II SA/Łd 882/08

Dnia 3 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. B.C. W dniu 8 października 2008 r. M.Ł. reprezentowana przez pełnomocnika zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreśliła, iż suma opłat za pobyt jej matki w Domu Pomocy Społecznej w P., do których strona zaskarżoną decyzją została zobowiązana wynosi obecnie ponad 10.000 zł. Jest to kwota znaczna, której jednorazowa zapłata będzie dla skarżącej znacznym obciążeniem. Jej zdaniem, biorąc pod uwagę względy ekonomiki postępowania organ winien ustalić, czy skarżąca będzie zobowiązana wskazane opłaty ponosić, biorąc pod uwagę jej sytuację rodzinną. W innym bowiem wypadku, pomimo dokonania zapłaty, będzie się jej należał zwrot. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie Sądu dotyczące wstrzymania wykonania decyzji w razie zmiany okoliczności może być stosownie do treści art. 61 § 4 tej ustawy w każdym czasie zmienione lub uchylone przez sąd rozpoznający sprawę. Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 138/04, nie publ.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. M.Ł. nie wykazała bowiem, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca argumentuje, iż kwota odpłatności za pobyt wynosząca na dzień zaskarżenia decyzji ponad 10.000 zł jest znaczna i jej jednorazowe uiszczenie będzie dla niej znacznym obciążeniem. Zdaniem Sądu, podniesione przez skarżącą okoliczności nie mogą skutkować uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim, godzi się zauważyć, iż poza dość lakonicznym i ogólnikowym wskazaniem, że uiszczenie kwoty określonej zaskarżoną decyzją będzie znacznym obciążaniem dla strony, M.Ł. nie uzasadniła, dlaczego w jej ocenie w przypadku wykonania zaskarżonej zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie podniosła zatem żadnych okoliczności, które pozwoliłyby Sądowi na obiektywną ocenę, czy w rozpoznawanej sprawie faktycznie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 61 § 3 ustawy. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku, jak w przypadku rozpoznawanej sprawy uniemożliwia natomiast jego merytoryczną ocenę (por. niepublik. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 22/04; z dnia 30 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 30/04; z dnia 22 grudnia 2004 roku, sygn. akt OZ 871/04; z dnia 1 czerwca 2004 roku, sygn. akt OZ 105/04; z dnia 20 lipca 2004 roku, sygn. akt OZ 214/04, B. Dauter [w:] B.Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Zakamycze 2005, str.16). Należy przy tym także podkreślić, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przed Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. W tym stanie rzeczy, z uwagi na nie wykazanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu. B.C.