II SA/Łd 839/10

Dnia 1 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2010 roku sprawy ze skargi H. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia 10 [...] roku, Nr [...] (znak: [...]), po rozpoznaniu odwołania H. B., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] roku, Nr [...] (znak: [...]). Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, organ I instancji decyzją z dnia [...] roku nałożył na inwestora – I. Ś. obowiązek wykonania, w terminie do dnia 30 czerwca 2010 roku, robót budowlanych, wynikających z przedłożonej ekspertyzy technicznej dotyczącej prawidłowości wykonanych robót budowlanych polegających na przebudowie dachu dwuspadowego na jednospadowy po pożarze w 2004 roku, budynku o wymiarach 8,30 m x 16,00 m, użytkowanego jako zakład stolarski — wyrób trumien (pierwotne przeznaczenie jako stodoła) zlokalizowanego na działce Nr ewid. [...] w D. oraz w części na działce Nr ewid. [...], stanowiącej własność H. i J. B., a polegających na wykonaniu obróbek blacharskich, rynien Ø 150 z PCV w elewacji południowej (frontowej) budynku, rur spustowych Ø 150 z PCV przy narożniku południowo-zachodnim, odprowadzających wody opadowe z połaci dachu przedmiotowego budynku na teren nieutwardzony właściciela tego obiektu. Jako szczególne warunki realizacji robót budowlanych i zabezpieczenia terenu organ nakazał ustanowienie kierownika robót budowlanych, prowadzenie dziennika budowy, zgłoszenie w organie nadzoru budowlanego rozpoczęcia robót oraz przestrzeganie przepisów bhp na budowie. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ powołał przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 roku Nr 156, poz. 1118 ze zm.). W odwołaniu od powyższej decyzji H. B., właścicielka sąsiedniej nieruchomości zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego i prawa materialnego. W jej ocenie, zaistniało istotne odstępstwo od zatwierdzonego pierwotnie projektu stodoły polegające na zmianie konstrukcji dachu, więc wznowienie robót budowlanych jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę oraz po uzyskaniu decyzji zatwierdzającej projekt budowlany. Przedtem jednak winna być wniesiona opłata legalizacyjna, gdyż obiekt to była stodoła, a obecne dokumenty i przedstawione projekty świadczą, iż jest to lakiernia trumien. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpoznaniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, że przedmiotem postępowania są roboty budowlane polegające na przebudowie dachu dwuspadowego na jednospadowy po pożarze w 2004 roku budynku użytkowanego jako zakład stolarski – wyrób trumien (pierwotne przeznaczenie – stodoła). W toku postępowania wyjaśniającego ustalono, iż cały budynek zrealizowany został w latach 70-tych jako stodoła, ale od 16 lat jest użytkowany jako zakład stolarski. W wyniku pożaru w roku 2004 spaleniu uległ dach i uszkodzeniu uległa ściana szczytowa od strony działki odwołującej się. Brak jest dokumentów potwierdzających wysokość i architekturę dachu przed pożarem, ale dokumentacja fotograficzna sporządzona przez pracowników organu I instancji wskazuje na fakt istnienia dachu dwuspadowego. W górnej części zewnętrznej ściany zachodniej widoczne są wbudowane cegły cementowe, których krawędzie boczne określają kąt nachylenia dachu dwuspadowego istniejącego przed pożarem w 2004 roku, a wbudowane pustaki żużlobetonowe (lewa strona ściany zachodniej) świadczą o zakresie wykonanych robót zmieniających architekturę dachu tego budynku. Z dokumentacji fotograficznej wynika nadto, że budynek nie jest podwyższony w kalenicy w stosunku do wysokości kalenicy przed pożarem, ściana południowa – frontowa nie została nadbudowana, ściana północna w części górnej została nadbudowana na wysokość 9 pustaków żużlobetonowych, tj. około 2 m (co jest widoczne na ścianie zachodniej budynku) i uzupełniona na zewnątrz blachą trapezową, co spowodowało uzyskanie dachu jednospadowego. Natomiast ściana wschodnia, od strony działki odwołującej się, w górnej części została wykonana z pustaków żużlobetonowych w miejscu wcześniej istniejącej części ściany z tym, że została ona wykonana pod dach jednospadowy. Na tej podstawie organ ocenił, że w sprawie mamy do czynienia z robotami budowlanymi innymi niż budowa, które zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego wymagały uzyskania pozwolenia na budowę. Z uwagi na samowolne wykonanie przedmiotowych robót, tj. w sposób określony w art. 50 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, właściwy organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do podjęcia postępowania naprawczego w trybie art. 50-51, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z przepisami. W toku tego postępowania wydane zostało postanowienie zobowiązujące inwestora – I. Ś., do złożenia ekspertyzy technicznej wykonanej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, dotyczącej prawidłowości wykonanych robót budowlanych polegających na przebudowie dachu dwuspadowego na jednospadowy po pożarze budynku użytkowanego jako zakład stolarski – wyrób trumien. W dniu 26 sierpnia 2008 roku przedłożona została ekspertyza techniczna przygotowana przez rzeczoznawcę budowlanego o specjalności konstrukcyjno-budowlanej, wpisanego na wojewódzką listę rzeczoznawców budowlanych. W dniu 15 grudnia 2008 roku I. Ś. przedłożyła uzupełnienie do powyższej ekspertyzy technicznej. Następnie, w dniu 10 marca 2009 roku złożone zostało pismo do tej ekspertyzy zawierające zakres robót do wykonania celem doprowadzenia zrealizowanych robót do stanu zgodnego z przepisami. W piśmie tym rzeczoznawca budowlany wskazał, iż niezbędne jest celem doprowadzenia robót do stanu zgodnego z przepisami, wykonanie obróbek blacharskich w elewacji południowej (frontowej) budynku, rur spustowych przy narożniku południowo – zachodnim, odprowadzających wody opadowe z połaci dachu budynku na teren nieutwardzony właściciela obiektu. Na kolejnym etapie postępowania inwestor złożył inwentaryzację budynku stolarni wraz z projektem budowlanym uwzględniającym zmiany i przeróbki mające na celu doprowadzenie użytkowania stolarni do stanu zgodnego z przepisami i opinię [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, iż nie wnosi on zastrzeżeń w sprawie zabezpieczenia przeciwpożarowego budynku. W piśmie tym komendant PSP napisał nadto, iż sprawa nie wymaga rozpatrzenia w trybie § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), ponieważ sprawa dotyczy tylko przebudowy dachu, a w dokumentacji nie znaleziono podstaw niezgodnych z obowiązującym prawem, jak również podstaw do uznania obiektu za zagrażający życiu ludzi. Inwestor załączył do akt także sporządzoną przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych opinię techniczną z zakresu ochrony przeciwpożarowej odnoszącą się do ściany oddzielenia przeciwpożarowego oraz stopnia rozprzestrzeniania ognia pokrycia dachowego budynku. Z tego ostatniego dokumentu wynika, że obiekt spełnia wymagania techniczne i przeciwpożarowe, jest budynkiem bezpiecznym (ściany niepalne, pokrycie dachu niepalne), ściana w granicy od strony wschodniej to ściana oddzielenia przeciwpożarowego tzw. ściana ogniowa, pokrycie blachą trapezową to pokrycie niepalne, nierozprzestrzeniające ognia, nie występują zagrożenia wybuchowe, wielkość obciążenia ogniowego to wielkość nieprzekraczająca 500 MJ/m2 (trumny i elementy stolarsko – konstrukcyjne). Budynek jest obiektem, który w zakresie przeciwpożarowym nie stwarza realnego zagrożenia dla otoczenia. Odwołująca się, w toku postępowania wyjaśniającego podnosiła, iż samowolna przebudowa dachu jest niezgodna z zapisami planu zagospodarowania przestrzennego. Tym niemniej, jak wskazał organ, zgodnie z planem na tym terenie obowiązują dachy dwu i więcej spadowe o kącie nachylenia 30-45° ale tylko w odniesieniu do zabudowy mieszkaniowej jako funkcji podstawowej. Działka inwestora w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy, znajduje się w terenie, gdzie określono jako podstawowe przeznaczenie zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Plan dopuszcza lokalizację nowej i utrzymanie istniejącej zabudowy mieszkaniowej z możliwością rozbudowy, przebudowy i modernizacji obiektów mieszkaniowych. Na całym terenie objętym planem ustalono, iż w ramach przebudowy istniejących zespołów zabudowy obowiązuje porządkowanie nieruchomości w odniesieniu do obiektów o funkcji podstawowej oraz budynków gospodarczych i garażowych. Budynki gospodarcze na działce nie mogą mieć charakteru prowizorycznego, szpecącego krajobraz, a rodzaj ich użytkowania nie może naruszać warunków zamieszkania. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności przedłożoną przez inwestora, a następnie uzupełnianą ekspertyzę techniczną oraz stanowisko rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych organ odwoławczy stwierdził, że określony w decyzji I instancji zakres robót budowlanych doprowadzi roboty budowlane związane z samowolną przebudową dachu budynku do stanu zgodnego z przepisami. Organ przy tym zauważył, iż biegły sądowy w dziedzinie budownictwa lądowego, w swojej opinii z dnia 20 grudnia 2008 roku wykonanej na potrzeby postępowania karnego stwierdził, że powinny być wykonane obróbki blacharskie, rynny i rury spustowe. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że nie znajdują one potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Odwołująca się wymieniła przepisy, które jej zdaniem zostały naruszone, ale nie wskazała, na czym naruszenie to polega. W tej sytuacji organ nie mógł szczegółowo się do nich odnieść. Zdaniem organu odwoławczego, postępowanie przeprowadzone zostało z zachowaniem zasad procedury administracyjnej, strony miały zapewnioną możliwość zapoznania się ze zgromadzonym materiałem oraz zgłoszenia uwag bądź żądań. Organ nie dopatrzył się także naruszenia przepisów prawa materialnego. Postępowanie prowadzone w sprawie dotyczyło przebudowy po pożarze w 2004 roku, dachu na budynku, który wybudowany został na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] roku. Nie ma podstaw do zobowiązania inwestora do uiszczenia opłaty legalizacyjnej, gdyż postępowanie w sprawie prowadzone jest na podstawie przepisów art. 50-51 Prawa budowlanego, które nie przewidują nakładania opłaty legalizacyjnej. W skardze na powyższą decyzję H. B. zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 51 ust. 1 pkt 3 i 5 Prawa budowlanego poprzez nie zastosowanie przepisu art. 51 ust. 7 oraz art. 59f Prawa budowlanego, jak i art. 49 ust. 1, 2 i 3 oraz art. 49b ust. 3 i 7 Prawa budowlanego, czyli trybu legalizacyjnego. Nadto, zdaniem skarżącej w sprawie doszło do uchybienia przepisom art. 7, 10, 35 § 1, 2 i 3, art. 77 § 1 i 4, art. 79 § 1 i 2 oraz art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, które to naruszenia miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie. W motywach skargi strona wyjaśniła, że inwestor w roku 2004 przebudował dach bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Z tego powodu inwestor został skazany prawomocnym wyrokiem karnym. W sprawie mamy do czynienia z podwójną samowolą – samowolną zmianą sposobu użytkowania budynku (ze stodoły na zakład produkcji trumien) oraz samowolną przebudową dachu. Funkcjonowanie zakładu produkcji trumien jest sprzeczne z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co organ pominął w sprawie. Organ dał wiarę dokumentom w postaci ekspertyz budowlanych i opinii z zakresu ochrony przeciwpożarowej, ale nie wziął pod uwagę przepisów prawa budowlanego i rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" – "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Stosownie do uregulowania art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala. Oceniając legalność zaskarżonych decyzji Sąd zważył, że organy obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie administracyjne, ustaliły stan faktyczny i wydały rozstrzygnięcia odpowiadające prawu i zebranym dowodom. Na wstępie wskazać należy, iż decyzją I instancji organ zobowiązał inwestora do wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia samowolnie wykonanej przebudowy dachu do stanu zgodnego z prawem. Organ II instancji, po rozpoznaniu odwołania właścicielki sąsiedniej nieruchomości, a w chwili obecnej skarżącej, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie I instancji. Nie ulega wątpliwości, że w sprawie mamy do czynienia z samowolną zmiana konstrukcji (przebudową) dachu budynku użytkowanego jako stolarnia po pożarze tego obiektu w 2004 roku. Pierwotnie dach miał konstrukcję dwuspadową, a po przebudowie dach jest jednospadowy ze spadkiem na stronę działki inwestorów. Roboty budowlane związane z przebudową dachu były prowadzone przez inwestora bez pozwolenia na budowę. Okoliczności powyższe wynikają z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych i nie są kwestionowane przez żadną ze stron. Bez wątpienia roboty budowlane związane ze zmianą konstrukcji dachu wymagały uzyskania przez inwestora ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie bowiem z unormowaniem art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Przebudowa, stosownie do art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, to wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Uwzględniając treść zacytowanego przepisu art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego należy stwierdzić, że roboty budowlane związane z nadbudową ściany w celu zmiany konstrukcji dachu, to przebudowa obiektu, która wymaga, na mocy art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Materialno – prawną podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowił przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Stosownie do jego treści, właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Cytowany przepis, na mocy art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1, czyli m. in. bez wymaganego pozwolenia na budowę. Nałożenie obowiązku "wykonania określonych czynności" w rozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego musi polegać na określeniu konkretnych czynności związanych z wykonywanymi robotami budowlanymi. Doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem nie jest tożsame z doprowadzeniem do stanu poprzedniego. Celem postępowania prowadzonego w oparciu o powołany przepis, jest doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, po uprzednim wyjaśnieniu legalności (zgodności z przepisami) i jakości wykonywanych robót, w szczególności w kontekście zgodności z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, warunkami technicznymi, czy też Polskimi normami. Innymi słowy, postępowanie to nie jest ukierunkowane na likwidację samowoli, o tej bowiem traktują postanowienia art. 48 i art. 49b Prawa budowlanego, a jedynie na usunięcie kolizji z prawem wykonanych robót budowlanych. Przenosząc te ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać nadto należy, iż z dokumentów zgromadzonych w toku postępowania administracyjnego wynika konieczność wykonania obróbek blacharskich i orynnowania obiektu, w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Potwierdza to przedstawiona przez inwestora ekspertyza techniczna przygotowana przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Ekspertyza ta była, w wyniku zapoznania się organu z opinią biegłego, w toku postępowania uzupełniana w zakresie określenia robót niezbędnych do doprowadzenia przebudowy dachu do stanu zgodnego z prawem. Opinia biegłego została sporządzona na potrzeby postępowania karnego, ale jej kserokopia została załączona do akt niniejszej sprawy i może stanowić dowód także w tej sprawie. Wszystkie te dokumenty potwierdzają, że przebudowa dachu została wykonana zgodnie ze sztuką budowlaną, ale w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem niezbędne jest dokonanie jeszcze obróbek blacharskich i orynnowanie budynku. Zakres prac w tym zakresie został szczegółowo określony w decyzji I instancji i wynika ze złożonych ekspertyz. Podkreślić także należy, iż do akt administracyjnych zostały złożone dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań ochrony przeciwpożarowej. Opinia techniczna w tym zakresie załączona do akt została przygotowana przez rzeczoznawcę zabezpieczeń przeciwpożarowych. Spełnienie wymagań w tym zakresie potwierdza również pismo Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej. Konkludując tę część rozważań skład orzekający zgodził się z poglądem organów administracji stanowiącym o konieczności wykonania określonych robót budowlanych celem doprowadzenia przebudowy dachu do stanu zgodnego z prawem. W tej sytuacji rozstrzygnięcia organów administracji obu instancji są prawidłowe. Konieczności wykonania określonych prac budowlanych nie kwestionuje strona skarżąca. W tym miejscu wskazać należy, że organy administracji dokonały także oceny konstrukcji dachu w kontekście zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wbrew twierdzeniom skarżącej, a jak słusznie napisał organ zapis miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego odnoszący się do konstrukcji dachu znajduje zastosowanie tylko do zabudowy mieszkaniowej. Takie stanowisko potwierdza załączony do akt tekst planu miejscowego i zaświadczenie z Burmistrza Gminy z dnia [...] roku. Na dalszym etapie rozważań wyjaśnić należy, iż duża część skargi opiera się na kontestacji działań organów w obliczu samowolnej, zdaniem skarżącej, zmiany sposobu użytkowania obiektu (ze stodoły na zakład produkcji trumien). Ustosunkowując się do tej kwestii wyjaśnić należy, iż z załączonego do akt administracyjnych pisma organu II instancji datowanego na dzień [...] roku, a skierowanego m. in. do skarżącej wynika, że w sprawie legalności zabudowy na działce inwestora prowadzonych jest 6 odrębnych postępowań administracyjnych. Przedmiotem jednego z tych postępowań jest przebudowa i zmiana sposobu użytkowania, przed 1995 rokiem, budynku stodoły na zakład stolarski. W sprawie niniejszej zaskarżona decyzja odnosiła się do samowolnej przebudowy (zmiany) konstrukcji dachu po pożarze w 2004 roku. Wynika z tego, że oba postępowania, mimo iż dotyczą tego samego obiektu są prowadzone przez organ niezależnie od siebie. Jedno postępowanie dotyczy zmiany sposobu użytkowania obiektu, a drugie zmiany konstrukcji dachu na tym budynku. Z uwagi na to, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, jak już podkreślano, jest decyzja odnosząca się do zmiany konstrukcji dachu, wszelkie argumenty kwestionujące legalność zmiany sposobu użytkowania obiektu pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie w tej sprawie. Skarżąca w toku postępowania administracyjnego i w treści skargi domagała się nałożenia na inwestora opłaty legalizacyjnej w trybie art. 48 i 49b Prawa budowlanego. Także ten argument, w ocenie składu orzekającego, nie jest uzasadniony. Jak bowiem wskazuje cytowany na wstępie przepis art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Z treści tego przepisu wprost wynika, że tryb z art. 51 ust. 1 stosuje się, gdy do robót nie ma zastosowania tryb z art. 48 lub 49b. Organy administracji obu instancji na wstępnym etapie postępowania oceniły, iż do stwierdzonych w sprawie robót budowlanych nie ma zastosowania obowiązek naliczenia opłaty legalizacyjnej na mocy wspomnianych przepisów. Stanowisko takie jest prawidłowe. Zdaniem skarżącej, w sprawie doszło do naruszenia licznych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Również tego argumentu nie podziela skład orzekający. Postępowanie dowodowe przeprowadzone przez organy zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami procedury administracyjnej. Organ uwzględnił i rozpatrzył wszystkie zgromadzone w aktach dokumenty, podejmując również działania z własnej inicjatywy. Strony w toku postępowania przed organem I instancji zostały zawiadomione w trybie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sprawie. Organ odwoławczy nie wystosował do stron zawiadomienia w trybie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż nie prowadził postępowania wyjaśniającego w sprawie uznając, że materiał zgromadzony przez organ I instancji jest wystarczający do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Na uwzględnienie zasługuje zarzut skargi, iż organ w podstawie prawnej nie powołał przepisu art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego. Tym niemniej, Sąd ocenił, że naruszenie to nie ma wpływu na rozstrzygnięcie i jako takie nie może stanowić podstawy do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonych decyzji. Konkludując powyższe rozważania, Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec czego, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi. K.O.