II SA/Łd 860/17

Dnia 30 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na uchwałę Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 30 sierpnia 2017 roku nr XLII/550/17 w przedmiocie zajęcia stanowiska w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę. A. P. A. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 30 sierpnia 2017 roku nr XLII/550/17 w przedmiocie zajęcia stanowiska w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Piotrkowa Trybunalskiego wniosła o jej odrzucenie lub ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej w skrócie "p.p.s.a."). Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 9 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne – pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym - pkt 3). Ponadto, zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw - pkt 4, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych spawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających - pkt 4a, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a - pkt 8, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw – pkt 9. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność rozszerzają też przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. W przekonaniu Sądu zaskarżona uchwała nie mieści się w katalogu aktów administracyjnych podlegających kontroli sądów administracyjnych. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 30 sierpnia 2017 roku nr XLII/550/17 w przedmiocie zajęcia stanowiska w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z treści § 1 zaskarżonej uchwały, odmawia ona uchylenia uchwały Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 29 sierpnia 2007 roku nr XII/198/07 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic Wolborskiej i Wierzejskiej w Piotrkowie Trybunalskim. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wystosowane przez skarżącą dokonane było na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Analiza powyższego przepisu pozwala zatem stwierdzić, że przedmiotem zaskarżenia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym może być wyłącznie uchwała z zakresu administracji publicznej naruszająca interes prawny wnoszącego. Przedmiotem skargi, jak zostało to już podniesione na wstępie rozważań, mogą być bowiem akty prawa miejscowego bądź też inne akty jednostek samorządu terytorialnego podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej jak na przykład miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, czy też studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Uchwała będąca jedynie odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia, stanowi jedynie informację o sposobie załatwienia wniesionego wezwania i jednocześnie stanowi spełnienie wymogów formalnych do wniesienia skargi, zatem nie podlega odrębnemu zaskarżeniu (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II OSK 1724/06, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3, orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej. A. P.