II SA/Łd 888/24

Dnia 17 grudnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Prezydenta Miasta Łodzi Centrum Administracyjnego Pieczy Zastępczej z dnia 21 października 2024 roku w przedmiocie zmniejszenia liczby miejsc w rodzinnym domu dziecka postanawia: odrzucić skargę. B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Prezydenta Miasta Łodzi Centrum Administracyjnego Pieczy Zastępczej z dnia 21 października 2024 r. w przedmiocie zmniejszenia liczby miejsc w rodzinnym domu dziecka. W jej uzasadnieniu wskazała, iż aktualnie nie widzi potrzeby zmniejszania liczby miejsc w prowadzonym przez nią i jej męża rodzinnym domu dziecka, w którym obecnie przebywa [...] dzieci, jedno z nich zostanie wkrótce przysposobione przez prowadzących. Skarżąca podkreśliła, iż wraz z mężem posiadają aktualne badania lekarskie i psychologiczne i są gotowi dalej pełnić funkcję rodziców zastępczych. Kampania "Rodzina jest dla dzieci" zaprasza osoby samotne oraz nie określa wieku kandydatów na rodziców zastępczych, co jest zgodne z ustawą. Poprzednia kwalifikacja na ilość dzieci możliwych do umieszczenia w rodzinnym domu dziecka odbyła się w 2018 roku i, jak przewiduje ustawa, powinna być bezterminowa przy spełnieniu wszystkich zawartych w niej założeń. Kwalifikacja z [...] października 2024 r. miała dotyczyć ustalenia wieku przyjęcia kolejnego dziecka do rodzinnego domu dziecka, a zakończyła się planem wygaszania, z czym skarżąca się nie zgadza. Nie występują bowiem żadne przesłanki do zmniejszenia ilości miejsc. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Łodzi Centrum Administracyjne Pieczy Zastępczej wskazał, iż ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2024 r., poz. 177 ze zm., dalej również jako: "ustawa") nie przewiduje wniesienia skargi na decyzję w przedmiocie zmniejszenia liczby miejsc w rodzinnym domu dziecka, a sam protokół jest wyłącznie dokumentem wewnętrznym, nie zmieniającym decyzji o kwalifikacji co do jej istoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 dalej również jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zakres przedmiotowy tej kontroli określa art. 3 § 2 p.p.s.a., który stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 3 § 3 p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Powołane powyżej przepisy wyznaczają właściwość rzeczową sądów administracyjnych, która dodatkowo poszerzona jest w szeregu przepisów szczególnych o kognicję do rozpoznania przewidzianych przez nie spraw. Analiza akt niniejszej sprawy wskazuje, że przedmiotem skargi jest decyzja Prezydenta Miasta Łodzi Centrum Administracyjnego Pieczy Zastępczej zawarta w protokole z posiedzenia Zespołu rozpatrującego wniosek koodrynatora rodziny z 14 października 2024 r., dotyczący zmiany decyzji Zespołu Kwalifikacji z [...] lutego 2018 r.. której przedmiotem jest zmniejszenie liczby miejsc w rodzinnym domu dziecka. W ocenie sądu, mimo że powyższy akt został nazwany przez podmiot wydający decyzją, nie stanowi on w istocie decyzji administracyjnej, aktu lub czynności, które podlegałyby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej przewiduje enumeratywny katalog aktów lub czynności, podejmowanych na jej podstawie, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 37 ust. 8, art. 43 ust. 3, art. 45 ust. 3 i 4, art. 172 ust. 11, art. 172a ust. 5 i art. 197e ust. 3 ww. ustawy). Decyzja zespołu kwalifikacyjnego o zmniejszeniu liczby miejsc w rodzinnym domu dziecka nie została w tym katalogu uwzględniona. Uznać zatem należy, że powyższa decyzja nie może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego. Wprawdzie strony zostały pouczone o prawie wniesienia skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jednakże w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest już stanowisko, zgodnie z którym, błędne pouczenie ani nie może wykreować środka zaskarżenia, którego nie przewiduje ustawa, ani też nie może go pozbawić (por. postanowienie WSA w Gdańsku z 20 listopada 2024 r., II SA/Gd 746/24). Wobec powyższego sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie stanowi aktu wydawanego w trybie postępowania administracyjnego i nie wywołuje skutków administracyjnoprawnych. Nie podlega więc kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Z tych przyczyn sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. dc