II SA/Łd 877/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Sędziowie: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Protokolant: St. sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia oddala skargę. A.B. W dniu [...] do Urzędu Miejskiego w R. zgłoszono psa bezdomnego rasy mieszaniec, maści czarnej jasno podpalanej jako przebywającego w okolicy centrum A w miejscowości R., ulica A. W tym samy dniu pies został zabrany do Ośrodka Opieki nad Zwierzętami w W. jako pies bezdomny. W dniu 13 listopada 2017r. PHU A A. Z. ul. B, [...] G., w Ośrodku Opieki nad Zwierzętami w W., przesłało do wiadomości Urzędu Miejskiego w R. wezwanie do odbioru psa przez B.B, gdyż na podstawie odczytu numeru mikroczipa [...] ustalono, że jest właścicielką psa. W dniu 22 listopada 2017 r. do Urzędu Miejskiego w R. zgłosiła się B. B, która potwierdziła, że jest właścicielką psa rasy mieszaniec maści czarnej jasno podpalanej o numerze mikroczipa [...]. Decyzją [...] Nr [...] Burmistrz [...] postanowił odebrać na okres do dnia 15 grudnia 2017r., a decyzją z dnia [...] nr [...] postanowił odebrać psa na okres od 16 grudnia 2017r. do 31 grudnia 2018 r. psa rasy mieszaniec maści czarnej jasno podpalanej o numerze mikroczipa [...], zabranego z centrum A w miejscowości R, ulica B. w dniu 26 października 2016 r., jako bezdomnego, który to pies nie został odebrany przez B.B. do dnia 15 grudnia 2017r. Następnie, pismem z dnia 18 grudnia 2017r. Burmistrz [...] zawiadomił B.B. o wszczęciu postępowania w sprawie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i leczenia koniecznego psa rasy mieszaniec maści czarnej jasno podpalanej o numerze mikroczipa [...] w Ośrodku Opieki nad Zwierzętami w W., które to pismo w dniu 28 grudnia 2017r. odebrała osobiście B. B. W dniu 30 marca 2018 r. B.B. zawarła umowę, na mocy której nastąpiło przekazanie opieki nad psem Gminnemu Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji w R. ze względu na trudną sytuację rodzinną B. B.. Pismem z dnia 12 kwietnia 2018 r. Burmistrz R. zawiadomił B.B. o zakończeniu postępowania w sprawie, które to pismo w dniu 20 kwietnia 2018 r. doręczone zostało B.B. Decyzją z dnia [...]. nr [...], na podstawie art. 7 ust. 1, 4 i 5 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt. 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt (tj. Dz. U. z 2017 r. poz.1840 ze zm.) oraz art.104 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeksu postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2017r. poz.1257 ze zm.), Burmistrz R. obciążył B.B. opłatą w wysokości 2241,28 zł z tytułu transportu, utrzymania i koniecznego leczenia psa rasy mieszaniec, maści czarnej jasno podpalanej o numerze mikroczipa [...] za okres od 26 października 2017r. do dnia 29 marca 2018 r., 2. na opłatę o której ustalona w pkt. 1 decyzji składają się kwoty : a) 246,00 zł tytułem opłaty za wyłapanie psa zgodnie z Fakturą VAT Nr [...] z dnia [...], b) 123,00 zł tytułem opłaty za kastrację psa, zgodnie z Fakturą VAT Nr [...] z dnia [...], c) 1872,28 zł tytułem utrzymania psa, zgodnie z fakturami za miesiąc [...], [...]. oraz fakturami za miesiąc [...]., miesiąc [...]. i miesiąc [...] ., 3) opłatę ustaloną w pkt. 1 należy uiścić na podane konto Gminy R. lub w kasie Urzędu Miejskiego w R. w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła B.B., wyrażając niezadowolenie i wskazując, że już kilkukrotnie zrzekła się przedmiotowego psa. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017r., poz.1257 z późniejszymi zmianami), art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz.U. z 2017, poz. 1840), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustaw o ochronie zwierząt zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane m.in. schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne. W myśl ust. 4 w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna. Kolegium podkreśliło, że powyższa norma wprost stanowi o obciążeniu ww. kosztami dotychczasowego właściciela lub posiadacza zwierzęcia nie stanowiąc wprost o formie prawnej takiego "obciążenia". Lukę w tym zakresie wypełniło jednak orzecznictwo sądów administracyjnych, według którego choć ustawa nie stanowi o konieczności wydania decyzji w tym przedmiocie, celowe jest wydanie w tym zakresie odrębnej decyzji, jako stanowiącej konkretyzację ustawowego obowiązku ciążącego na właścicielu lub opiekunie zwierząt do poniesienia tychże kosztów. Organ podniósł, że w obrocie prawnym funkcjonują dwie ostateczne decyzje Burmistrza R. dotyczące czasowego odbioru psa rasy mieszaniec, maści czarnej jasno podpalanej o numerze mikroczipa: [...] tj. decyzja: z dnia [...] znak: [...] o odebraniu psa - na okres do dnia 15 grudnia 2017r., którego właścicielką jest B.B. oraz decyzja z dnia [...]. znak: [...] o odebraniu psa na dalszy okres tj. od dnia 16 grudnia 2017r. do dnia 31 marca 2018 r. Ponadto, wbrew zarzutom odwołującej się z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż B. B. była właścicielką psa rasy mieszaniec, maści czarnej jasno podpalanej o numerze mikroczipa: [...]. Okoliczność ta wynika nie tylko ze stosownej bazy danych zwierząt posiadających czip (https://www.safe-animal.eu/szukaj/Search/show/416138), lecz fakt ten potwierdziła również strona w piśmie z dnia 22 listopada 2017 r., jak i umowie przejęcia - adopcji psa z dnia 30 marca 2018 r. Tym samym Kolegium odmówiło wiarygodności i mocy dowodowej późniejszym oświadczeniom strony w tym zakresie, które w ocenie Kolegium zostały złożone wyłącznie na potrzeby prowadzonego postępowania z obawy o konieczność ich uiszczenia. W dalszej kolejności, organ wyjaśnił, że zgodnie z przepisem art. 7 ust. 4 ustawy z 1997 r. o ochronie zwierząt właściciela obciążają jedynie koszty "transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia", który to obowiązek ma charakter publicznoprawny. Obciążenie strony tymi kosztami organ administracji winien każdorazowo szczegółowo uzasadnić, przy czym wysokość tych kosztów winna odpowiadać realnie ponoszonym z tego tytułu wydatkom, mającym wyłącznie uzasadniony faktycznie i prawnie charakter. Z akt sprawy musi wynikać sposób obliczenia kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt i wyliczenie to musi poddawać się weryfikacji. Organ podkreślił, że zaskarżona decyzja stanowi o kosztach w wysokości 2.241,28 zł., na którą sumarycznie składają się kwoty: 246,00 zł - tytułem opłaty za wyłapanie (transport) psa, 123,00 zł - tytułem opłaty za kastrację psa (leczenie), 1.872,28 zł - tytułem utrzymania psa. Wymienione powyżej koszty zgodnie z wyliczeniem ustawodawcy obejmują jedynie koszty z tytułu transportu, utrzymania i koniecznego leczenia psa, a ponadto koszty te odpowiadają realnie ponoszonym z tego tytułu wydatkom, mającym wyłącznie uzasadniony faktycznie i prawnie charakter. W konsekwencji powyższego organ stwierdził, że zaskarżona decyzja jest zasadna i znajdująca swoje potwierdzenie w przywołanych powyżej przepisach. Wobec tego zarzuty strony nie mają wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Skargę a powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła B. B.. Zaskarżonej decyzji zarzuciła niezgodność z prawem przez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji błędne przyjęcie odpowiedzialności skarżącej za porzucenie i stan psa, podczas gdy odpowiedzialność tę ponosi były partner skarżącej, który zabrał psa i niewłaściwie się nim opiekował. Tym samym nałożona na skarżącą do zapłaty kwota nie jest zasadna. Wobec tego skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Stwierdzenie, że zaskarżony akt (decyzja lub postanowienie) został wydany z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia tego aktu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie tak nakreślonej kognicji sądów administracyjnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzja ta nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego na podstawie powołanego wyżej art. 145 § 1 p.p.s.a. Na wstępie należy przypomnieć, iż przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji obciążającą B.B. opłatą w wysokości 2241,28 zł z tytułu transportu, utrzymania i koniecznego leczenia psa rasy mieszaniec, maści czarnej jasno podpalanej o numerze mikroczipa [...] za okres od 26 października 2017r. do dnia 29 marca 2018 r. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w postępowaniu w sprawie obciążenia dotychczasowego właściciela kosztami utrzymania psa nie ocenia się zasadności odebrania psa właścicielowi, gdyż decyzja zapadła w tej sprawie była przedmiotem innego postępowania, a która wobec jej niezaskarżenia stała się ostateczna. Istotna zatem dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest kwestia zasadności obciążenia dotychczasowego właściciela kosztami transportu, utrzymania i leczenia psa. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (tekst Dz.U. z 2017 r., poz. 1840), powoływanej dalej jako: "ustawa o ochronie zwierząt". Zgodnie z tym przepisem ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3 (przypadkach czasowego odebrania zwierzęcia), kosztami transportu, utrzymania, koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna. Wskazać przy tym należy, że ustawa nie pozostawia w tym zakresie jakiejkolwiek swobody organowi, obligując go do wydania powyższego rozstrzygnięcia, w sytuacji gdy zwierzę traktowane było w sposób określony w art. 6 ust. 2 ustawy, co spowodowało jego czasowe odebranie. Z treści ww. ust. 4 art. 7 ww. ustawy wynika jednoznacznie, że decyzja wydana na podstawie tego przepisu musi ustalić konkretne, określone kwotowo koszty, które obowiązany jest uiścić właściciel lub dotychczasowy opiekun zwierząt. W przedmiotowej sprawie w obrocie prawnym funkcjonują dwie ostateczne decyzje dotyczące czasowego odebrania psa jej właścicielce – B. B. (z dnia [...]. i [...]). Skarżąca nie zakwestionowała tych decyzji, w których wskazano ją jako właścicielkę psa. Ponadto w dniu 22 listopada 2017 r. w Urzędzie Miejskim w R. potwierdziła, że jest właścicielką psa rasy mieszaniec maści czarnej jasno podpalanej o numerze mikroczipa [...] oraz w umowie przejęcia - adopcji psa z dnia 30 marca 2018 r. Tym samym nie może na obecnym etapie postępowania skutecznie kwestionować prawa własności przedmiotowego psa. Zresztą, na rozprawie w dniu 14 grudnia 2018 r. przyznała, że pies był własnością jej i partnera G. C., który obecnie przebywa za granicą i nie ma możliwości jego przesłuchania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. prawidłowo zatem odmówiło wiarygodności i mocy dowodowej późniejszym oświadczeniom B.B w tym zakresie, które w ocenie organu odwoławczego zostały złożone wyłącznie na potrzeby prowadzonego postępowania z obawy o konieczność ich uiszczenia, a w konsekwencji stanowiły nieudolną próbę przerzucenia odpowiedzialności finansowej na inny podmiot. Wobec ostateczności decyzji o odebraniu zwierzęcia nie sposób zakwestionować także w sprawie niniejszej spełnienia przesłanki z art. 7 ust. 4, według której w sprawie ma miejsce przypadek z ust. 1 i 3 art. 7. Pies, o którym mowa w niniejszym postępowaniu, o nr chip [...] został wyłapany i przejęty przez Ośrodek Opieki nad zwierzętami w W. – PHU A. A. Z. w G, który z kolei udokumentował odpowiednimi fakturami koszty transportu, utrzymania i koniecznego leczenia psa za okres od wyłapania psa do adopcji. Wydana decyzja ustala konkretne, określone kwotowo koszty, które obowiązany jest uiścić dotychczasowy właściciel psa. Zebrany w sprawie materiał dowodowy świadczy niezbicie o spełnieniu wszystkich przesłanek z art. 7 ust. 4 ustawy, pozwalających na obciążenie skarżącej kosztami transportu, utrzymania i leczenia psa. Wydane w sprawie rozstrzygnięcia odpowiadają tym samym prawu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę. ak.