II SA/Łd 88/15

Dnia 22 maja 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. i Z. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. i Z. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia przyznać skarżącym prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa rada Adwokacka w Ł. AG II SA/Łd 88/15 Uzasadnienie H. i Z.G. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o ustanowienie adwokata, w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Ze złożonego wniosku oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, mają na utrzymaniu dwie córki. Rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę skarżącej w kwocie 2053,66 zł netto (skarżący jest bezrobotny), posiada 73-metrowe mieszkanie i nieruchomość rolną o powierzchni 3 ha. Skarżący nie zadeklarowali posiadania innego majątku. W uzasadnieniu wskazali na wydatki związane z utrzymaniem mieszkania i zakupem leków, podnosząc, że nie są w stanie ponieść kosztów postępowania. Wnioskodawcy oświadczyli również, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek strony skarżącej w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie. Zważywszy bowiem na przedstawioną sytuację majątkową i rodzinną uprawnione jest przyjęcie, że skarżący nie są również w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG