II SA/Łd 836/10

Dnia 23 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym. II SA/Łd 836/10 UZASADNIENIE W dniu 11 sierpnia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, wraz z odpowiedzią na skargę, skarga Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy przedmiotowe pismo, opatrzone datą 31 maja 2010r., wpłynęło do organu w dniu 8 czerwca 2010r. i wobec braku jednoznacznego określenia charakteru tegoż pisma Z. P. została wezwana do wyjaśnienia czy pismo to stanowi w istocie skargę do sądu administracyjnego. W przywołanym wezwaniu strona została pouczona, iż brak odpowiedzi w wyznaczonym przez Kolegium terminie spowoduje, iż pismo z dnia 31 maja 2010r. zostanie potraktowane jak skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. W konsekwencji braku odpowiedzi strony przedmiotowe pismo zostało przekazane do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę. W związku z ustaleniem, iż złożona skarga została podpisana wyłącznie przez Z. P., natomiast w nagłówku wskazany został także J. P., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 sierpnia 2010r. J. P.k został wezwany do podpisania skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 19 sierpnia 2010r. do biura podawczego Sądu wpłynęła przesyłka, zawierająca powyższe wezwanie, opatrzona adnotacją "adresat zmarł". Kolejnym zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2010r. Z. P. została wezwana do nadesłania skróconego odpisu aktu zgonu J. P. oraz podania imion, nazwisk i adresów do korespondencji następców prawnych J. P. W piśmie z dnia 31 sierpnia 2010r., Z. P. wyjaśniła, iż nie składała żadnej skargi do Sądu, tym bardziej nie czynił tego mąż J. P. Dodała, iż jeżeli taka skarga wpłynęła do Sądu to z inicjatywy osoby jej nieznanej, gdyż osobiście nigdy nie miała zamiaru z taką skargą występować. W odpowiedzi na wezwanie Sądu o sprecyzowanie czy pismo strony z dnia 31 sierpnia 2010r. należy traktować jako wniosek o cofniecie skargi i zakończenie postępowania sądowego, skarżąca oświadczyła, iż nie życzy sobie żadnej rozprawy i cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl przepisu art. 161 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczne cofnięcie skargi powoduje, iż dalsze prowadzenie postępowania sądowego i wydanie wyroku staje się zbędne, oczywiście jedynie w sytuacji, gdy cofnięcie skargi nie prowadzi do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Zgodnie bowiem z art. 60 p.p.s.a. strona skarżąca może cofnąć skargę i cofniecie to wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na uwadze wyjaśnienia skarżącej zawarte w pismach z dnia 31 sierpnia 2010r. oraz jednoznaczne stanowisko strony przedstawione w piśmie z dnia 14 września 2010r. zdaniem Sądu intencją skarżącej jest cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego. Badając dopuszczalność cofnięcia skargi przez stronę skarżącą Sąd nie dostrzegł natomiast okoliczności przemawiających za uznaniem, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na marginesie wyjaśnić należy, mając na uwadze treść pisma strony z dnia 31 maja 2010r., iż stronie niezadowolonej z działalności pracowników organów administracji publicznej przysługuje skarga w oparciu o art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r.,Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Stosownie do przywołanej normy prawnej przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 161 §1 pkt 1 i §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. ar