II SA/Łd 871/19

PostanowienieWSA w Łodzi2019-12-03

Skład orzekający: Agnieszka Grosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia decyzmii, mimo istnienia postanowienia prostującego tę decyzję, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po upływie ustawowego terminu. Doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło 8 stycznia 2019 r., a termin do wniesienia skargi upływał 7 lutego 2019 r. Skarga została nadana pocztą 7 października 2019 r., co stanowi uchybienie terminu. Postanowienie prostujące decyzję, doręczone skarżącemu 4 lutego 2019 r., nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi na pierwotną decyzję, gdyż jest to odrębne rozstrzygnięcie, od którego przysługuje zażalenie.
Stan faktyczny
M. W. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. ustalającą warunki zabudowy. Skarżący kwestionował decyzję Prezydenta Miasta Ł., utrzymaną w mocy przez SKO. SKO wniosło o odrzucenie skargi, wskazując na jej wniesienie po terminie, gdyż skarżący otrzymał sprostowaną decyzję 4 lutego 2019 r., a skargę wniósł 6 października 2019 r. Sąd stwierdził, że doręczenie pierwotnej decyzji nastąpiło 8 stycznia 2019 r., a skarga została nadana 7 października 2019 r., co oznacza uchybienie terminowi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 3 grudnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: odrzucić skargę. B.A. Pismem z 6 października 2019 r. M. W. zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...], nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił stan faktyczny sprawy i wyjaśnił, że kwestionuje decyzję Prezydenta Miasta Ł. nr [...], utrzymaną w mocy zaskarżoną do sądu decyzją i żąda merytorycznego rozpoznania sprawy. W ocenie skarżącego prawo do wniesienia skargi skarżący uzyskał w związku z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wycofującego z obrotu prawnego postanowienie SKO z [...]r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Kolegium wyjaśniło, że decyzją z [...], nr [...], utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z [...]r., nr [...], ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji. Natomiast postanowieniem z [...] r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. sprostowało ww. decyzję. Sprostowaną decyzję skarżący otrzymał 4 lutego 2019 r., co oznacza, że skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu. Pismem z 29 października 2019 r. skarżący wyjaśnił, że jego pismo z 6 października 2019 r. jest m.in. skargą na decyzję z [...] r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że 8 stycznia 2019 r. skarżącemu doręczono zaskarżoną decyzję, która zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał 7 lutego 2019 r. Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została nadana pocztą dopiero 7 października 2019 r., tj. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Tym samym skarżący nie zachował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego. Jednocześnie wskazać należy, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym i nie podlega on w żadnym wypadku skracaniu, ani przedłużaniu. Sąd natomiast ma obowiązek z urzędu oceniać zachowanie terminu do wniesienia skargi. W tym miejscu podkreślić należy, że fakt prowadzenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi sprawy o sygn. akt II SA/Łd 90/19, nie miał żadnego wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi do sądu w niniejszej sprawie. Sprawa, o której mowa dotyczyła bowiem skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r., nr [...], stwierdzającego uchybienie przez B. W. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z [...]r., nr [...]. Innymi słowy fakt stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania przez jedną ze stron postępowania administracyjnego nie miał żadnego wpływu na prawo do wniesienia przez pozostałe strony postępowania skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r., nr [...]. Nie ma jednak racji Kolegium, że termin do wniesienia skargi do sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r., nr [...], biegł skarżącemu od dnia 4 lutego 2019 r. bowiem w tym dniu skarżący otrzymał postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r., nr [...], prostujące zaskarżoną do sądu decyzję. Jednakże postanowienie, o którym mowa zostało wydane z urzędu na podstawie art. 113 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) – zwanej: "k.p.a.". Na tego rodzaju postanowienie przysługuje zażalenie, co wprost wynika z art. 113 § 3 k.p.a. Postanowienia wydanego w tym trybie nie można mylić i utożsamiać z postanowieniem w przedmiocie uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Postanowienie wydawane na podstawie art. 111 § 1 k.p.a. jest zupełnie innym postanowieniem niż postanowienie wydawane w trybie art. 113 § 1 k.p.a. Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. B.A.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło