II SA/Łd 888/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Protokolant starszy asystent sędziego Beata Czyżewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2017 r. przy udziale - sprawy ze skargi R. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę. a.bł. Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania R. P. od decyzji Starosty [...] z dnia [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 – dalej jako: k.p.a.) w związku z art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. 2016, poz. 290 – dalej jako: ustawa), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Jak wynika z nadesłanych przez organ akt administracyjnych, w dniu 28 kwietnia 2016 r. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wystąpiła o wydanie zamiennej decyzji Starosty [...] z dnia [...] o pozwoleniu na budowę dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni wiatrowej typu Vestas V100 – 2MW o mocy do 2000 kW oznaczonej w projekcie jako EW A wraz z drogą dojazdową, placem manewrowym oraz zjazdem z drogi gminnej na działkach nr 32, 33, 30, 31, 34/2 i 368 w miejscowości Ł.. Opisana decyzja z dnia [...] została utrzymana w mocy przez Wojewodę [...] decyzją [...], który jednocześnie umorzył postępowanie w części dotyczącej działki nr 368. Inwestor wystąpił o zmianę przedmiotowego pozwolenia na budowę w zakresie zmiany: - typu elektrowni z Vestas V100-2MW na Vestas V110-2MW – zmiana średnicy rota z 100m na 110m; - poziomu zera projektu z 168,797 m n.p.m. na 166,900 m n.p.m. oraz zmiany posadowienia fundamentu ze 164,800 m n.p.m. na 162,903 m n.p.m.; - przesunięcia turbiny o 2m w kierunku północnym względem pierwotnego; - rozszerzenia obszaru inwestycji o działkę nr 29. Organ I instancji ustalił, iż planowane przedsięwzięcie jest zaliczone zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 6b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących oddziaływać na środowisko, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Co za tym, zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016, poz. 353 ze zm. – dalej jako: ustawa środowiskowa), inwersor załączył do wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę decyzję z dnia [...] Burmistrza Gminy i Miasta W. o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ I instancji ustalił, iż projekt zamienny elektrowni spełnia wymogi zawarte w ostatecznej decyzji z dnia [...] o środowiskowych uwarunkowaniach, nie zachodzi zatem konieczność poprzedzenia niniejszego postępowania, postępowaniem w sprawie wydania nowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach – co zgłaszał w postępowaniu R. P.. Wobec powyższego i po ustaleniu, iż projekt budowany jest kompletny i zgodny z obowiązującymi przepisami, decyzją z dnia [...] Starosta [...] zatwierdził zamienny projekt budowlany zgodnie z wnioskiem inwestora. W terminie prawem przewidzianym odwołanie od decyzji organu I instancji złożył R. P. wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik odwołującego zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 oraz art. 107 k.p.a., które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik postępowania. Nadto podnosił naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez wydanie decyzji z pominięciem obowiązkowego w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy wydania nowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, która uwzględniałaby zmiany zawnioskowane przez inwestora co do wielkości i położenia turbin wiatrowych. Uzasadniając pełnomocnik podkreślił, iż zmiany wprowadzone do projektu mają charakter istotny, polegają na zwiększeniu średnicy rota, co będzie miało wpływ na zasięg oddziaływania elektrowni oraz przesuwania turbin wiatrowych względem siebie oraz względem innych budowli położnych w ich pobliżu, co również ma niewątpliwy wpływ na obszar oddziaływania elektrowni. Tym samym konieczne było aby postępowanie w sprawie zostało poprzedzone postępowaniem w sprawie wydania decyzji środowiskowej. Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przypomniał dotychczasowy przebieg postępowania i podkreślił, iż zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Projektowana inwestycja położna jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który stanowi, iż działki na których lokalizowana jest inwestycja położone są na terenie upraw rolnych z możliwością lokalizacji elektrowni wiatrowych (11R-EW). Zgodnie z § 16 pkt 6 planu, dopuszcza się w obrębie terenów przyległych do elektrowni wiatrowych oznaczonych na rysunku symbolami od 1R-EW do 14R-EW zasięg rzutu poziomego śmigła elektrowni wiatrowej z zastrzeżeniem poszanowania praw osób trzecich. Co za tym organ odwoławczy stwierdził, iż projekt zamienny jest zgodny z postanowieniami planu. Dalej przypomniał, iż omawiana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko. Do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę inwestor załączył decyzję Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] o środowiskowych uwarunkowanych ważną na dzień złożenia. Wojewoda ustalił, iż przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustalaniami decyzji środowiskowej. Organ odwoławczy stwierdził, iż bezzasadny jest zarzut co do niezbędności uzyskania nowej decyzji środowiskowej ponieważ zakres zmian objęty projektem zamiennym nie wymaga nowej decyzji. Decyzja środowiskowa określa m.in. rodzaj i miejsce inwestycji, załączona decyzja z dnia [...] jako miejsce usytuowania turbin wskazuje m.in. działki nr 32 i 33, w decyzji wskazano dopuszczalne maksymalne parametry turbiny wiatrowej, natomiast konkretyzacja zamierzeń inwestora następuje podczas projektowania inwestycji, jednak sporządzony i przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlana musi zawierać się w ramach tych parametrów. W niniejszej sprawie miejsce realizacji przedsięwzięcia ustalone w toku postępowania środowiskowego nie zostało zmienione – lokalizacja elektrowni wiatrowej na działkach nr 32 i 33 – a parametry inwestycji nie przekraczają maksymalnych parametrów wskazanych w decyzji zgodnie z którymi maksymalna średnica wirnika może wynosić 12m, maksymalna wysokość całkowita elektrowni 175 m n.p.t., maksymalna moc do 3MW i wysokość wieży do 119m. Nadto decyzja środowiskowa nie określa głębokości posadowienia fundamentów stąd, w ocenie Wojewody, nie ma potrzeby ubiegania się o nową decyzję środowiskową. Wojewoda podzielił ocenę organu I instancji, iż załączony do wniosku projekt zamienny budowlany jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, został sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane oraz legitymującą się aktualnymi na dzień opracowania zaświadczeniami. Projekt budowlany spełnia również wymogi z § 6 i § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż inwestor spełnił przesłanki zawarte w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, tym samym zgodnie z art. 35 ust. 4 organ nie mógł odmówić inwestorowi wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył R. P. zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 i art. 107 k.p.a. które miało istny wpływ na wynik postępowania oraz naruszenie prawa materialnego tj. art. 72 ust. 2 pkt 1 i art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] nie znajdując oparcia dla zarzutów skargi, wniósł o jej oddalanie. W piśmie z dnia 19 kwietnia 2017 r. Spółka A wniosła o oddalenie skargi. W ocenie Spółki, zarzuty zawarte w skardze są całkowicie bezpodstawne. Projekt budowlany zamienny zatwierdzony zamiennym pozwoleniem na budowę utrzymanym w mocy na podstawie zaskarżonej decyzji jest zgodny z wymogami określonymi w decyzji środowiskowej, której postanowienia były wiążące dla organów l i II instancji rozstrzygających w niniejszej sprawie. Spółka stwierdziła, że w przedmiotowej sprawie brak było konieczności uzyskania przez inwestora nowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i konsekwentnie podniesiony przez skarżącą zarzut wydania zamiennego pozwolenia na budowę oraz zaskarżonej decyzji z pominięciem obowiązkowego uzyskania nowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy uznać za chybiony. Chybione są w związku z powyższym także zarzuty naruszenia przez Wojewodę [...] art. 7, art. 77 oraz art. 107 k.p.a., których strona w istocie w żaden sposób nie wykazała ani nie uzasadniła. Zdaniem Spółki, zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a Wojewoda [...] przed jej wydaniem ponownie rozpoznał merytorycznie sprawę, w tym dokonał gruntownej analizy i weryfikacji złożonej przez Inwestora dokumentacji projektowej i jej zgodności z postanowieniami decyzji środowiskowej oraz postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto w toku obydwu postępowań administracyjnych strony miały zapewnione prawo do czynnego w nich uczestnictwa. Reasumując, w ocenie Spółki, w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu stosownie do art. 151 p.p.s.a. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...], utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji zatwierdzającą zamienny projekt budowlany dla inwestycji oraz zmieniającą projekt budowalny i udzielającą pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej oznaczonej w projekcie jako EW A wraz z drogą dojazdową, placem manewrowym oraz zjazdem z drogi gminnej na działkach nr 32, 33, 30, 31, 34/2 i 368 w miejscowości Ł., w zakresie zmiany: - typu elektrowni z Vestas V100-2MW na Vestas V110-2MW – zmiana średnicy rota z 100m na 110m; - poziomu zera projektu z 168,797 m n.p.m. na 166,900 m n.p.m. oraz zmiany posadowienia fundamentu ze 164,800 m n.p.m. na 162,903 m n.p.m.; - przesunięciu turbiny o 2m w kierunku północnym względem pierwotnego; - rozszerzenie obszaru inwestycji o działkę nr 29. Istota niniejszej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy zasadnie wywiódł organ administracji publicznej, iż zmiana opisanej decyzji o pozwoleniu na budowę dla spornej inwestycji nie wymaga ani wydania nowej decyzji środowiskowej, ani nawet przeprowadzania ponownej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. Zdaniem sądu lektura zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w świetle obwiązujących przepisów prawa uzasadnia stanowisko zajęte przez organy administracji publicznej, wyczerpująco wyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 72 ust. 2 pkt 1a w zw. z ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej nie wymaga się decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określającej warunki realizacji przedsięwzięcia, jeżeli odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego obejmujące zmianę charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, w szczególności: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, nie spowoduje zmian uwarunkowań określonych w decyzji środowiskowej. Jak natomiast wynika z akt sprawy, proponowana przez inwestora zmiana charakterystycznych parametrów elektrowni wiatrowej nie spowoduje jakichkolwiek zmian w zakresie uwarunkowań, określonych w decyzji środowiskowej. Decyzja określa bowiem maksymalne parametry inwestycji, których inwestor nie może przekroczyć. Tak więc, jeżeli inwestor mieści się w tych parametrach, określonych decyzją środowiskową, przepisy nie wymagają nowej decyzji środowiskowej. W związku z powyższym zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji, w części zmiany: typu elektrowni z Vestas V100-2MW na Vestas V110-2MW; średnicy rota z 100m na 110m; poziomu zera projektu z 168,797 m n.p.m. na 166,900 m n.p.m. oraz posadowienia fundamentu ze 164,800 m n.p.m. na 162,903 m n.p.m.; przesunięcia turbiny o 2m w kierunku północnym względem pierwotnego - nie mogą spowodować żadnych zmian w zakresie uwarunkowań, określonych w decyzji środowiskowej, skoro decyzja ta ustala, że: maksymalna moc elektrowni do 3 MW; maksymalna średnica wirnika może wynosić 112m; maksymalna wysokość całkowita elektrowni 175 m n.p.t.; wysokość wieży do 119m. Co prawda w odniesieniu do wskaźników miary w decyzji środowiskowej użyto określenia "m n.p.t.", to jednak biorąc pod uwagę geograficzne ukształtowanie zainwestowanego terenu w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie ma to wpływu na przekroczenie maksymalnych wartości wyznaczonych decyzją środowiskową. Nadto decyzja środowiskowa nie określa głębokości posadowienia fundamentów, a jedynie jego powierzchnię (do 900m²). Z powyższego zestawienia wywieść należy, iż inwestor – w ramach projektowanych zmian parametrów inwestycji – mieści się w maksymalnych parametrach, zakreślonych ostateczną decyzją środowiskową. Wnioskowana przez inwestora zmiana dotyczyła również rozszerzenia obszaru inwestycji o działkę nr 29, która nie była wskazana w decyzji środowiskowej, to również ta okoliczność nie świadczy o konieczności wydania nowej decyzji środowiskowej. Wskazać należy, że działka nr 29 została uwzględniona w projekcie zamiennym tylko dlatego, że możliwość zagospodarowania tej działki ulegnie ograniczeniu w świetle przepisów ustawy Prawo budowlane (art. 3 pkt 20), tzn. zwiększając wielkość rotora o 10 metrów powiększy się również zasięg pracy elektrowni tak, że łopaty wirnika będą poruszały się w przestrzeni nad działką nr 29. Pamiętać natomiast należy, że prawo własności rozciąga się również na przestrzeń nad i pod gruntem, zatem inwestor słusznie zdecydował się uwzględnić te działki w zamiennym projekcie budowlanym. Nie oznacza to jednak, że zmieni się "lokalizacja elektrowni", o której rozstrzygała decyzja środowiskowa. Elektrownia wiatrowa (jako obiekt budowalny) zlokalizowana będzie na terenie działek, o których stanowiła decyzja środowiskowa tj. działek o nr 32 i 33. Zdaniem sądu, również zmiana lokalizacji turbiny tj. przesunięcia jej o 0,2m w kierunku północnym względem pierwotnego położenia nie może spowodować żadnych zmian w zakresie uwarunkowań określonych w decyzji środowiskowej. Decyzja środowiskowa nie określa bowiem warunków konkretnego usytuowania obiektu budowlanego na danej działce, a jedynie określa środowiskowe warunki dla jego budowy. Innymi słowy w decyzji środowiskowej (podobnie jak w decyzji o warunkach zabudowy) określa się jedynie nr działki, na której inwestycja ma być realizowana, natomiast nie precyzuje się dokładnej lokalizacji inwestycji na działce. Podkreślenia wymaga, że projektowana inwestycja pozostaje w zgodzie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który został dostosowany właśnie na potrzeby budowy całej farmy wiatrowej. Na terenie, gdzie plan przewiduje lokalizacje elektrowni wiatrowych grunt może być wykorzystywany wyłącznie rolniczo i obowiązuje tam bezwzględny zakaz jakiejkolwiek zabudowy z przeznaczeniem na pobyt ludzi. Proponowane przez inwestora zmiany w projekcie budowlanym z pewnością nie skutkują tym, że mamy do czynienia z nowym przedsięwzięciem. Skoro zmiana parametrów elektrowni wiatrowej, w tym nawet zmiany technologiczne, nie wymaga zmiany decyzji środowiskowej, to tym bardziej nie wymaga wydania nowej decyzji, dla zmienianej inwestycji. Jest to bowiem nadal ta sama inwestycja - elektrownia wiatrowa – istotne jest zaś jedynie to, czy inwestor mieści się w parametrach określonych decyzją środowiskową i miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej, który mówi, że ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania albo zmiany decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, przeprowadza się także jeżeli organ właściwy do wydania decyzji stwierdzi, że we wniosku o wydanie decyzji zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, zmiana parametrów inwestycji była przedmiotem analizy organów, które doszły do wniosku, że nie zostały naruszone wymagania określone w decyzji środowiskowej. Jak już zostało podkreślone, jeżeli zmiana parametrów inwestycji nie spowoduje przekroczenia maksymalnych parametrów dopuszczonych decyzją środowiskową, co można stwierdzić przez proste porównanie warunków z decyzji środowiskowej i danych z projektu budowlanego zamiennego, to wskazany wyżej przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej nie może znaleźć zastosowania. Niewątpliwie zatem, skoro organ administracji architektoniczno-budowlanej uznał, że nie znajdą zastosowania przepisy art. 72 ust. 2 pkt 1 i 1a i art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej, to zobowiązany był jedynie do oceny zgodności projektowanej zmiany parametrów inwestycji pod kątem jej zgodności z przepisami ustawy Prawo budowlane, tj. art. 32-35 w zw. z art. 36a ust. 1 i 3. Reasumując, stanowisko zajęte przez organy administracji publicznej zasługuje na uwzględnienie, nie budzi wątpliwości, iż zakres zmian zatwierdzonych zaskarżoną decyzją stosownie do art. 36a Prawa budowlanego wymagał uzyskania takiej decyzji, co więcej zakres tych zmian mieści się w ramach określonych w decyzji środowiskowej, nie sposób tym samym zobowiązywać inwestora do uzyskania nowej decyzji środowiskowej. Inwestor występując o zatwierdzenie projektu zamiennego przedłożył wymagane prawem dokumenty, prawidłowe od strony formalnej. Tym samym wobec spełnienia wszelkich przesłanek prawem wymaganych, a opisanych wyżej, organ obwiązany był do zatwierdzenia projektu zmiennego. W ocenie sądu, w przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący, z poszanowaniem zasad określonych w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W ustalonym stanie faktycznym sprawy organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego, czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji. W działaniu organu nie sposób dopatrzeć się zatem ani naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ani też innego naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom wynikającym z art. 107 § 3 k.p.a., bowiem zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie prawne zawiera natomiast wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., sąd orzekł o oddaleniu skargi, wobec braku podstaw do jej uwzględnienia. JK