II SA/Łd 873/11

Dnia 6 września 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.K. i M.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K.K. i M.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku garażowego postanawia przyznać skarżącym prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 (dwieście) złotych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. AG II SA/Łd 873/11 Uzasadnienie K.K. i M.K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku garażowego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 500 złotych. W odpowiedzi na wezwanie strona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący są małżonkami, mają na utrzymaniu studiującą córkę. Skarżący posiadają mieszkanie o powierzchni 57 m kw. Skarżąca utrzymuje się z emerytury w wysokości 1588,81 zł, zaś skarżący uzyskuje wynagrodzenie za pracę w kwocie 2540,30 złotych. Strona nie zadeklarowała posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podali, że miesięczne wydatki na utrzymanie mieszkania to koszt rzędu 1000 złotych (czynsz, energia elektryczna i gaz). Ponadto skarżący pokrywają koszty utrzymania córki na studiach (1500 zł) i spłacają raty kredytu zaciągniętego na pokrycie kosztów leczenia. Wnioskodawcy oświadczyli również, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Mając na względzie sytuację osobistą oraz materialną przedstawioną przez stronę skarżącą, za uzasadnione należało uznać przyznanie wnioskodawcom prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych – zgodnie z wnioskiem strony – oraz ustanowienie pełnomocnika. Przede wszystkim na uwadze należy mieć fakt, iż deklarowane przez stronę dochody nie pozwalają na jednoczesne zabezpieczenie niezbędnych wydatków związanych z utrzymaniem rodziny oraz pokrycie pełnych kosztów związanych z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Jednakże analiza dochodów skarżących daje podstawy do przyjęcia, że są oni w stanie uiścić kwotę kosztów sądowych w wysokości 200 złotych. Wobec powyższego, na podstawie art. 245 § 4, art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG