II SA/Łd 843/18
PostanowienieWSA w Łodzi2018-09-14
Skład orzekający: Magdalena Sieniuć
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o ustaleniu warunków zabudowy może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, uzasadniające wstrzymanie jej wykonania?Ratio decidendi
Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie posiada przymiotu wykonalności w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, ponieważ jedynie stwierdza stan faktyczny i prawny oraz określa parametry zagospodarowania terenu, nie upoważniając do rozpoczęcia prac budowlanych. W związku z tym nie może ona spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co wyklucza możliwość wstrzymania jej wykonania.Stan faktyczny
Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" w Ł. zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji oraz o wstrzymanie jej wykonania. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 14 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej "A" w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "A" w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A.B.
Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" w Ł. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji, wnosząc o jej uchylenie oraz wstrzymanie wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 - § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) - przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: pkt 1 - wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; pkt 2 - uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
W pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest, więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. Zauważyć jednak trzeba, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wykonania takiego wymaga.
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami w parterach nie posiada przymiotu wykonalności. Decyzja ta stwierdza istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego i nie wymaga wykonania. Wyznacza ona sposób zagospodarowania terenu nieobjętego ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określając podstawowe parametry dotyczące zmiany zagospodarowania terenu, które podlegają dalszym szczegółowym ustaleniom poprzedzającym wydanie pozwolenia na budowę. Decyzja ta może wprawdzie stanowić podstawę do wydania pozwolenia na budowę, jednak bezspornie nie upoważnia ona do rozpoczęcia prac budowlanych. Zatem, sama decyzja o warunkach zabudowy nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z tego też powodu Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
A.B.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło