabudowy. Skarżąca sama sporządziła skargę kasacyjną, nie korzystając z pomocy adwokata ani radcy prawnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 6 grudnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej U. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 6 listopada 2019 roku, sygn. akt II SA/Łd 825/19 w sprawie ze sprzeciwu U. S. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. B.A. Postanowieniem z 6 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 825/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił sprzeciw U. S. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...]r., nr [...], w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Pismem z 25 listopada 2019 r. skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, podtrzymując dotychczas powoływane argumenty i zarzuty. Zarządzeniem z 28 listopada 2019 r. Z-ca Przewodniczącego Wydziału II potraktował ww. pismo skarżącej jako skargę kasacyjną od postanowienia z 6 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 173 § 1 w zw. z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – w skrócie: "p.p.s.a." – od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w ustawie, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżąca została pouczona o sposobie i terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z 6 listopada 2019 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że wniesiona przez skarżącą skarga kasacyjna nie spełnia wymogu tzw. "przymusu adwokacko-radcowskiego" określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a., bowiem nie została ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym. Oznacza to, że sporządzona osobiście przez skarżącą skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Z tych względów sąd, na podstawie art. 178 P.p.s.a orzekł, jak w sentencji. B.A.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło