II SA/Łd 886/17

Dnia 12 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda –Lenczewska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Protokolant Specjalista Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2018 roku sprawy ze skargi K. R.- B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. a.bł. Decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.i z dnia [...] nr [...], którą na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 23, ze zm.), zatwierdzono A Spółka z o.o. z siedzibą w Ł. projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego wielorodzinnego (kat. XIII), zlokalizowanego na terenie nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 25 (dz. o nr ew. 143 i 144, 148/5 w obrębie [...]) i udzielono pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy ww. obiekcie, zgodnie z projektem budowlanym zamiennym oraz nałożono obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła K. R. – B.. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy tj. art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 w zw. z art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przez zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego w sytuacji, w której nie zapewnia on realizacji budowy w sposób zgodny z prawem, zaniechanie sprawdzenia zgodności projektu budowlanego zamiennego z przepisami prawa, prowadzenie dwóch odrębnych postępowań administracyjnych dotyczących inwestycji na nieruchomości przy ul. A 25 w Ł., tj. dotyczących budowy budynku mieszkalnego oraz kanalizacji sanitarnej, pomimo tego, że w sprawach tych powinno toczyć się tylko jedno postępowanie. Zarzuciła także naruszenie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego dla inwestycji zrealizowanej częściowo na działce nr 148/5, dla której inwestor nie uzyskał decyzji o warunkach zabudowy. Ponadto, skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 10 § 1 w zw. z art. 8 K.p.a. w zw. z art. 81 K.p.a., art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a., art. 107 § 1 pkt 4 K.p.a., art. 107 § 3 K.p.a. oraz art. 15 K.p.a. w zw. z art. 138 § pkt 1 K.p.a. Wniosła na tej podstawie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych oraz dopuszczenie dowodów z dokumentów załączonych do skargi na okoliczności podniesione w uzasadnieniu. W odpowiedzi na skargę [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Sąd w każdym przypadku musi zatem rozważyć czy zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie, a więc czy orzeczenie które zapadnie w odrębnym postępowaniu może stanowić podstawę rozstrzygnięcia zawieszonego postępowania. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie istnieje konieczność zawieszenia postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. II SA/Łd 710/16. W powołanej sprawie wyrokiem z dnia 10 stycznia 2017 r. tutejszy Sąd oddalił skargę K. R.-B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], którą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 290), nakazano A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł., sporządzenie i przedstawienie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz – w razie potrzeby – wykonanie określonych czynności i robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, dotyczącego budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, zlokalizowanego na terenie nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 25 (działki nr ewid. 143 i 144 oraz na działce nr ewid. 148/5 i fragmencie działki nr ewid. 123/4, w obrębie [...]), w terminie do dnia 31 lipca 2016 r. Podkreślenia wymaga, że skarga rozpatrywana w postępowaniu II SA/Łd 710/16 dotyczy rozstrzygnięcia organu administracji nie tylko poprzedzającego decyzję będącą przedmiotem niniejszego postępowania sądowego, lecz także warunkującego jej treść. W sprawie o sygn. II SA/Łd 710/16 wydany został bowiem nieprawomocny wyrok z dnia 10 stycznia 2017 r., w którym wyrażona została ocena m.in. co do prawidłowości zastosowanego przez organy nadzoru budowlanego trybu naprawczego określonego w art. 51 Prawa budowlanego. Od wspomnianego wyroku wniesiona została skarga kasacyjna, która nie została jeszcze rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II OSK 891/17). Skoro zatem prawomocne rozstrzygnięcie sprawy prowadzonej pod sygn. akt II SA/Łd 710/16, może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania sądowego, wzgląd na prawidłowe jej rozpoznanie uzasadnia zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z urzędu do czasu prawomocnego jej zakończenia. Zgodnie bowiem z art. 170 p.p.s.a. prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko sąd który je wydał, ale także inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. ak