II SA/Łd 883/15

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych postanawia odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. AG II SA/Łd 883/15 Uzasadnienie A.P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych. Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz dwojgiem studiujących dzieci. Skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 48,81 mkw. o wartości ok. 270.000 zł, zaś jego żona – o powierzchni 52 mkw. o wartości ok. 286.000 zł, a także nieruchomość stanowiącą fragment parku miejskiego (889 mkw.) o wartości ok. 70.000 zł. Na majątek skarżącego składa się również samochód osobowy A (rok produkcji 2001, wartość szacunkowa 6000 zł). Rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę żony skarżącego w kwocie 3494,37 zł. Skarżący podał, że koszty miesięczne związane z utrzymaniem kształtują się następująco: alimenty i komornik – 605,26 zł, koszty nieruchomości wspólnej i media – 334 zł, fundusz remontowy – 52 zł, energia elektryczna – 115,42 zł, gaz – 391,37 zł, internet i telefon – 159,86 zł, koszty leczenia – 194,01 zł, koszty akademika i stancji dzieci oraz ich utrzymania – łącznie 2140 zł. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Ustosunkowując się do wniosku skarżącego stwierdzić należy, że w stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim zauważyć należy, że warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez nią, że spełnia ustawowe przesłanki. W interesie strony leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena zdolności płatniczych nie sprowadza się jednakże tylko do stwierdzenia, że wnioskodawca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 r., GZ 71/04). Wnioskodawca wskazał w złożonym oświadczeniu o stanie majątkowym i dochodach, że on i jego rodzina (cztery osoby) utrzymują się z wynagrodzenia żony w kwocie 3.494,37 zł. Tymczasem kwota wydatków wskazana przez wnioskodawcę to 3.991 zł. Z samego zatem zestawienia dochodów i wydatków wynika, że strona posiada inne źródło dochodów bądź oszczędności, które pozwala na pokrywanie kosztów we wskazanej wysokości. Musi to również skutkować uznaniem, że oświadczenie co do wysokości zadeklarowanych dochód nie jest wiarygodne. Ponadto nie można tracić z pola widzenia i tego, że małżonkowie posiadają łącznie dwa mieszkania oraz nieruchomość gruntową. Już tylko ta okoliczność przesądza o tym, że skarżący nie może zostać zaliczony do kręgu osób ubogich, którym należy przyznać prawo pomocy. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG