II SA/Łd 869/07

Dnia 31 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosków R. B. i S. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. B. i S. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a przyznać skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych AG R. B. i S. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Jednocześnie skarżący wystąpili z wnioskami o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika ze złożonych przez skarżących oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, R. B. i S. B. są małżonkami i prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Oboje osiągają dochody z tytułu emerytury w łącznej wysokości 2.927,38 złotych. Skarżący oświadczyli, iż posiadają dom o powierzchni 70 m kw. oraz mieszkanie o powierzchni 44 m kw. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazali na wysokość miesięcznych koniecznych wydatków ponoszonych przez stronę: abonament TV 16,5 złotych, opłata za gaz – 30 złotych, opłata za energię elektryczną – 26 złotych, opłata za telefon – 150 złotych, lekarstwa – 500 złotych, czynsz za garaż – 45 złotych, jedzenie, środki czystości i kosmetyki – 1000 złotych, ubrania – 300 złotych. Skarżący oświadczyli ponadto, iż z uwagi na sytuację materialną nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jednocześnie skarżący nie zadeklarowali posiadania żadnych wartościowych przedmiotów, oszczędności ani papierów wartościowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej p.p.s.a., osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, należy uznać, iż wnioski R. B. i S. B. zasługują na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę całokształt sytuacji przedstawionej przez skarżących, a zwłaszcza wysokość miesięcznych wydatków ponoszonych przez skarżących w związku z utrzymaniem i wpływ tejże sytuacji na możliwości płatnicze skarżących, Sąd uznał, iż skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie zaś istnienia tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania skarżącym prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. AG