II SA/Łd 895/10

Dnia 15 września 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cz. Nowak – Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a : - odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. K.O. J. H. ponownie złożył wniosek o zwolnienie od wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011 roku odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Skarżący wniósł sprzeciw od tego postanowienia wskazując, że referendarz oparł się na ustaleniach poczynionych w poprzednim postępowaniu, do jest błędem. Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2011 roku w związku z tym, że oświadczenie o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach skarżącego okazało się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, na mocy art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący został wezwany do: - udzielenia informacji czy uległa zmianie sytuacja osobista skarżącego (czy jest w chwili obecnej w związku małżeńskim i jeżeli tak to zobowiązać do wskazania wysokości dochodów i stanu majątkowego małżonki, niezależnie od ustroju majątkowego między małżonkami); - udzielenia informacji o tytule prawnym do lokalu, w którym skarżący zamieszkuje, w szczególności jeżeli skarżący nadal zamieszkuje w lokalu na zasadzie użyczenia – to do wskazania czyją własność stanowi ten lokal; - nadesłania wyciągów za ostatnie 3 miesiące z rachunków bankowych, których skarżący jest posiadaczem lub współposiadaczem; - udzielenia informacji o rodzaju i przedmiocie działalności gospodarczej oraz wysokości deklarowanej straty, a także nadesłania potwierdzonych za zgodność kopii deklaracji podatkowych za ostatnie 3 okresy rozliczeniowe (dla podatku VAT, a jeśli skarżący składa deklaracje dla podatku dochodowego również deklaracje PIT). Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 19 sierpnia 2011 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z unormowaniem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na skutecznie wniesiony sprzeciw, postanowienie referendarza sądowego utraciło moc prawną, a wniosek skarżącego podlega rozpoznaniu przez Sąd na nowo. Stosownie do przepisu art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący mimo wezwania przez Sąd, zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2011 roku (doręczonym dnia 19 sierpnia 2011 roku) do złożenia w terminie siedmiu dni dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji rodzinnej i materialnej, dokumentów takich nie przedstawił. W świetle konstrukcji instytucji prawa pomocy, opisane działanie pozostawało w dobrze pojętym interesie strony skarżącej, ponieważ udokumentowanie sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy nie spoczywa na Sądzie, ale na podmiocie z takim wnioskiem występującym. Skoro zatem wnioskodawca nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to tym samym brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Niedopełnienie w całości lub w części obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 roku, I OZ 744/09, Lex Nr 552404). W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji. K.O.