II SA/Łd 846/13

Dnia 2 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić wniosek. a.bł. W. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniami wymienionych w niej osób, w tym odwołaniem skarżącego W. D. (pkt 1) oraz utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie Elektrowni Wiatrowej A, zlokalizowanej w obrębie [...], [...], [...], [...] i [...] w gminie W. (pkt 2), wskazując iż skarga dotyczy pkt 1 decyzji. W skardze strona wniosła o uchylenie decyzji oraz o wstrzymanie jej wykonania, z uwagi na szkodliwą budowę zespołu wiatraków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozumieniu art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W pierwszej kolejności należy, zdaniem Sądu wyjaśnić, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest, więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. Zauważyć jednak trzeba, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wykonania takiego wymaga. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne, oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji w części umarzającej postępowanie odwoławcze w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, a więc w istocie decyzji niepodlegającej wykonaniu. Na marginesie dodać wypada, że również sama decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia jest aktem niewykonalnym. Decyzja podejmowana w powyższym przedmiocie, podobnie jak decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ma charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. W związku z powyższym nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy. W tej sytuacji brak jest – w przekonaniu Sądu - podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku skarżącego. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. a.bł.