II SA/Łd 832/05

Dnia 2 listopada 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Markiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Protokolant Referendarz sądowy Magdalena Sieniuć, po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty zasiłku rodzinnego - oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 k.p.a., upoważnienia wydanego przez Prezydenta Miasta B. z dnia 26 kwietnia 2004r., Nr [...] dla Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. do prowadzenia postępowania w sprawach świadczeń rodzinnych, a także do wydawania w tych sprawach decyzji, upoważnienia wydanego przez Prezydenta Miasta B. z dnia 17 maja 2004r., Nr [...] dla Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. do prowadzenia postępowania w sprawach świadczeń rodzinnych, w tym wydawania w tych sprawach decyzji, po ponownym rozpatrzeniu wniosku J. G. - Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. odmówił wypłaty zasiłku rodzinnego na syna S. za okres od dnia 1 marca 1999r. do dnia 31 maja 2000r. wraz z ustawowymi odsetkami. W uzasadnieniu organ I instancji podał, iż w dniu 1 marca 2005r. J. G. złożyła wniosek zatytułowany "Wezwanie do zapłaty", domagając się wypłacenia zasiłku rodzinnego na syna S. za okres od dnia 1 marca 1999r. do dnia 31 maja 2000r. w łącznej wysokości 645 zł wraz z ustawowymi odsetkami. Powyższy wniosek strona uzasadniła tym, iż nie otrzymała należnego zasiłku rodzinnego na syna za w/w okres. Decyzją z dnia [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił J. G. przyznania prawa do wypłaty zasiłku rodzinnego przez Szkołę Podstawową Nr [...] w B. Wyrokiem z dnia 7 stycznia 2004r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł. oddalił odwołanie strony od powyższej decyzji. Natomiast Sąd Apelacyjny w Ł. w uzasadnieniu swojego wyroku w tej sprawie stwierdził, iż roszczenie wnioskodawczyni w stosunku do szkoły za okres po skutecznym wygaśnięciu stosunku pracy jest nieuzasadnione. Zgodnie z powołanym przez Sąd art. 20 pkt 1 ustawy z dnia 1 grudnia 1994r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych zakład pracy wypłaca zasiłki rodzinne tylko swoim pracownikom w czasie trwania stosunku pracy, w pozostałych przypadkach zasiłki rodzinne wypłacają ośrodki pomocy społecznej. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. podniósł także, iż J. G. w okresie objętym wnioskiem nie ubiegała się o przyznanie zasiłku rodzinnego na syna S. i nie może obecnie oczekiwać wypłaty świadczeń, które nie zostały jej przyznane ostateczną decyzją administracyjną. Wypłata zasiłku rodzinnego musi być bowiem poprzedzona złożeniem wniosku o ustalenie prawa do tego świadczenia i wydaniem decyzji administracyjnej przyznającej to prawo, a strona składała do organu pomocowego jedynie wnioski o udzielenie świadczeń z pomocy społecznej. Postępowania administracyjne w tych sprawach zostały zakończone decyzjami. Rozstrzygnięcia zaskarżone przez stronę utrzymane zostały w mocy decyzjami organu II instancji. W jednym natomiast przypadku Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi oddalił skargę J. G. Organ I instancji stwierdził nadto, iż brak jest podstaw do przyznania zasiłku rodzinnego na syna strony za okres objęty w/w wnioskiem, gdyż od dnia 1 maja 2004r. przestały obowiązywać przepisy ustawy z dnia 1 grudnia 1994r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych ( Dz.U. z 1998r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Od tego dnia obowiązuje bowiem ustawa z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz.U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.), która określa warunki nabywania prawa do zasiłku rodzinnego oraz zasady ustalania, przyznawania i wypłacania tych świadczeń. Uznając decyzję organu I instancji za krzywdzącą J. G. złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Zarzuciła w nim, iż kwestionowane rozstrzygnięcie nie jest oparte na okolicznościach i dokumentach zgodnych z prawdą i stanem faktycznym, błędną interpretację jej pisma z dnia 25 lutego 2005r., a nadto, że decyzja w ogóle nie orzeka co do istoty sprawy, tj. żądania wypłaty przysługujących jej 645 zł z tytułu należnego jej zasiłku za okres od dnia 1 marca 1999r. do dnia 31 maja 2000r., narusza jej konstytucyjne prawa i dyskryminuje jako człowieka i obywatela. Jednocześnie strona wniosła o zmianę kwestionowanej decyzji poprzez nakazanie Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w B. wypłaty kwoty 645 zł z tytułu należnego na syna zasiłku rodzinnego za okres od dnia 1 marca 1999r. do dnia 31 maja 2000r. wraz z odsetkami, prawidłowe rozpatrzenie pisma, które jest "Wezwaniem do zapłaty" i całościowe rozpoznanie sprawy, wydanie decyzji w oparciu o zgodne z prawdą fakty i dokumenty. W uzasadnieniu strona wyjaśniła, że pismem z dnia 25 lutego 2005r. zwróciła się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z wezwaniem do zapłaty kwoty 645 zł, które nie było - jak przyjął organ I instancji - wnioskiem o przyznanie prawa do zasiłku. Podstawą w/w wezwania był doręczony jej w dniu 21 lutego 2005r. wyrok Sądu Apelacyjnego, w którym wyraźnie wskazano, iż "zasiłki rodzinne" wypłacają ośrodki pomocy społecznej. J. G. podała także, iż o przyznanie prawa do zasiłku wystąpiła we właściwym czasie i w wymaganym terminie. Na podstawie złożonych wniosków wypłacono jej częściowo zasiłek rodzinny w części okresu zasiłkowego w okresie od dnia 1 czerwca 1998r. do dnia 28 lutego 1999r., o czym informowała Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej i udokumentowała zaświadczeniem ze Szkoły Podstawowej nr [...] w piśmie z dnia 1 kwietnia 1999r., a następnie od dnia 1 czerwca 2000r. do dnia 31 maja 2001r. Natomiast od dnia 1 marca 1999r. do dnia 31 maja 2000r. nie wypłacono jej należnych zasiłków rodzinnych, a sprawę rozpatrywał sąd. J. G. zarzuciła również, iż organ I instancji błędnie i fałszywie podał, że od dnia 1 marca 1999r. do dnia 31 maja 2000r. nie ubiegała się o przyznanie zasiłku, gdyż złożyła w wymaganym terminie stosowne wnioski. Natomiast od dnia 1 kwietnia 1999r. podczas niezdolności do pracy z powodu chorób bez swojej winy pozostawiona została bez środków do życia i na leczenie. Organ pomocowy natomiast bezzasadnie przez 6 miesięcy przedłużał postępowanie i nie udzielił jej żadnej pomocy. Dopiero w dniu 28 marca 2000r. wypłacono jej zasiłek okresowy za kwiecień, maj oraz czerwiec 1999r. w kwocie 70 zł za każdy miesiąc, a decyzją z dnia [...] przyznano jej zasiłek okresowy w wysokości 40 zł miesięcznie w okresie od lipca do września. Reasumując, strona stwierdziła, że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w B. wielokrotnie złamał jej konstytucyjne prawo do życia, odmawiając prawa do zabezpieczenia społecznego i pozostawiając bez żadnej pomocy oraz środków do życia od dnia 1 kwietnia 1999r. Decyzją z dnia [...],[...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy, powołując się na treść art. 61 § 1, 104 oraz 138 § 1 i 2 k.p.a., stwierdził, iż organ I instancji prawidłowo odmówił uwzględnienia wniosku J. G. zatytułowanego "Wezwanie do zapłaty", zawierającego żądanie wypłaty według skarżącej "należnego a niewypłaconego" zasiłku rodzinnego na syna S. za okres od dnia 1 marca 1999r. do dnia 31 maja 2000r. wraz z ustawowymi odsetkami. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie nie wynika, aby strona składała w stosownym terminie do organu I instancji wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego na syna S. za w/w okres. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wbrew twierdzeniom J. G., z wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł. z dnia 18 stycznia 2005r., sygn. akt [...], którym oddalono jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z dnia 7 stycznia 2004r., sygn. akt [...] w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w T., nie wynika podstawa jej żądania. W uzasadnieniu wyroku Sąd Apelacyjny stwierdził, iż zgodnie z powołanym przez Sąd Okręgowy art. 20 pkt 1 ustawy z 1 grudnia 1994r. o zasiłkach rodzinnych i pielęgnacyjnych, zakład pracy wypłaca zasiłki rodzinne tylko swoim pracownikom w czasie trwania stosunku pracy. W pozostałych przypadkach zasiłki rodzinne wypłacają ośrodki pomocy społecznej. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wyroku tego absolutnie nie wynika, że wypłaty przedmiotowego świadczenia winien dokonać Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej i nie może on stanowić podstawy do zwrócenia się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z tego rodzaju żądaniem. W uzasadnieniu wyroku Sąd poinformował jedynie stronę o podmiotach, które wówczas, tj. w okresie, o którym rozstrzyga wyrok, wypłacały zasiłki rodzinne. W wyroku tym nie ma mowy o Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w B., ani też organ ten nie uczestniczył w toczącym się postępowaniu sądowym. Jak zaś wynika z sentencji wyroku, dotyczy on "sprawy J. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w T.". Powołana w wyroku Sądu Apelacyjnego ustawa z dnia l grudnia 1994r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych ( Dz.U. z 1998r., Nr 102, poz. 651 ze zm.) utraciła moc na podstawie art. 71 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz.U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.). Organ II instancji podniósł także, że J. G. nie zwracała się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. w stosownym terminie o wypłatę zasiłku rodzinnego. Jeżeli zaś chodzi o podanie strony z dnia 1 kwietnia 1999r., o którym wspomina w "Wezwaniu do zapłaty" z dnia 25 lutego 2005r., sprawa administracyjna wszczęta tym podaniem została ostatecznie zakończona. W piśmie tym strona zwróciła się o przyznanie zapomogi finansowej w kwocie wystarczającej na zabezpieczenie jej utrzymania i leczenie, które kontynuuje od dnia 20 czerwca 1995r. do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd Pracy w B. Uzasadniając swój wniosek J. G. poinformowała wówczas organ pomocy społecznej o "bezprawnym postępowaniu Dyrektorki Szkoły Podstawowej nr [...] w B.", polegającym na pozbawieniu jej "prawa do pracy podczas choroby i usprawiedliwionej nieobecności w pracy - prawa do wynagrodzenia przysługującego z istniejącego stosunku pracy nawiązanego poprzez mianowanie od dnia 1 września 1974r. do nadal ( w tym ze Szkoły nr [...] od września 1987r.) i prawa do ochrony zdrowia" oraz o tym, że wynagrodzenie w postaci zasiłku chorobowego i zasiłku rodzinnego zakład pracy wypłacił jej w miesiącu lutym 1999 ( za 13 dni lutego ), a obecnie nie płaci. Wniosek ten został rozpatrzony przez organ I instancji, który decyzją z dnia [...], Nr [...] odmówił stronie prawa do zasiłku z pomocy społecznej od kwietnia 1999r. Decyzję tę na mocy decyzji z dnia [...], Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w całości uchyliło, a sprawa przekazana została do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ ten wydał decyzję z dnia [...], Nr [...] o przyznaniu pomocy społecznej w postaci zasiłku okresowego w wysokości 70 zł miesięcznie w okresie od kwietnia do czerwca 1999r. Od tej decyzji J. G. również wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które decyzją z dnia [...], Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ ten wydał decyzję z dnia [...], Nr [...] o przyznaniu zasiłku okresowego w wysokości 70 zł miesięcznie w okresie od kwietnia do czerwca 1999r., utrzymaną w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...]. Wniesioną natomiast na powyższą decyzję skargę Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi oddalił wyrokiem z dnia 28 listopada 2001r., sygn. akt II SA/Łd 519/00. W konkluzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż powołane okoliczności powodują, że nie można zgodzić się ze stwierdzeniem J. G. zawartym w "Wezwaniu do zapłaty" z dnia 25 lutego 2005r., że dnia 1 kwietnia 1999r. bezskutecznie zwracała się o pomoc do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. Nie zgadzając się z powyższą decyzją J. G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Podtrzymując argumenty powołane w odwołaniu, kwestionowanemu rozstrzygnięciu strona zarzuciła nieobiektywne popieranie bezprawnych decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, odmawiających wypłaty należnych jej 645 zł, mające na celu obejście obowiązującego prawa poprzez uchylenie się od ich wypłaty oraz wniosła o nakazanie Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w B., jako organowi miejscowo właściwemu, wypłacenie w/w kwoty wraz z ustawowymi odsetkami na podstawie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 18 stycznia 2005r., sygn. akt [...]. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta obejmuje zatem ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa oraz dokonanej przez organy administracji ich wykładni. Analogiczne unormowanie zostało zawarte w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu, tj. jego zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Jednocześnie podnieść należy, iż Sąd nie przejmuje sprawy do rozpoznania, co oznacza, iż nawet w przypadku uwzględnienia skargi Sąd nie miałby podstaw do nałożenia na Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w B. obowiązku zapłaty na rzecz skarżącej kwoty 645 zł wraz z odsetkami tytułem zasiłku rodzinnego na syna za okres od dnia 1 marca 1999r. do dnia 31 maja 2000r., o co strona wnioskuje w przedmiotowej skardze. W ocenie Sądu przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a kwestionowana decyzja znajduje oparcie w obowiązujących w chwili jej wydania przepisach prawa materialnego. Skarżąca swoje uprawnienie do żądania od Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. zapłaty kwoty 645 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10 marca 1999r. tytułem należnego, jej zdaniem, a jedynie bezpodstawnie nie wypłaconego zasiłku rodzinnego na syna S. za okres od dnia 1 marca 1999r. do dnia 31 maja 2000r., wywodzi z wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł. z dnia 18 stycznia 2005r. sygn. akt [...]. Tymczasem wyrokiem tym Sąd Apelacyjny w Ł. oddalił jedynie apelację J. G. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z dnia 7 stycznia 2004r., sygn. akt [...], którym oddalone zostało odwołanie strony od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T., odmawiającej jej prawa do wypłaty zasiłku rodzinnego przez Szkołę Podstawową Nr [...] w B. poczynając od miesiąca marca 1999r. z uwagi na ustanie z dniem 28 lutego 1999r. stosunku pracy. W uzasadnieniu w/w wyroku Sąd Apelacyjny w Ł. jedynie wyjaśnił, z jakich względów kwestionowana przez J. G. decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 29 października 1999r. o odmowie prawa do wypłaty do zasiłku rodzinnego przez jej dotychczasowego pracodawcę od marca 1999r. jest prawidłowa. Ponadto, powołując się na treść art. 20 pkt 1 ustawy z dnia 1 grudnia 1994r. o zasiłkach rodzinnych i pielęgnacyjnych, Sąd ten wskazał, jaki podmiot stał się właściwy do wypłaty tego świadczenia po ustaniu stosunku pracy skarżącej, nie przesądzając jednocześnie tego, iż jest on zobowiązany do jego wypłaty. Wyjaśnić także należy, iż Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w B. nie był stroną postępowania przed Sądem zakończonego w/w wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Ł., gdyż był nim wyłącznie Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Zatem w celu uzyskania żądanego świadczenia za okres od dnia 1 marca 1999r. do dnia 31 maja 2000r. skarżąca winna była - stosownie do treści art. 16 ust. 1 i art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 1 grudnia 1994r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych ( tekst jednolity: Dz.U. z 1998r. Nr 106, poz. 668 ze zm. ) najpóźniej do dnia 30 kwietnia 1999r. złożyć w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w B. jako organie właściwym ( art. 20 ust. 1 pkt 10 w/w ustawy ) wniosek o przyznanie jej zasiłku rodzinnego na syna. Stosownie bowiem do treści powołanych przepisów ustalenie uprawnień do zasiłku rodzinnego oraz jego wypłata następowała jedynie na wniosek uprawnionego. Wypłata tego świadczenia możliwa natomiast była wyłącznie poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do zasiłku, jednak za okres nie dłuższy niż jeden miesiąc wstecz od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Zatem warunkiem koniecznym do uzyskania żądanego świadczenia za w/w okres było złożenie przez skarżącą we właściwym czasie w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w B. stosownego wniosku. Tymczasem, jak wynika z akt administracyjnych, J. G. wniosku tej treści w okresie objętym żądaniem zapłaty z dnia 25 lutego 2005r. nie składała. W dniu 1 kwietnia 1999r. złożyła wprawdzie do organu pomocowego wniosek, jednakże dotyczył on przyznania zapomogi finansowej w kwocie wystarczającej na zabezpieczenie jej utrzymania i leczenia, które kontynuuje od dnia 20 czerwca 1995r. do czasu rozstrzygnięcia sprawy toczącej się przed Sądem Pracy w B., a nie zasiłku rodzinnego na syna. W toku postępowania administracyjnego dotyczącego tegoż wniosku, skarżąca nie kwestionowała ustalenia przez organy administracji, iż dotyczy on udzielenia jej pomocy finansowej z uwagi na trudną sytuację materialną, a nie zasiłku rodzinnego. Podnieść również należy, iż w/w ustawa z dnia 1 grudnia 1994r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych utraciła moc obowiązującą z dniem 1 maja 2004r. z mocy art. 71 pkt 2 i art. 72 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.), a więc jeszcze przed zwróceniem się przez skarżącą z "Wezwaniem do zapłaty" do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. Obowiązująca natomiast w dacie jego złożenia powołana ustawa z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych także uzależnia ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz jego wypłatę od inicjatywy osoby uprawnionej. Zgodnie zaś z art. 23 ust. 1 oraz art. 24 ust. 1 i 2 w związku z art. 2 ust. 1 tejże ustawy ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego na okres zasiłkowy oraz jego wypłata następuje na wniosek osoby uprawnionej. Prawo do zasiłku rodzinnego ustala się z kolei począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Oznacza to, iż również na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych nie jest możliwe i dopuszczalne ani ustalenie, ani wypłata zasiłku rodzinnego za okres poprzedzający miesiąc, w którym strona złożyła wniosek. Reasumując, Sąd stwierdza, że prawidłowo organy administracji ustaliły, iż brak jest podstawy prawnej w obowiązujących przepisach prawa do uwzględnienia żądania strony. Z tych wszystkich względów uznając, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a skargę oddalił.