II SA/Łd 841/08

Dnia 17 grudnia 2008 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie odmowy wstrzymania prowadzenia robót budowlanych p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – J. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. LS J.K. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania prowadzenia robót budowlanych. We wniosku tym skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochód z tytułu pracy zarobkowej i z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego w łącznej kwocie 1.529,30 zł brutto. Jego majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 50 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 2,18 ha. Jednocześnie w uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo podkreślił, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Pracuje zawodowo w charakterze stolarza, a po godzinach pracy prowadzi niewielkie gospodarstwo rolne o pow. 2,18 ha przeliczeniowych o rocznej przychodowości 4.839,60 zł. Dodał przy tym, że posiada zadłużenie w banku z tytułu kredytu zaciągniętego na modernizację budynku inwentarskiego (miesięczna rata kredytu wynosi 190 zł). Ponadto ponosi wydatki związane z alimentami na syna w wysokości 200 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie majątkowym i rodzinnym wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 50 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 2,18 ha. Skarżący uzyskuje dochód z tytułu pracy zarobkowej i z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego w łącznej kwocie 1.529,30 zł brutto. Obciążenie tak kształtującego się budżetu skarżącego stanowią wydatki związane ze spłatą kredytu na modernizację budynku inwentarskiego oraz alimentami na syna, zamykające się łącznie w kwocie 390 zł. W tym stanie rzeczy, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wykazana przez skarżącego sytuacja materialna, w tym zwłaszcza kwota dochodu i niezbędnych wydatków, dowodzi bowiem niezbicie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)