II SA/Łd 870/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Czyżewska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 27 października 2025 r. znak: SKO.4150.586-587.2025 w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: odrzucić skargę. ał Pismem z 28 października 2025 r., wniesionym tego samego dnia za pośrednictwem ePUAP, E. B. i P. B., reprezentowany przez E. B., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 27 października 2025 r. w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z 16 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 870/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę P. B. wobec wniesienia jej przed rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia skargi. Zarządzeniami z 5 marca 2026 r. wezwano skarżącą do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych oraz opłaty kancelaryjnej za wydruk 19 odpisów skargi w kwocie 19 złotych pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca powyższe wezwania została doręczona skarżącej 13 marca 2026 r. (vide: UPD - k. 104 akt sądowych). W tych okolicznościach należało uznać, że 7-dniowy termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi upłynął 20 marca 2026 r. W powyższym terminie skarżąca nie uzupełniła ww. braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2026 r. poz. 143 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Z kolei zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Zgodnie zaś z art. 235a p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3a p.p.s.a.). Mając na względzie powyższe unormowania wezwano skarżącą do uzupełnienia braków fiskalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych oraz opłaty kancelaryjnej za wydruk 19 odpisów skargi w kwocie 19 złotych. Korespondencja wysłana za pośrednictwem ePUAP została odebrana przez skarżącą 13 marca 2026 r. Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwań ekspirował zatem 20 marca 2026 r. (w piątek), który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. W tym terminie skarżąca nie uzupełniła braków fiskalnych skargi, co z kolei uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Zaniedbanie obowiązkowi uzupełnienia braków fiskalnych skargi skutkuje obligatoryjnym jej odrzuceniem. W związku z tym należało uznać, że skarga, jako dotknięta brakami fiskalnymi, nie została skutecznie wniesiona i podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 i § 3a w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w postanowieniu. dj