II SA/Łd 877/17

Dnia 23 stycznia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...], znak [...] w przedmiocie kary za stwierdzone nieprawidłowości w związku z budową hali sportowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. A.B. Szkoła Podstawowa nr [...] im. [...] w Ł. - reprezentowana przez radcę prawnego J. J. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie kary za stwierdzone nieprawidłowości w związku z budową hali sportowej, wnosząc o jego uchylenie w części wymierzającej karę w wysokości 3000 zł oraz wstrzymanie wykonania w części nakładającej karę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W rozumieniu art. 61 § 1, § 3 - § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn.zm.) - dalej w skrócie "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: pkt 1 - wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; pkt 2 - uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W orzecznictwie sądów administracyjny ugruntowało się stanowisko, które zresztą tutejszy sąd w pełni podziela, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r. sygn. akt I OZ 1236/14 – Lex nr 1624317). W ocenie sądu wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie kary za stwierdzone nieprawidłowości w związku z budową hali sportowej nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona skarżąca poza postawieniem zarzutów pod adresem wspomnianego rozstrzygnięcia nie przywołała żadnych konkretnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie jego wykonania, w szczególności zaś nie dowiodła, że wykonanie postanowienia może spowodować dla niej trudne do odwrócenia skutki, czy też niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Biorąc powyższe pod uwagę sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. A.B.