II SA/Łd 839/07
PostanowienieWSA w Łodzi2007-10-25
Skład orzekający: Renata Kubot-Szustowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sytuacji, gdy postępowanie sądowoadministracyjne zostało podjęte po śmierci uczestnika postępowania i z udziałem jego następców prawnych, skutkuje umorzeniem postępowania?Ratio decidendi
Sąd jest związany cofnięciem skargi, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością. W przedmiotowej sprawie brak było podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, w związku z czym sąd orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
J. J. złożyła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie legalności robót budowlanych. Postępowanie sądowoadministracyjne zostało zawieszone z powodu śmierci uczestnika postępowania, a następnie podjęte z udziałem jego następców prawnych, w tym J. J. J. J. cofnęła skargę w przedmiotowej sprawie.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – II Wydział w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu w dniu 25.października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie legalności robót budowlanych postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.
II SA/Łd 839/07
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] znak [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, wskazując na konieczność przeprowadzenia przez tenże organ postępowania wyjaśniającego w znacznej części.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła J. J., podnosząc, iż jest ona dlań krzywdzące i naraża ją na niepotrzebne koszty kolejnych ekspertyz i opinii.
Postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 24.sierpnia 2004r. zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne z uwagi na śmierć uczestnika postępowania – M. J..
Postanowieniem z dnia 6.września 2007r. natomiast, orzeczono o jego podjęciu z udziałem następczyń prawnych zmarłego – J. J. i M.J..
W piśmie z dnia 26.marca 2007r. J. J. cofnęła skargę w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Po myśli art. 60 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a. zatem, sąd jest związany cofnięciem skargi chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia środka zaskarżenia za niedopuszczalne, w rozumieniu cytowanego przepisu, wobec czego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło