II SA/Łd 846/02

Dnia 3 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj, Sędziowie : Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski, Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.), Protokolant Referendarz sądowy: Leszek Foryś, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2004 roku na rozprawie przy udziale – sprawy ze skargi S. S., J. T., A. M., M. K., R. T., E. J., M. S., D. P., Z. O. i W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. TG Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...], Nr [...] uchyliło decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...], Nr [...] i ustaliło warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej A. Wójt Gminy D. decyzją z dnia [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą: " Budowa stacji bazowej telefonii cyfrowej A. z przyłączem energetycznym", zlokalizowanej w miejscowości D. na nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 335/2. Podstawą odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu były protesty i niezadowolenie okolicznych mieszkańców. W ocenie Wójta Gminy D. protesty te mogłyby być w przyszłości zarzewiem konfliktów społecznych. Od decyzji odwołał się inwestor – A. Sp. z o.o. w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie przez organ odwoławczy co do istoty sprawy. W uzasadnieniu odwołania inwestor podnosił, że przy lokalizacji planowanego przedsięwzięcia zostały spełnione wszelkie warunki przewidziane przez przepisy prawa. Inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i została uzgodniona pozytywnie przez Starostę Powiatowego, jak i [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że inwestycja jest bezpieczna dla środowiska, a wnioskodawca spełnił wszelkie wymogi formalno – prawne do uwzględnienia wniosku. Same protesty mieszkańców nie mogą być podstawą odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] uchyliło kontestowane rozstrzygnięcie i rozpoznało sprawę co do istoty. W motywach organ wyjaśnił, iż przepis art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) stwierdza, że każdy ma prawo do zagospodarowania terenu w granicach określonych przez prawo i zasady współżycia społecznego. Zgodnie z art. 43 ustawy uprawniony organ winien wydać decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu o treści zgodnej z żądaniem inwestora, jeżeli zamierzenie nie jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu, z przepisami szczególnymi. Odmowa wydania decyzji może nastąpić jedynie wówczas, gdy zamierzenie inwestycyjne jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub ze szczególnymi przepisami prawa. Organ I instancji winien więc zbadać czy wniosek jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy, a także z przepisami prawa, w szczególności dotyczącymi ochrony środowiska. Teren, na którym ma być realizowana inwestycja, w miejscowym planie zagospodarowanie przestrzennego gminy D. (oznaczony symbolem 26 RPU/PU), przeznaczony jest jako teren urządzeń obsługi rolnictwa z możliwością wprowadzenia do istniejących lub projektowanych obiektów funkcji produkcyjno – usługowej pod warunkiem zabezpieczenia strefy ochrony sanitarnej w granicach własnego terenu. Telefonia cyfrowa jest formą działalności gospodarczej ( przemysłowej). Zatem posadowienie w tym miejscu stacji bazowej nie może być uznane, za ewidentnie niezgodne z przeznaczeniem terenu w planie miejscowym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, iż przedstawiony " Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko" zalicza przedsięwzięcie do inwestycji bezpiecznych zarówno dla ludzi, jak i środowiska. Obszary zagrożenia znajdują się poza miejscem przebywania ludzi, bowiem występują na znacznych wysokościach. Wyniki raportu zostały potwierdzone przez Starostę i Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w uzgodnieniach, co znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych. Z uwagi na powyższe odmowa ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, oparta jedynie na podstawie protestów ludności i możliwości wystąpienia konfliktów społecznych w przyszłości, nie może być zasadna. Organ I instancji nie przedstawił żadnych materiałów, opinii kwestionujących ustalenia przedstawionego raportu. Zarzuty o ewentualnej szkodliwości obiektu nie są poparte dowodami i w ocenie organu odwoławczego należało uznać za niezasadne. Jak podano w uzasadnieniu decyzji, wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczył konkretnego terenu i nie jest rzeczą organu ustalającego warunki zabudowy zmuszanie inwestora do wskazania innego miejsca, niż teren, który podał we wniosku. Termin ważności decyzji określono na dzień 31 grudnia 2002r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Wójt Gminy D., S. S., J. R., A. M., M. K., R. T., E. J., M. S., D. P., Z. O. i W. B. wskazali, iż decyzja została wydana z istotnym naruszeniem przepisu art. 7,8 i 11 oraz 107 kpa. Wobec tego wnieśli o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji. W toku postępowania sądowego Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2002 r. odrzucił skargę Wójta Gminy D.. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacja art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do unormowania art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Bezspornym jest, że mieszkańcy gminy D. zaskarżyli decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, której termin ważności określono na dzień 31 grudnia 2002 r. Z informacji uzyskanych podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 22 października 2004 r. od części skarżących, tj. S. S., E. J. i M. S. wynika, iż maszt nie został wybudowany. Złożyli oni oświadczenie, iż po wydaniu kontestowanej decyzji nie byli informowani o żadnych dalszych czynnościach inwestora. Powyższe ustalenia potwierdza również informacja zawarta w piśmie datowanym na dzień 18 października 2004 r. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.. W tej sytuacji orzekanie o legalności decyzji z dnia [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, stało się zbędne, bowiem nie wywołuje już żadnych skutków prawnych. Konkludując, w ocenie składu orzekającego w sprawie niniejszej umorzenie postępowania jest zasadne. Z tych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego. TG