II SA/Łd 879/17
PostanowienieWSA w Łodzi2018-02-09
Skład orzekający: Sławomir Wojciechowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego, od której nie uiszczono wpisu pomimo wezwania, podlega odrzuceniu, nawet jeśli strona skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi?Ratio decidendi
Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Oświadczenie strony skarżącej o cofnięciu skargi nie może zostać uwzględnione, jeśli braki skargi, w tym brak fiskalny, nie zostały uzupełnione.Stan faktyczny
Z. B. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. dotyczącą opłaty adiacenckiej. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł, pod rygorem odrzucenia. Skarżący oświadczył, że cofa skargę z uwagi na trudną sytuację finansową. Sąd ponownie wezwał skarżącego do wskazania, czy wnosi o przyznanie prawa pomocy, czy cofa skargę. Skarżący podtrzymał oświadczenie o cofnięciu skargi. Wpis nie został uiszczony, a braki nie zostały uzupełnione.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 9 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. A.B.
Z. B. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 listopada 2017 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 (czterysta) zł. Termin do wykonania zakreślono na 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 1 grudnia 2017 roku.
W piśmie z dnia 8 grudnia 2017 roku skarżący oświadczył, iż z uwagi na trudną sytuację osobistą związaną ze stanem zdrowia nie może pozwolić sobie na wydatkowanie dodatkowych środków na postępowanie sądowe, dlatego cofa skargę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 grudnia 2017 roku skarżący został wezwany do wskazania czy wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czy cofa skargę i nie składa wniosku o przyznanie prawa pomocy. Termin wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni pod rygorem uznania, że skarżący wnosi o umorzenie postępowania.
W piśmie z dnia 24 stycznia 2018 roku skarżący podtrzymał oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.
Przepis art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") stanowi, iż od skargi pobiera się wpis. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Wysokość wpisu została określona na podstawie unormowania § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Zarządzenie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu w dniu 1 grudnia 2017 roku, zatem siedmiodniowy termin do jego wykonania ekspirował z dniem 8 grudnia 2017 roku. We wskazanym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. Skarżący nie wniósł także o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarżący w treści pism z dnia 8 grudnia 2017 roku i następnie z dnia 24 stycznia 2018 roku oświadczył, że cofa skargę. Jednakże, oświadczenie strony skarżącej o cofnięciu skargi nie mogło zostać uwzględnione, bowiem braki skargi nie zostały uzupełnione.
W tej sytuacji brak fiskalny skargi nie został uzupełniony, zatem skarga – na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. – podlega odrzuceniu.
A.B.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło