II SA/Łd 835/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania organu I instancji p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. LS II SA/Łd 835/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło decyzję Burmistrza B. z dnia [...]r. i umorzyło postępowanie organu I instancji prowadzone w sprawie B.R. W dniu 23 października 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga Burmistrza B. na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]r. Strona skarżąca wskazując na naruszenie przepisu art. 3 pkt 2 w związku art. 3 pkt 16 oraz art. 3 pkt 17a i art. 11a ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uchylenie tej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi powołując, iż stosownie do przepisu art. 50 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. W myśl ugruntowanego orzecznictwa sądowego fakt orzekania w indywidualnej sprawie w formie decyzji w postępowaniu pierwszoinstancyjnym wyłącza możliwość dochodzenia własnego interesu prawnego przez organ prowadzący to postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeśli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z powyższego przepisu wywieść należy, iż wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego oparte jest na zasadzie skargowości, oznacza to, że postępowanie może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu. Legitymacja skargowa jest zatem jednym z wielu elementów przesądzających o dopuszczalności skargi. Natomiast ocena legitymacji organów jednostek samorządu terytorialnego do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wymaga ustalenia, w jakim charakterze występuje jednostka w każdej konkretnej sprawie. Należy bowiem zauważyć, iż organy jednostki samorządu terytorialnego mogą występować w postępowaniu administracyjnym w dwojakim charakterze, a mianowicie jako strona postępowania, jeśli postępowanie to dotyczy jego interesów lub obowiązków prawnych albo jako organ administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego. W pierwszym przypadku organy reprezentujące jednostkę samorządu terytorialnego będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przyznają stronom postępowania administracyjnego, w drugim natomiast będą w sposób władczy i jednostronny orzekały o cudzych prawach lub obowiązkach, rozstrzygając indywidualne sprawy konkretnie oznaczonego podmiotu. Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. Rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczana przepisami prawa materialnego. Przyznanie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego. W takim przypadku jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego. Dopuszczenie do złożenia skargi przez organ pierwszej instancji doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego z przeciwstawnych pozycji, byłyby dwa organy administracji publicznej, orzekające w sprawie, a mianowicie organ pierwszej instancji jako strona skarżąca i organ drugiej instancji jako autor decyzji odwoławczej, przy czym spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska, co do prawidłowości decyzji pierwszoinstancyjnej i odwoławczej. Konsekwentnie należy przyjąć, że jeżeli organ administracji publicznej nie może być stroną postępowania administracyjnego, w którym występuje jako nosiciel imperium państwowego, orzekający w sprawach indywidualnych w pierwszej instancji, to nie może być stroną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, toczącym się wskutek skargi wniesionej po wyczerpaniu toku instancji, jak również nie jest uprawniony do wniesienia skargi, rozpoczynającej postępowanie sądowe (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 października 1984 r., sygn.akt III AZP 5/84, publ. OSNAPiUS 1985/7/86 i OSP 1986/2/26 z aprobującą glosą J. Borkowskiego). Ponadto, żaden szczególny przepis prawa, nie upoważnia organu pierwszej instancji, do zaskarżania decyzji organu odwoławczego, a różne poglądy tych organów na sposób załatwienia sprawy indywidualnej, nie pozwalają na przyznanie mu uprawnień podmiotu uprawnionego do wniesienia skargi, w rozumieniu art. 50 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 15 października 1990r., sygn.akt SA/Wr 990/90; publ. ONSA 1990/4/7). Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego. Gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Z tego powodu jej skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005r., sygn.akt OSK 1017/04, publ. Lex nr 171164). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż niewątpliwie Burmistrz B. jest autorem decyzji z dnia [...]r. Rozstrzygając w indywidualnej sprawie jako organ I instancji obecnie złożył skargę na decyzję organu odwoławczego. W świetle przytoczonych wywodów prawnych, ugruntowanego stanowiska orzecznictwa sądowego i doktryny stwierdzić trzeba, iż bezsprzecznie Burmistrz B. nie posiada legitymacji do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawniony był orzec jak w postanowieniu. ar