II SA/Łd 895/12

Dnia 30 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki pomieszczenia postanawia: wstrzymać zaskarżoną decyzję. j.m. Skargą z dnia 19 sierpnia 2012r. M. P. zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki pomieszczenia. Skarżący w uzasadnieniu skargi zawarł wniosek o wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto wskazał, iż pomieszczenie ekspedycji, którego rozbiórkę nakazano jest niezbędne do prawidłowego prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej, bowiem pomieszczenie to jest warunkiem pozytywnej opinii organu inspekcji sanitarnej do spełnienia wymagań danego obiektu w zakresie obowiązujących przepisów prawa. Natomiast wykonanie nakazu rozbiórki nie tylko będzie wiązało się z poniesieniem przez skarżącego kosztów związanych z jego usunięciem, ale również będzie skutkowało koniecznością zmodyfikowania, a nawet ograniczenia świadczonych przez niego usług lub też poniesienia dodatkowych wydatków na zmodernizowanie dotychczasowego obiektu do potrzeb zgodnego z przepisami prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący podniósł również, iż rozbiórka przedmiotowego pomieszczenia spowoduje istotną i trwałą zmianę w rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego będzie mógł nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., nr 270, w skrócie P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym przepisie i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Przedmiotem niniejszego wniosku jest żądanie wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę, w związku z czym należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja ma niewątpliwie przymiot wykonalności. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż co do zasady wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu już ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona wskutek rozbiórki obiektu wiąże się bowiem przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na jego realizację, a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku (por. postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2012r., sygn. akt II OSK 385/12 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu skarżący w sposób wystarczający uprawdopodobnił wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem wskazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji nie tylko pociągnie za sobą znaczne środki finansowe, ale przede wszystkim negatywnie wpłynie na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą. Wskazać należy, iż przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu winny być oceniane indywidualnie w każdej sprawie, a wskazane przez skarżącego okoliczności zdaniem Sądu uznać należy za uzasadnione. Należy przy tym także podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. j.m.