II SA/Łd 897/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia przyznać skarżącemu W. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata W dniu 3 września 2007 r. W. P. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W treści skargi sformułowany został wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymogu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pismem z dnia 5 października 2007 r. wezwał skarżącego – stosownie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie – dnia 17 października 2007 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał jedynie na argumenty natury merytorycznej dotyczące zaskarżanej decyzji. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną Z. P. Na dochody rodziny składają się świadczenia rentowe skarżącego W. P. w wysokości ok. 834,45 zł oraz świadczenia emerytalne jego żony w wysokości 699,57 zł. Łączne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego wynoszą więc ok. 1.534 zł, co daje średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w wysokości ok. 750 zł. Skarżący wskazał ponadto, że uzyskuje dodatkowe dochody w postaci diet z tytułu pełnienia funkcji radnego, które w roku 2006 wyniosły łącznie 1.365 zł. Jak wyjaśnił, w roku 2007 wysokość tych diet będzie w podobnej wysokości. Do formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący dołączył karty leczenia szpitalnego swoje i żony oraz przykładowy rachunek za leki, co ma wskazywać na fakt ponoszenia dodatkowych wydatków związanych z leczeniem i zakupem leków. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 150 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,30 ha. Wykazał także fakt posiadania samochodu marki Mercedes Vito rok produkcji 1999). Zaznaczył przy tym, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie, skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 powoływanej ustawy, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że na dochody w gospodarstwie domowym skarżącego składają się świadczenia rentowe jego i żony Z. P., w łącznej wysokości ok. 1.534 zł oraz diety skarżącego z tytułu pełnienia funkcji radnego – wysokości 1.365 zł rocznie. Z tego dochodu skarżący pokrywa bieżące koszty utrzymania. Istotne jest też w tym względzie, że skarżący, jak i jego żona, ponoszą wydatki na świadczenia opieki zdrowotnej oraz zakup niezbędnych leków, co wynika m.in. z załączonych do formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy dokumentów. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, w szczególności wpisu sądowego, zwrotu wydatków, czy też kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w sprawie może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącego. Mając na uwadze przedstawione argumenty stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.