II SA/Łd 836/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu J.G. od decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 18 września 2025 r. nr 186/2025 znak: WOP.7721.120.2024.DM w przedmiocie nakazu rozbiórki placu składowego palet postanawia: 1. odrzucić sprzeciw; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej J. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od sprzeciwu zaksięgowaną w dniu 17 października 2025 r. pod poz. [...]. J.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sprzeciw od decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z 18 września 2025 r. nr 186/2025, znak: WOP.7721.120.2024.DM w przedmiocie nakazu rozbiórki placu składowego palet. W odpowiedzi na sprzeciw organ wniósł o jego oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 18 listopada 2025 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu przez podpisanie sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została doręczona 26 listopada 2025 r. (vide: potwierdzenia odbioru – k. 17 akt sądowych). W tych okolicznościach należało uznać, że 7-dniowy termin do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu upłynął 3 grudnia 2025 r. W powyższym terminie skarżąca nie podpisała sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. W myśl art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Zgodnie zaś z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję (art. 64b § 2 p.p.s.a.). Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie – przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 2). W niniejszej sprawie wniesiony sprzeciw nie został podpisany, wobec czego wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Powyższe wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi 26 listopada 2025 r. zgodnie unormowaniem wskazanym w art. 72 p.p.s.a. w myśl którego jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Siedmiodniowy termin na wykonanie zarządzenia ekspirował zatem 3 grudnia 2025 r. (w środę), który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. W tym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego sprzeciwu. Konkludując w sytuacji gdy wniesiony sprzeciw nie został podpisany, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie 7 dni uzupełnić powyższy brak. Zaniedbanie temu obowiązkowi skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem sprzeciwu. W tym stanie rzeczy Sąd nie mógł nadać sprzeciwowi dalszego biegu. W związku z powyższym należało uznać, że sprzeciw, jako dotknięty brakiem formalnym, nie został skutecznie wniesiony i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 64b p.p.s.a. o czym Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od sprzeciwu orzeczono w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.