II SA/Łd 886/15

Dnia 24 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokat M. E. na postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 14 kwietnia 2016 r. o przyznaniu wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: zmienić postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 14 kwietnia 2016 r. w ten sposób, że nakazuje przyznać i wypłacić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 2400 (dwa tysiące czterysta) złotych, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, na rzecz adwokat M. E., Kancelaria Adwokacka w Ł. przy ul. A. a.bł. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r. starszy referendarz sądowy, działając na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 461) w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa koszów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1801), art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. - przyznał i nakazał wypłacić z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnego w wysokości 1200 złotych, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług na rzecz adwokat M. E., Kancelaria Adwokacka w Ł. przy ul.A. W dniu 26 kwietnia 2016 r. adwokat M. E. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w części ponad przyznaną kwotę 1200 zł powiększoną o podatek VAT do kwoty 2400 zł powiększonej o podatek VAT. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa koszów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej była wniesiona przed zakończeniem postępowania w I instancji, co z kolei doprowadziło do niesłusznego zastosowania przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wobec podniesionych zarzutów pełnomocnik skarżącej wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przyznanie kwoty 2400 zł powiększonej o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w miejsce przyznanej kwoty 1200 zł powiększonej o należną stawkę podatku od towarów i usług oraz o rozważenie możliwości rozstrzygnięcia niniejszego zażalenia w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 167a § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, że od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 14 kwietnia 2016 r. przysługiwał sprzeciw, a nie zażalenie i w taki też sposób sąd potraktował pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 26 kwietnia 2016 r. zatytułowane "Zażalenie". Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a więc wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy. Stosownie zaś do treści art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Niniejsza sprawa zakończyła się wyrokiem tutejszego sądu z dnia 27 stycznia 2016 r., zaś opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona w dniu 15 marca 2016 r. i wniesiona do sądu w dniu 18 marca 2016 r. Zatem aktem określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata z urzędu jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801 - dalej rozporządzenie). Zgodnie z § 22 i § 23 rozporządzenia wchodzi ono w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z tym, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Jak wynika z treści § 21 rozporządzenia, sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zalicza się do czynności podejmowanych w drugiej instancji. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji wynoszą za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. W tej sprawie wartość przedmiotu sporu wynosiła 50.000 zł, zatem uwzględniając brzmienie § 8 pkt 5 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosiła 4800 zł. W związku z powyższym prawidłowa stawka wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przy zastosowaniu stawki odpowiadającej 50 % opłaty maksymalnej powinna wynosić kwotę 2.400 zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług. Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 260 § 1 i 3 p.p.s.a., art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. a.bł.