II SA/Łd 864/13

PostanowienieWSA w Łodzi2013-09-04

Skład orzekający: Anna Stępień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji, wydane na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji, wydane na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie kończy postępowania, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym. W związku z tym skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący S. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi, które uznało za nieuzasadnione jego zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, argumentując, że zaskarżone postanowienie nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny przychylił się do tego stanowiska.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 4 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi postanawia: odrzucić skargę. a.bł. W dniu 26 lipca 2013 r. S. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a. o uznaniu za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność Prezydenta Miasta Ł.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej odrzucenie, argumentując, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w trybie art. 37 k.p.a. Nie kończy ono postępowania w sprawie, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie zaś z art. 3 § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], które nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Rzeczone postanowienie nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Ponadto nie zostało ono wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. W tym stanie rzeczy, bezspornym jest, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu aktów administracyjnych podlegających kontroli sądów administracyjnych, o którym mowa w cytowanym wyżej art. 3 ustawy. Z tego też powodu skargę S. S. jako niedopuszczalną Sąd zobligowany był odrzucić. O powyższym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. a.bł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło