II SA/Łd 892/11

Dnia 29 grudnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2011 roku wniosku adwokata W. H. o uzupełnienie postanowienia z dniu [...] roku w przedmiocie przyznania wynagrodzenia w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie zasiłku celowego. W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego – adwokat W. H., ustanowiony z urzędu, wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wnioskodawca oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia [...] roku referendarz sądowy przyznał i nakazał wypłatę z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. kwotę wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 120 (sto dwadzieścia) złotych, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, na rzecz adwokata W.H. Powyższe postanowienie doręczono zainteresowanemu dnia 8 grudnia 2011r. Pismem z dnia 8 grudnia 2011r. adwokat W. H. w oparciu o art. 157 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o uzupełnienie wskazanego wyżej postanowienia z dnia [...] przez dopisanie do przyznanej kwoty 120 zł kwoty obejmującej stawkę podatku VAT 27,60 zł i przyznanie mu ostatecznej kwoty 147,60 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast zgodnie z art. 166 powołanej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W rozpatrywanej sprawie zastosowanie ma w szczególności art. 250 p.p.s.a., oraz przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.Nr 163 , poz. 1348 ze zm.), którego przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) stanowi, że stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu wynosi 240 złotych, zatem w rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej to kwota 120 złotych. W niniejszej sprawie w istocie postanowieniem referendarza sądowego przyznano wyżej wskazaną kwotę. Niemniej jednak ową kwotę nakazano powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług – stosownie do § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, wynagrodzenie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Okoliczność, iż w sentencji kwestionowanego postanowienia z dnia [...] nie ujęto globalnej kwoty 147,60 zł (jako sumy wynagrodzenia i stawki należnego podatku od towarów i usług) nie stanowi jeszcze o jego wadliwości. W miejsce postulowanego przez wnioskodawcę sformułowania znalazło się inne, lecz nie niweczące efektu końcowego, bowiem zawarto tamże (skierowany do Oddziału Finansowego tut. Sądu) nakaz wypłaty wynagrodzenia w kwocie 120 zł z uwzględnieniem stawki rozważanego podatku. W istocie zatem tut. Sąd w niniejszym przypadku wypłaci adw. W. H. oczekiwaną przez niego kwotę 147,60 zł. Z powyższego wynika, że wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie jest zasadny, wobec tego Sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 166 w związku z art. 157 § 1, 2 i § 3 p.p.s.a. m.ch.