II SA/Łd 844/17

Dnia 25 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2018 roku sprawy ze skargi Wojewody Łódzkiego na uchwałę Rady Gminy Oporów z dnia 10 października 2012 roku nr XXII/89/2012 w przedmiocie uchwalenia zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Oporów" postanawia: - zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. A. P. Pismem z dnia 2 października 2017 r. Wojewoda Łódzki wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy Oporów z dnia 10 października 2012 r. nr XXII/89/2012 w sprawie zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Oporów", zarzucając zaskarżonej uchwale naruszenie prawa materialnego tj. art. 3 i art. 10 ust. 1 w zw. z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 2017 r. poz. 1073, dalej jako u.p.z.p.) oraz § 4 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy ( Dz. U. nr 118 poz. 1233 ) poprzez istotne naruszenie zasad uchwalania aktu planistycznego. Skarżący wskazał, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.z.p. kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy należy do zadań własnych gminy. Tymczasem w studium gminy Oporowa w bliskiej odległości od granicy gminy wyznaczono obszary przewidziane do rozmieszczenia urządzeń wytwarzających energię z odnawialnych źródeł energii o mocy powyżej 100 kW. Urządzenia te emitują hałas, stąd potrzeba wyznaczenia stref ochronnych związanych z ograniczeniami w zabudowie oraz zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu. Badania przeprowadzone w związku z emisją hałasu urządzeń rozmieszczonych przy granicy gminy swoim zasięgiem obejmują część terytorium sąsiednich gmin. Na południu izofona 40dB swoim zasięgiem obejmuje fragment terenu należącego do gminy B., na południowym -zachodzie zasięg izofony 40 dB wchodzi na tereny gminy K., a na południe i południowym - zachodzie zasięg izofony 40 dB obejmuje część terenu należącego do gminy K. Ponadto elektrownie wiatrowe przewidziano także przy granicy z Gminą Ż. i S. ze strefą oddziaływania na terytorium tych gmin. Gmina Oporów uchwalając zmiany do przedmiotowego studium wyszła poza upoważnienie ustawowe dotyczące władztwa planistycznego, bowiem ustalenia aktu planistycznego nie mogą wpływać na zagospodarowanie terenów należących do sąsiednich gmin, co ma miejsce w niniejszym przypadku i narusza zasady określone w art. 3 u.p.z.p. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego określa się w formie tekstowej i graficznej zarówno uwarunkowania, jak również kierunki zagospodarowania przestrzennego gminy. Obowiązek sporządzenia ww. dokumentów wynika z art. 10 u.p.z.p. oraz § 4 powołanego wyżej rozporządzenia. Do przedmiotowego studium załączono nieuporządkowany zbiór map, oznaczony jako zał. nr 2 do uchwały nr XXII/89/2012 Rady Gminy Oporów z dnia 10 października 2012r. jednakże brak jest dokumentu w postaci mapy uwarunkowań studium, która odzwierciedlałaby zasady uwarunkowań zagospodarowania przestrzennego dla gminy Oporów. Brak graficznego przestawienia uwarunkowań jest istotnym naruszeniem zasad uchwalania aktu planistycznego. Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o stwierdzenie niezgodności zaskarżonej uchwały z prawem w całości, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Oporów wniosła o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej (skarga nie jest podpisana przez skarżącego), ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej, gdyż zaskarżona uchwała nie narusza prawa. Na rozprawie w dniu 25 maja 2018 r. pełnomocnik organu wniósł o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o sygn. akt II SA/Łd 162/17. Pełnomocnik strony skarżącej przyłączył się do wniosku o zawieszenie postępowanie sądowoadministracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką do zawieszenia postępowania jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa. W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż zawieszenie postępowania na zgodny wniosek wszystkich stron jest dopuszczalne i nie prowadzi do obejścia prawa. Zasadne jest bowiem zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie do czasu uzyskania informacji o prawomocnym rozstrzygnięciu NSA w sprawie sygn. akt II OSK 631/18, przedmiotem której jest skarga kasacyjna A.F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 października 2017r. sygn. akt II SA/Łd 162/17 oddalającego skargę J.M. i A.F. na uchwałę Rady Gminy Oporów z dnia 10 października 2012 roku nr XXII/89/2012 w przedmiocie zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Oporów", czyli akt który jest przedmiotem skargi także w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie na podstawie art. 126 p.p.s.a. k.ż.