II SA/Łd 848/13

Dnia 7 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ś. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2013 roku w sprawie ze skargi J. Ś. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. LS Wyrokiem z dnia 28 listopada 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. Ś. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Pismem z dnia 30 grudnia 2013r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku wyjaśniając, iż nie mogła uczestniczyć w rozprawie i nie wiedziała, jak dowiedzieć się o zapadłym wyroku. Dopiero w czasie świąt Bożego Narodzenia wnuczka skarżącej powiedziała jej, że informację o treści wyroku można uzyskać telefonicznie, co też uczyniła. Z uzyskanych informacji wynikało, że skarga została oddalona. Skarżąca dodała, iż ostatnio była obłożnie chora i nie miała osoby, która by jej pomogła w tej sprawie. Zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2014r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia - w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu - braków wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku poprzez wskazanie, iż wniosek o przywrócenie uchybionego terminu strona złożyła w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu. W odpowiedzi na wezwanie sądu skarżąca przytoczyła te same przyczyny uchybienia terminu, które podała we wniosku z dnia 30 grudnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia wniosku. Wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku musi spełniać warunki formalne określone w art. 87 P.p.s.a. Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). Po drugie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Następnie należy wyjaśnić, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skarżąca uzasadniła uchybienie terminu podeszłym wiekiem i złym stanem swojego zdrowia. Jednakże wskazane przez skarżącą okoliczności uchybienia terminu nie uzasadniają jego przywrócenia. Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu np. chorobę strony. Jednakże nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić, iż stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności może być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie albo karta leczenia szpitalnego. Tym czasem skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu wskazała, że była obłożnie chora i nie miała osoby, która by jej pomogła. Dodała również, że nie rozumie przepisów prawa i w tym zakresie jest nieporadna. Jednakże na okoliczność choroby, czy też złego stanu zdrowia uniemożliwiającego dokonywania czynności procesowych skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów, które mogły by uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnienia skarżącej skłaniają natomiast do przekonania, że jej schorzenia nie mają niespodziewanego lub nagłego charakteru, lecz wskazują na ogólnie zły stan zdrowia wynikający z podeszłego wieku. Nie są to jednak okoliczności, które uniemożliwiały jej osobistego działania (nadania wniosku pocztą) albo posłużenia się inną osobą do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, tym bardziej, że skoro skarżąca podniosła, iż była obłożnie chora, to oznacza, że stan jej zdrowia wymagał codziennej opieki osoby trzeciej. Z tego wynika, że skarżąca mogła poprosić osobę, która się nią opiekowała, zarówno o dowiedzenie się o treści zapadłego wyroku, jak również o złożenie wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia. Natomiast obecność skarżącego na rozprawie nie była obowiązkowa, co oznacza, że nie stanowiło to przeszkody do wydania wyroku. Skarżąca wraz zawiadomieniem o terminie rozprawy została również pouczona, że w przypadku oddalenia skargi wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku należy złożyć w terminie siedmiu dni od dnia jego ogłoszenia. Ponadto do zawiadomienia o terminie rozprawy została załączona odpowiedź organu administracji na skargę, na którą skarżąca zareagowała przesyłając do sądu pismo procesowe z dnia 22 listopada 2013r. Nie można zatem twierdzić, że skarżąca jest na tyle nieporadna życiowo, że nie jest w stanie zrozumieć doręczanych jej przez sąd pouczeń co do czynności procesowych oraz o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Mając powyższe na uwadze sąd stwierdził, iż skarżąca nie uwiarygodniła stosowną argumentacją faktu, iż przeszkoda uniemożliwiająca złożenie wniosku w terminie była od niej niezależna a skoro tak, to należy również stwierdzić, iż skarżąca nie wykazał należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, a więc ponosi wyłączną odpowiedzialność za uchybienie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. zdanie drugie orzekł, jak w sentencji. ls