II SA/Łd 892/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę II SA/Łd 892/09 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. po rozpatrzeniu odwołania J. Z., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...]r. w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. W dniu 28 września 2009r. J. Z. złożył, za pośrednictwem organu, skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Jednocześnie ze skargą wpłynęła do Sądu odpowiedź Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, z uwagi na uwzględnienie w całości skargi J. Z., poprzez wydanie decyzji z dnia [...]r., zgodnie z art. 54 §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 października 2009r. skarżący został wezwany do wskazania czy wobec wydania decyzji z dnia [...]r. Nr [...], podtrzymuje swoją skargę na decyzję z dnia [...]r. Jednocześnie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia, poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru stosowne wezwanie strona odebrała w dniu 12 listopada 2009r. W piśmie z dnia 17 listopada 2009r. oświadczyła, iż nie podtrzymuje skargi i wnosi o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, Sąd w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.". Obok tych przesłanek, do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się - stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi jest prawnie możliwe, jeżeli skarga jest dopuszczalna, oznacza to, że skarga nie może zawierać braków, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. Z powyższego wywieść zatem należy, iż oświadczenie cofające skargę, by mogło mieć przed sądem określone skutki, musi być poprzedzone uiszczeniem wpisu. Stosownie do przepisu art. 220 §1 zdanie pierwsze p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Opłatami sądowymi są zaś wpis i opłata kancelaryjna, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. Ponadto w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając na uwadze powyższe unormowanie prawne Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wymaganej kwoty wpisu od skargi, w odpowiedzi na powyższe strona skarżąca nadesłała jedynie oświadczenie o cofnięciu skargi. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008r., sygn.akt I OSK 1829/07, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 335007). Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 220 §1 i §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. a.r.