II SA/Łd 835/05

Dnia 28 listopada 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędziowie: Sędzia NSA Anna Łuczaj, Asesor Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi S. Ś. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] ([...]) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wybudowania magistrali ciepłowniczej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] Nr [...] ([...]); 2) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz S. Ś. kwotę 500,00 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją Nr [...] z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000, poz. 1071 ze zm.), umorzył postępowanie wszczęte na wniosek S. Ś. w sprawie wybudowania magistrali ciepłowniczej Elektrownia A, przebiegającej w miejscowości O., gmina B. przez teren działki o numerze ewidencyjnym 520/8, z uwagi na brak możliwości faktycznych i prawnych do podjęcia rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu orzeczenia organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie ustalono, że wybudowana magistrala ciepłownicza we fragmencie jej trasy usytuowanej w miejscowości O., gmina B., przebiega przez teren działki numerze ewidencyjnym 520/8, stanowiącej własność S. Ś. Działka wspomniana powstała w wyniku, dokonanego w 2003r., geodezyjnego podziału większej nieruchomości. Właścicielką tejże nieruchomości, na etapie prowadzonych robót budowlanych, związanych z budową magistrali była H. Ś., matka wnioskodawcy. Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające, pozwoliło, zdaniem organu, na ustalenie, że przedmiotowa inwestycja, została wykonana na podstawie "stosownych zezwoleń wydanych przez właściwy organ". Sporny odcinek magistrali, jako jeden z etapów jej budowy, został zrealizowany na podstawie decyzji Nr [...] z dnia [...], w zakresie budowy drugiej części II odcinka magistrali tj. od komory II-Ku-10 do podpory stałej II-ZS-22 w miejscowości K., w gminie B. Inwestycja, w całości odebrana protokolarnie w dniu 29.czerwca 1992r., została zrealizowana zgodnie z jej przeznaczeniem i wykonana zgodnie z dokumentacją techniczną i warunkami technicznymi wraz z uporządkowaniem terenu otaczającego obiekt. W ocenie organu I instancji, brak jest zatem możliwości faktycznych i prawnych do podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku. Odwołanie od powyższego orzeczenia złożył S. Ś., podnosząc, iż magistrala ciepłownicza na odcinku biegnącym przez jego posesję została wybudowana nieprawidłowo. To zaś uniemożliwia mu zagospodarowanie należącej doń działki zgodnie z przeznaczeniem. Decyzją Nr [...] z dnia [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.czewrac 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach rozstrzygnięcia podniósł, iż magistrala ciepłownicza, będąca przedmiotem postępowania w badanej sprawie, została wykonana legalnie, o czym świadczy decyzja o pozwoleniu na budowę, znajdująca się w aktach sprawy. Wobec istniejącego protokołu odbioru, brak jest, zdaniem organu odwoławczego podstaw, do kwestionowania legalności użytkowania obiektu. Wniosek odwołującego nie wskazuje natomiast na nieprawidłowości dotyczące stanu technicznego obiektu, przez co brak jest również podstaw do prowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym przedmiocie. Ustalony stan faktyczny nie daje natomiast organowi nadzoru budowlanego "do ingerencji podstawie przepisów Prawa budowlanego (...)".na Oznacza to, zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., bezprzedmiotowość wszczętego postępowania, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Odnosząc się natomiast do argumentów odwołania, organ wskazał, iż kwestia naruszenia praw własności na skutek działań inwestycyjnych, wykracza poza kompetencje organów administracji, podlegając rozstrzygnięciu przez sądy powszechne. Skargę na opisaną wyżej decyzję złożył S. Ś., zarzucając jej naruszenie przepisu art. 7 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie. Wskazał, iż magistrala ciepłownicza na odcinku przebiegającym przez teren należącej do niego działki, wybudowana została z odstępstwami od udzielonego pozwolenia na budowę. Pierwotnie bowiem przebiegać miała przez teren działki 520/5, która na ten cel została wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa. Zmiana przebiegu magistrali "nie została zatwierdzona żadną decyzją", przez co, zdaniem skarżącego, doszło do naruszenia jego prawa własności oraz "przepisów prawa budowlanego" W konkluzji wniósł o uchylenie decyzji zaskarżonej oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odwołując się do merytorycznego uzasadnienia stanowiska, zawartego w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność rozstrzygnięcia w całości lub części. Stwierdzenie wydania aktu z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a. Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.) . Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji, Sąd stwierdził, że zaskarżone orzeczenie narusza normy procedury administracyjnej, w stopniu określonym w cytowanym przepisie. Przede wszystkim wskazać należy, iż w aktach sprawy znajdują się jedynie odpisy decyzji z dnia [...] Nr [...] oraz z dnia [...] Nr [...], którymi Główny Architekt Województwa w P., udzielił Dyrekcji Inwestycji Miejskich w B. pozwolenia na budowę II odcinka magistrali ciepłowniczej. Odpisy te zostały sporządzone przez inwestora (Dyrekcję Inwestycji Miejskich) oraz Wojewódzką Dyrekcję Inwestycji w P. i nie zawierają załączników do decyzji pozwoleniowych, określonych w ich treści. Trudno zatem na tej tylko podstawie wnioskować o prawidłowym, zgodnym z udzielonym pozwoleniem na budowę, zrealizowaniu inwestycji. Brak załączników, w szczególności graficznych, do wspomnianych decyzji, nie pozwala w żadnym stopniu na odniesienie się do zarzutu skargi, dotyczącego odstępstw od zatwierdzonego przebiegu magistrali. Nie można też nie zauważyć, iż choćby z "planu trasy magistrali ciepłowniczej", znajdującego się na k.31 akt administracyjnych, sporządzonego w styczniu 1989r. wynika, iż w tej dacie nastąpiła zmiana lokalizacji trasy i rozmieszczenia podpór w rejonie linii. Oznacza to, iż po dacie udzielenia pozwolenia na budowę, miały miejsce zmiany linii ciepłowniczej. Organy nie ustaliły, jakiego rodzaju były to zmiany, w szczególności zaś czy wymagały uzyskania akceptacji właściwego organu i ewentualnie czy akceptacja ta została wyrażona w prawem przewidzianej formie. Zaniechania organów w tym zakresie, stanowią o nienależytym przeprowadzeniu postępowania dowodowego, skutkującym naruszeniem reguł, określonych w art. 7 i 77 § 1 ustawy z dnia 14.czewrca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.). Ponieważ zaś uchybienia wspomniane mogły mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji organu I instancji. Z uwagi na charakter prawny uchylonego rozstrzygnięcia, brak było natomiast podstaw do orzekania w przedmiocie jego wykonania, w trybie art. 152 p.p.s.a. Na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzono zaś od organu na rzecz skarżącego zwrot poniesionych przezeń kosztów postępowania, w wysokości równiej uiszczonemu wpisowi sądowemu.