II SA/Łd 887/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant aplikant radcowski Krzysztof Kmita, po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2009 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. II SA/Łd 887/08 UZASADNIENIE W dniu 11 czerwca 2008 r. T. K. złożyła do Starostwa Powiatowego w Z. wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego na wykonanie robót budowlanych, wynikających z podziału nieruchomości, w budynku mieszkalno-gospodarczym położonym przy ulicy A. 45 na działce nr [...] w miejscowości B., w gminie Z., poprzez wymurowanie ścianki działowej i ogniomuru. Współwłaściciele wskazanej nieruchomości, M. i M. W., złożyli zastrzeżenie do toczącego się postępowania. Decyzją z dnia [...] nr [...] (znak: [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) Starosta [...]) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. W odwołaniu od powyższej decyzji M. W. zarzucił miedzy innymi, że nie rozważono możliwości wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] nr [...] (znak: [...]) na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz art. 35 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi M. W.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 17 marca 2009 roku skarżący oświadczył, że wobec wstrzymania budowy, cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Czynności mające na celu obejście prawa zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem poprzez dokonanie samej czynności, a nie poprzez osiągnięcie celu leżącego poza treścią czynności (M. Safjan [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, K. Pietrzykowski (red.), Warszawa 1997, t. II, s. 153). Sąd uznaje wycofanie skargi na decyzję administracyjną za niedopuszczalne także wtedy, jeżeli w wyniku takiego wycofania i w konsekwencji umorzenia postępowania pozostawałaby w obrocie prawnym decyzja dotknięta jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 1987 r., sygn. akt IV SA 337/87, ONSA 1987, nr 2, poz. 57). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, iż skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, iż cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a.