II SA/Łd 865/24

Dnia 10 grudnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 15 lutego 2017 roku nr 18/2017 znak: PINB/7355/1648/2428/AT/17 w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczo -garażowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. M. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 15 lutego 2017 r. nr 18/2027 w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczo – garażowego. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Tomaszowie Mazowieckim przesłał akta sprawy i poinformował, że wobec braku możliwości odczytu pliku zawierającego skargę, nie ma możliwości odniesienia się do jej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwanej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Użyty w tym przepisie zwrot "inne przyczyny" oznacza różne okoliczności skutkujące tym, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może być prowadzone. Jak bowiem wynika z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuci skargę postanowieniem i może nastąpić to na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem tej skargi jest decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 15 lutego 2017 r. nr 18/2027 w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczo – garażowego. W prawidłowym pouczeniu tej decyzji wskazano m.in., że przysługuje od niej odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Z nadesłanych przez organ aktach sprawy wynika, iż decyzja organu I instancji z dnia 15 lutego 2017 r. nie została skierowana do skarżącego. W rozdzielniku ww. decyzji brak jest wskazania skarżącego jako strony postępowania, której doręczono decyzję oraz brak jest zwrotnego potwierdzenia odbioru, które wskazywałoby na doręczenie tej decyzji skarżącemu. Skarżący w złożonej skardze wskazał, że został pominięty w postępowaniu zakończonym ww. decyzja organu I instancji. Nie był przesłuchany w tej sprawie, nie został powiadomiony o wydaniu decyzji i z uwagi na nieprawidłowo wysłaną korespondencję, zawierającą w adresie jego imię oraz przesłaną na jego stary adres zamieszkania i tym samym listonosz uznał, iż adresat jest nieznany. Ponadto z akt sprawy nie wynika, aby skarżący złożył odwołanie od ww. decyzji organu I instancji, lecz z pominięciem tego trybu zaskarżenia wniósł bezpośrednio skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na tę decyzję. Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że zgodnie z art. 127 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst. jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572), zwanej: "k.p.a." od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Zgodnie natomiast z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290) organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego. Nie ulega wątpliwości, iż przedmiotowa skarga została złożona pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia decyzji z dnia 15 lutego 2017 r. na drodze postępowania administracyjnego. Skarga jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wniesie odwołania lub zażalenia do organu II instancji i od razu zaskarży do sądu administracyjnego decyzję (lub postanowienie) organu I instancji albo gdy już po wyczerpaniu przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia wniesie skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne nie są bowiem powołane do kontroli legalności rozstrzygnięć organów administracyjnych pierwszej instancji, gdyż ich działanie naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 czerwca 2019 r., II SA/Kr 424/19, LEX nr 2689419). W tych okolicznościach nie jest dopuszczalna merytoryczna kontrola zaskarżonej decyzji. Skarga podlega odrzuceniu. Na marginesie zauważyć należy, że w sytuacji pominięcia strony w postępowaniu przysługuje tej stronie tryb nadzwyczajny wzruszenia decyzji administracyjnej, tj. wznowienie postępowania. O zasadności tego postępowania decyduje organ administracyjny, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji (art. 150 § 1 k.p.a.). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.